Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2014

Προβολή της ταινίας "Πρώτη Ύλη"



Η Κινηματογραφική Λέσχη Παλλήνης 


σας προσκαλεί την
Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2014
και ώρα 21:00

(Είσοδος ελεύθερη)


στην προβολή της ταινίας


Πρώτη Ύλη


Υπόθεση

Αλβανοί, Ινδοί, Τούρκοι, Έλληνες… Οι άνθρωποι που γυρίζουν καθημερινά την Αθήνα και μαζεύουν πεταμένα παλιοσίδερα, τα οποία δίνουν για ανακύκλωση. Τα όνειρα μεγάλων χαλυβουργιών για σχεδόν τζάμπα άχρηστα μέταλλα, οι περιβαλλοντικές υποχρεώσεις της Ελλάδας και το δυτικό όνειρο μιας στρατιάς παράνομων μεταναστών συναντιούνται σε μια σειρά παραγκουπόλεις, στη σκιά του Παρθενώνα. Το ντοκιμαντέρ καταγράφει την πορεία πίσω από αυτούς τους τροφοσυλλέκτες μιας σύγχρονης Ευρώπης.



Λίγα λόγια



Ελληνικό ντοκιμαντέρ του 2011 που διαρκεί 78 λεπτά.
Τα γυρίσματα ακολουθούν τον Πλούμπι, τον Σακόλ και τον 12χρονο Γκόγκο. Μέρα και νύχτα. Στα σκουπίδια της πόλης, στις μάντρες που παραδίδουν, στις παράγκες που ζουν.
Μια κοινωνικά διεισδυτική και κινηματογραφικά ώριμη καταγραφή μιας «αόρατης» πραγματικότητας, που ζει στη σκιά του Παρθενώνα και στην περιφέρεια του κύκλου της παγκόσμιας οικονομίας.


Διακρίσεις

Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου
Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου
Ειδική Μνεία της Κριτικής Επιτροπής στο Zurich International Film Festival (Switzerland)
Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ στο London Greek Film Festival
Βραβείο Καλύτερης Φωτογραφίας στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας
Βραβείο Ήχου στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας





Συντελεστές

Σκηνοθεσία : Χρήστος Καρακέπελης
Σενάριο : Χρήστος Καρακέπελης, Νατάσα Σέγκου

Διεύθυνση Φωτογραφίας: Διονύσης Ευθυμιόπουλος
Ήχος : Ορέστης Καμπερίδης
Συντονισμός : Περσεφόνη Μήλιου

Για να δείτε το τρέιλερ της ταινίας πατήστε εδώ.



Κινηματογραφική Λέσχη Παλλήνης (Οινοποιείο Πέτρου - Λ. Μαραθώνος 117, Παλλήνη)

Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2014

Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΤΟΥ ΓΚΥ ΝΤΕΜΠΟΡ


Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΤΟΥ ΓΚΥ ΝΤΕΜΠΟΡ                          
                                 ΣΑΒΒΑΤΟ 29 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
19:00
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ
Ουρλιαχτά για χάρη του Σαντμεγάλου μήκους ταινία, 59 λεπτά, 1952.
 Για το πέρασμα κάποιων ανθρώπων μέσω μίας αρκετά μικρής ενότητας χρόνου, ταινία μικρού μήκους, 20 λεπτά, 35 χιλ., ασπρόμαυρη, παραγωγή : Dansk-Fransk Experimentalsilms Kompagni, 1959.
 Κριτική του διαχωρισμού, μικρού μήκους ταινία,17 λεπτά, 35 χιλ., ασπρόμαυρη, παραγωγή : Dansk-Fransk Experimentalsilms Kompagni,1961.
21:30
 Η κοινωνία του θεάματος, μεγάλου μήκους ταινία, 90 λεπτά, 35 χιλ., ασπρόμαυρη, παραγωγή Simar Films, 1973.
Αναίρεση όλων των κρίσεων τόσο των επαινετικών όσο και των πολεμικών που διατυπώθηκαν για την ταινία « Η κοινωνία του θεάματος», ταινία μικρού μήκους, 20 λεπτά, 35 χιλ., ασπρόμαυρη, παραγωγή :  Simar Films, 1975.
                                 ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
18:30
In girum imus nocte et consumimur igniμεγάλου μήκους ταινία, 105 λεπτά, 35 χιλ., ασπρόμαυρη, παραγωγή : Simar Films, 1978.
20: 30
Guy Debord, η τέχνη του και η εποχή του, ταινία του Γκυ Ντεμπόρ, σκηνοθεσία της Brigitte Cornard, μεσαίου μήκους ταινία, 60 λεπτά, ασπρόμαυρη, παραγωγή : ΙΝΑ, CNC, Canal plus.
21:45
Για το πέρασμα κάποιων ανθρώπων μέσω μίας αρκετά μικρής ενότητας χρόνου, ταινία μικρού μήκους, 20 λεπτά, 35 χιλ., ασπρόμαυρη, παραγωγή : Dansk-Fransk Experimentalsilms Kompagni, 1959.
 Κριτική του διαχωρισμού, μικρού μήκους ταινία,17 λεπτά, 35 χιλ., ασπρόμαυρη, παραγωγή : Dansk-Fransk Experimentalsilms Kompagni,1961.
Διοργάνωση : Σύναψις
Μετάφραση : Γιάννης Παρασκευόπουλος, πλην του In girum imus nocte et consumimur igni από τον Πάνο Τσαχαγέα.
Επιμέλεια : Γιάννης Μπαλωμένος, Ιουλία Κυριακίδου.
Υποτιτλισμός : Μενέλαος Παπαγεωργίου

Συμβολική συμμετοχή: 2 ευρώ 



Ο ανεξάρτητος χώρος προβολής ταινιών «Cinemarian» δημιουργήθηκε πρόσφατα στην Αθήνα από αγάπη για την έβδομη τέχνη και τον πολιτισμό εν γένει. Διαθέτει αίθουσα προβολής 50 ατόμων και φουαγιέ. Όλοι οι χώροι κλιματίζονται. 

Cinemarian 
Διεύθυνση: Γενναίου Κολοκοτρώνη 42, 11741, Κουκάκι-Αθήνα 
τηλ.: 211 400 2640  -  e-mail: info@cinemarian.gr 

Πρόσβαση 
Από Σύνταγμα: τρόλεϊ 15 (στάση Άγιος Νικόλαος) 
Από Ηλεκτρικό «Πετράλωνα»: τρόλεϊ 15 (στάση Φιλοπάππου) 



Πιστεύουμε ότι αίτημα της εποχής είναι η δημιουργία συνεκτικών δεσμών μεταξύ των ανθρώπων και η καλλιέργεια της κριτικής και αισθητικής αντίληψης. 

Επιμένουμε ότι ο κινηματογράφος είναι πρωταρχικά μία συλλογική εμπειρία και η σκοτεινή αίθουσα τόπος συνάντησης και επικοινωνίας σε ένα βαθύτερο επίπεδο. 



Copyright © 2014 Cinemarian, All rights reserved.
Ενημέρωση από το Cinemarian.

Διεύθυνση:
Cinemarian
Γενναίου Κολοκοτρώνη 42
Κουκάκι, Αθήνα 11741
Greece

Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2014

Προβολή της ταινίας "Μοναδική μου ηλιαχτίδα" στην Κινηματογραφική Λέσχη Παλλήνης




Η Κινηματογραφική Λέσχη Παλλήνης



σας προσκαλεί την Τετάρτη 26 Νοεμβρίου 2014 και ώρα 21:00

(Εισφορά-Είσοδος 3 ευρώ)



στην προβολή της ταινίας

Μοναδική μου ηλιαχτίδα
Hayat Var



Υπόθεση

Η 14χρονη Hayat ζει με τον πατέρα της και τον κατάκοιτο παππού της σε μια καλύβα στις όχθες του Βοσπόρου. Ο πατέρας της έχει μια μικρή βάρκα με την οποία εξασφαλίζει την επιβίωση της οικογένειας, όχι πάντα με νόμιμους τρόπους. Παρά το ειδυλλιακό τοπίο δίπλα στη θάλασσα, η καθημερινή ζωή της Hayat είναι πολύ σκληρή, γι`αυτό κι έχει αναπτύξει το ένστικτο της επιβίωσης, γεγονός που την καθιστά όλο και πιο δυνατή και της δίνει την ελπίδα ότι μπορεί να αλλάξει τη ζωή της.


Λίγα λόγια



Συμπαραγωγή Τουρκίας, Ελλάδας, Βουλγαρίας του 2008 που διαρκεί 121 λεπτά.
Γλυκιά ιστορία ενηλικίωσης κι ενδιαφέρουσα κοινωνική μεταφορά για τη σύγχρονη Τουρκία, σε μια ελληνική συμπαραγωγή με ατμοσφαιρική σκηνοθεσία, εικαστική κινηματογραφική ματιά και ρεαλιστική προσέγγιση που ξεπερνά την ηθογραφία.
Η ταινία κέρδισε το Βραβείο Κοινού στην 59η Berlinale από τους αναγνώστες της Tagesspiegel.




Συντελεστές

Σκηνοθεσία : Reha Erdem

Σενάριο : Reha Erdem

Πρωταγωνιστές : Elit Iscan, Erdal Besikçioglu, Levent Yilmaz



Για να δείτε το τρέιλερ της ταινίας πατήστε εδώ.




Κινηματογραφική Λέσχη Παλλήνης (Οινοποιείο Πέτρου - Λ. Μαραθώνος 117, Παλλήνη)

Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2014

ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ "ΓΕΦΥΡΕΣ"


 ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ "ΓΕΦΥΡΕΣ" 

 cineartfestival.eu        
http://cineartfestival.wix.com/bridges

Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2014
΄Ωρα προβολής 21:00

“Ανταλλαγή”, Αλέξανδρος Κωστόπουλος, Ελλάδα, 2014, 6’
 
"Το κουτί", Κατερίνα Γιαννακοπούλου, Ελλάδα, 2013,11' -
 Με τη παρουσία του σκηνοθέτη και συντελεστών
 
“Mute City”, Γιάννης Γεωργιουδάκης, Ελλάδα, 2014, 13’ - 
Με τη παρουσία του σκηνοθέτη και συντελεστών
 
"Ένας άνδρας ερωτεύτηκε",  Βαγγέλης Ρήγας, Ελλάδα, 2014, 16’ - Με τη παρουσία του σκηνοθέτη και συντελεστών
 
"Το κασκόλ" Χρήστος Στάμου, Ελλάδα, 2014, 23' -
Με τη παρουσία του σκηνοθέτη και συντελεστών
 
"Στο τέλος του δρόμου", Δήμητρα Μερζάκη - Κινηματογραφικό Εργαστήριο Θόδωρου Μαραγκού, 2014, 15'



Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2014
Ώρα προβολής 21:00


“Ανταλλαγή”, Αλέξανδρος Κωστόπουλος, Ελλάδα, 2014, 6’
 
"Το κουτί", Κατερίνα Γιαννακοπούλου, Ελλάδα, 2013,11' -
 Με τη παρουσία του σκηνοθέτη και συντελεστών
 
“Mute City”, Γιάννης Γεωργιουδάκης, Ελλάδα, 2014, 13’ - 
Με τη παρουσία του σκηνοθέτη και συντελεστών
 
"Ένας άνδρας ερωτεύτηκε",  Βαγγέλης Ρήγας, Ελλάδα, 2014, 16’ - Με τη παρουσία του σκηνοθέτη και συντελεστών
 
"Το κασκόλ" Χρήστος Στάμου, Ελλάδα, 2014, 23' -
Με τη παρουσία του σκηνοθέτη και συντελεστών
 
"Στο τέλος του δρόμου", Δήμητρα Μερζάκη - Κινηματογραφικό Εργαστήριο Θόδωρου Μαραγκού, 2014, 15' - 


 
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
Κυριακή 23 Νοεμβρίου 2014

Ώρα προβολής 19:30
 

"Θεραπεία Τιμής", Μιχαήλ Μαυρομούστακος, Ελλάδα, 2014, 20' - 
Με τη παρουσία του σκηνοθέτη και συντελεστών


“Ανταλλαγή”, Αλέξανδρος Κωστόπουλος, Ελλάδα, 2014, 6’
 
"Το κουτί", Κατερίνα Γιαννακοπούλου, Ελλάδα, 2013,11' -
 Με τη παρουσία του σκηνοθέτη και συντελεστών
 
“Mute City”, Γιάννης Γεωργιουδάκης, Ελλάδα, 2014, 13’ - 
Με τη παρουσία του σκηνοθέτη και συντελεστών
 
"Ένας άνδρας ερωτεύτηκε",  Βαγγέλης Ρήγας, Ελλάδα, 2014, 16’ - Με τη παρουσία του σκηνοθέτη και συντελεστών
 
"Το κασκόλ" Χρήστος Στάμου, Ελλάδα, 2014, 23' -
Με τη παρουσία του σκηνοθέτη και συντελεστών
 
"Στο τέλος του δρόμου", Δήμητρα Μερζάκη - Κινηματογραφικό Εργαστήριο Θόδωρου Μαραγκού, 2014, 15' - 
***


Συμβολική συμμετοχή: 2 ευρώ 


Ο ανεξάρτητος χώρος προβολής ταινιών «Cinemarian» δημιουργήθηκε πρόσφατα στην Αθήνα από αγάπη για την έβδομη τέχνη και τον πολιτισμό εν γένει. Διαθέτει αίθουσα προβολής 50 ατόμων και φουαγιέ. Όλοι οι χώροι κλιματίζονται. 

Cinemarian 
Διεύθυνση: Γενναίου Κολοκοτρώνη 42, 11741, Κουκάκι-Αθήνα 
τηλ.: 211 400 2640  -  e-mail: info@cinemarian.gr 

Πρόσβαση 
Από Σύνταγμα: τρόλεϊ 15 (στάση Άγιος Νικόλαος) 
Από Ηλεκτρικό «Πετράλωνα»: τρόλεϊ 15 (στάση Φιλοπάππου) 



Πιστεύουμε ότι αίτημα της εποχής είναι η δημιουργία συνεκτικών δεσμών μεταξύ των ανθρώπων και η καλλιέργεια της κριτικής και αισθητικής αντίληψης. 

Επιμένουμε ότι ο κινηματογράφος είναι πρωταρχικά μία συλλογική εμπειρία και η σκοτεινή αίθουσα τόπος συνάντησης και επικοινωνίας σε ένα βαθύτερο επίπεδο. 

Τρίτη 11 Νοεμβρίου 2014

Το πρότυπο της αφοσίωσης





    Ο Hachikō (10/11/1923 - 08/03/1935 ) ήταν ένας σκύλος ράτσας Άκιτα ο οποίος γεννήθηκε σε μια φάρμα κοντά στην πόλη Ōdate , της επαρχίας Ακίτα, τον οποίο θυμόμαστε για την αξιοσημείωτη αφοσίωσή του προς τον ιδιοκτήτη του η οποία συνεχίστηκε για πολλά χρόνια και μετά τον θάνατο αυτού.Ο Χάτσικο στα γιαπωνέζικα είναι γνωστός ως chūken Hachikō, που σημαίνει πιστός σκύλος Χάτσικο. Το Χάτσι σημαίνει οκτώ, που ήταν η σειρά γέννησης του σκύλου ενώ η τελική κατάληξη kō σημαίνει στοργή.
   Το 1924 ο Hidesaburō Ueno, καθηγητής στο Γεωργικό Τομέα του Πανεπιστημίου του Τόκιο, πήρε υπό την φροντίδα του τον Hachikō, ένα χρυσοκαφέ σκύλο ράτσας Akita, σαν κατοικίδιο. Κατά τη διάρκεια της ζωής του ιδιοκτήτη του, ο Hachikō τον συναντούσε στο τέλος κάθε μέρας  στον παρακείμενο σιδηροδρομικό σταθμό της Shibuya . Το ζευγάρι συνέχισε την καθημερινή του ρουτίνα μέχρι το Μάιο του 1925, όταν ο Καθηγητής Ueno δεν επέστρεψε. Ο καθηγητής είχε υποστεί εγκεφαλική αιμοραγία και είχε πεθάνει χωρίς να επιστρέψει ποτέ στον σιδηροδρομικό σταθμό όπου ο Hachikō τον περίμενε.. Κάθε μέρα για τα επόμενα εννέα χρόνια ο Hachikō περίμενε την επιστροφή του Ueno's, εμφανιζόμενος ακριβώς τη στιγμή που το τραίνο αναμενόταν να φτάσει στο σταθμό..
  Ο Hachikō προσέλκυσε την προσοχή άλλων μελών της κοινότητας. Πολλοί από τους ανθρώπους που σύχναζαν στον σιδηροδρομικό σταθμό της Shibuya είχαν δει τον Hachikō και τον Καθηγητή Ueno να είναι μαζί κάθε μέρα. Οι αρχικές αντιδράσεις από τον κόσμο, ειδικά αυτούς που δούλευαν στο σταθμό δεν ήταν απαραίτητα φιλικές. Ύστερα όπως από την πρώτη εμφάνιση του άρθρου γι αυτόν στις 04/10/1932 στην Asahi Shimbun, οι άνθρωποι άρχισαν φέρνουν στον Hachikō μεζέδες και φαγητό για να τον τρέφουν ενώ θα περίμενε.
   Το 1932 ένας από τους φοιτητές του Ueno  (ο οποίος είχε αναπτύξει ειδικότητα στη ράτσα Ακίτα) είδε το σκύλο στο σταθμό και τον ακολούθησε στο σπίτι του Kobayashi (το σπίτι του πρώην κηπουρού του καθηγητή Ueno—Kikuzaboro Kobayashi) όπου έμαθε την ιστορία της ζωής του Hachikō. Λίγο μετά από αυτή την συνάντηση, ο πρώην φοιτητής δημοσίευσε μια πλήρη έρευνα σχετικά με τη ράτσα Ακίτα στην Ιαπωνία. Η έρευνά του βρήκε μόλις 30 καθαρόαιμα Akitas να παραμένουν, υπολογίζοντας και τον Hachikō από τον Σταθμό Shibuya.
   Επέστρεφε συχνά για να επισκεφτεί τον Hachikō και στο πέρασμα των χρόνων δημοσίευσε αρκετά άρθρα σχετικά με την αξιοσημείωτη αφοσίωση του σκύλου. Το1932 ένα από αυτά τα άρθρα, που δημοσιεύτηκε στην Tokyo Asahi Shimbun, (όπως προαναφέραμε) έφερε το σκύλο στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος του έθνους. Ο Hachikō προκάλεσε αίσθηση σε όλο το ιαπωνικό έθνος. Η πίστη του στη μνήμη του αφεντικού του εντυπωσίασε το λαό της Ιαπωνίας σαν ένα ένα πνέυμα οικογενειακής πίστης που όλοι πρέπει να προσπαθήσουν να επιτύχουν. Δάσκαλοι και γονείς χρησιμοποιούσαν την συνεχή αναμονή του Χάτσικο ως ένα παράδειγμα που θα έπρεπε τα παιδιά να ακολουθήσουν. Ένας διάσημος γιαπωνέζος καλλιτέχνης έφτιαξε ένα γλυπτό του σκύλου, και σε όλη τη χώρα ένα νέο ενδιαφέρον για τη ράτσα Ακίτα προέκυψε.
    Τελικά, η θρυλική πίστη του Χάτσικο έγινε εθνικό σύμβολο αφοσίωσης, ειδικά προς το πρόσωπο και το θεσμό του Αυτοκράτορα.
   Ο Hachikō πέθανε στις 08/03/1935 και βρέθηκε σ' ένα δρόμο στην Shibuya.Τον Μάρτιο του 2011 οι επιστήμονες συμφώνησαν στην αιτία θανάτου του Hachikō. Ο σκύλος είχε καρκίνο σε τελικό στάδιο και μόλυνση από filaria (παρασιτικό σκουλήκι που μεταδίδεται με το δάγκωμα από μύγες και κουνούπια. Επίσης βρέθηκαν και τέσσερα yakitori σουβλάκια στο στομάχι του ( τα ξυλάκια), τα οποία όμως δε προκάλεσαν ζημιά στο στομάχι του ούτε έφεραν το θάνατό του.
   Τα λείψανα του Χάτσικο διατηρούνται στο Εθνικό Μουσείο Επιστημών της Ιαπωνίας στο Ueno, του Τόκιο. Το μνημείο του βρίσκεται στο νεκροταφείο Aoyama στο Minatoku του Τόκιο.
Ο Χάτσικο αποτέλεσε το θέμα της ταινίας του 1987 Hachi-kō ( Hachiko Monogatari ) ( Η ιστορία του Χάτσικο) σε σκηνοθεσία Seijirō Kōyama, το οποίο εξιστορεί την ιστορία της ζωής του από τη γέννησή του μέχρι το θάνατό του και την υποτιθέμενη πνευματική του ένωση με τον ιδιοκτήτη του. Θεωρούμενη ως εμπορική επιτυχία, η ταινία αποτέλεσε την τελευταία μεγάλη επιτυχία για το γιαπωνέζικο κινηματογραφικό στούντιο Shochiku Kinema Kenkyû-jo .
   Στην ταινία πήραν μέρος οι Tatsuya Nakadai, Kaoru Yachigusa, Mako Ishino και Masumi Harukawa.          Παρουσιάζεται η τραγική, πραγματική ιστορία του Hachikō, ενός σκύλου ράτσας Ακίτα, ο οποίος ήταν πιστός στο αφεντικό του τον καθηγητή Ueno, ακόμα και μετά το θάνατο του καθηγητή. Η ταινία κυκλοφόρησε το 1987 και αποτέλεσε το νούμερο 1 του ιαπωνικού box office, με εισπράξεις 2 δις γεν.
   Το Hachiko Monogatari αποτελεί μια μελοδραματική ταινία που παρουσιάζει την πραματική ιστορία της φιλίας, της εμπιστοσύνης και της τρυφερότητας του "Χάτσι" του πιο πιστού σκύλου της Ιαπωνίας, του οποίου το μπρούτζινο άγαλμα στέκεται ακόμα και σήμερα σαν φρουρός στο σιδηροδρομικό σταθμό Shibuya στο Τόκιο.


Η πρωτότυπη, γιαπωνέζικη ταινία του 1987, με αγγλικούς υποτίτλους

   Το 2009 κυκλοφορεί η αμερικανική επανέκδοση της ταινίας, με τίτλο Hachi: A Dog's Tale σε σκηνοθεσία Lasse Hallström και με πρωταγωνιστή τον Richard Gere. Παρουσιάζεται ο Χάτσικο και η σχέση του μ' ένα αμερικανό καθηγητή και την οικογένειά του. Η ταινία ακολουθεί την ίδια βασική ιστορία. Η ταινία κινηματογραφήθηκε στο Ρόουντ Άιλαντ. Πήραν μέρος επίσης και οι Joan Allen και Jason Alexander.
   Τον Χάτσι στην ταινία υποδύθηκαν τρεις σκύλοι, οι Chico, Layla, και Forrest.
    Το καστ περιλάμβανε τους:

  • Richard Gere ως Καθηγητής Parker Wilson
  • Joan Allen ως Cate Wilson, η σύζυγός του
  • Sarah Roemer ως Andy Wilson, η κόρη του
  • Cary-Hiroyuki Tagawa ως  Ken Fujiyoshi
  • Jason Alexander ως Carl Boilins
  • Erick Avari ως Jasjeet, ένας Ινδός πωλητής
  • Davenia McFadden ως Mary Anne
  • Kevin DeCoste ως Ronnie
  • Tora Hallström ως Heather
  • Robbie Sublett ως Michael
  • Robert Capron ως ένας μαθητής
  • Frank Aronson ως ένας Χασάπης
   Τη μουσική της ταινίας έγραψε ο Jan A. P. Kaczmarek.






Hachikō
http://en.wikipedia.org/wiki/Hachiko_Monogatari
Hachi: A Dog's Tale