Παγκόσμια Μέρα κατά του Alzheimer

   Η 21η Σεπτεμβρίου αποτελεί την Παγκόσμια Μέρα κατά του Alzheimer. Η νόσος του Αλτσχάιμερ αποτελεί την πιο κοινή μορφή άνοιας. Δεν υπάρχει θεραπεία για αυτήν και χειροτερεύει όσο περνάει ο καιρός με τελική κατάληξη τον θάνατο. Περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Γερμανό ψυχίατρο και νευροπαθολόγο, Αλοϊσιο Αλτσχάιμερ το 1906 και ονομάστηκε από αυτόν. 

   Το 2006 υπήρχαν κατεγραμμένοι 26,6 εκατομμύρια πάσχοντες από την νόσο παγκοσμίως. Το 2050, 1 στους 85 παγκοσμίως προβλέπεται να είναι ασθενής από Αλτσχάιμερ. 

   Το πιο κοινό σύμπτωμα στα πρώτα στάδια της νόσου αποτελεί η βραχυχρόνια απώλεια μνήμης.           Όταν υπάρχει υποψία Αλτσχάιμερ, η διάγνωση συνήθως επιβεβαιώνεται με τεστ που εκτιμούν τη συμπεριφορά και τις ικανότητες σκέψης, συχνά ακολουθούμενα από ανίχνευση του εγκεφάλου αν είναι διαθέσιμη, παρόλα αυτά απαιτείται εξέταση εγκεφαλικού ιστού για σίγουρη διάγνωση. Καθώς η ασθένεια προχωρά, τα συμπτώματα μπορούν να περιλαμβάνουν σύγχιση, ευερεθιστότητα, επιθετικότητα, εναλλαγές στη διάθεση, πρόβλημα με τη γλώσσα και μακροχρόνια απώλεια μνήμης. Καθώς η κατάσταση του προσώπου χειροτερεύει συχνά αποτραβιούνται από την οικογένειά τους και την κοινωνία. Βαθμιαία χάνονται και οι λειτουργίες του σώματος, οδηγώντας τελικά στο θάνατο.

   Καθώς η ασθένεια εκδηλώνεται διαφορετικά για κάθε άνθρωπο, το να προβλέψει κανεί πώς θα επηρρεάσει τον ασθενή είναι δύσκολο. Το Αλτσχάιμερ αναπτύσσεται για άγνωστο και μεταβλητό χρονικό διάστημα πριν να εκδηλωθεί τελείως, και μπορεί να περάσουν χρόνια πριν να διαγνωστεί.

   Κατά μέσο όρο η προσδοκώμενη διάρκεια ζωής από τη στιγμή που γίνει η διάγνωση είναι περίπου επτά χρόνια. Λιγότερο από 3% των ατόμων ζουν περισσότερο από 14 χρόνια μετά τη διάγνωση.

   Το Αλτσχάιμερ θεωρείται ως νευροεκφυλιστική διαταραχή. Επειδή δε μπορεί να θεραπευτεί και είναι εκφυλιστικό ο πάσχων εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από τους άλλους για βοήθεια. Το ρόλο του ανθρώπου που παρέχει τη βασική φροντίδα στον ασθενεί συνήθως αναλαμβάνει ο/η σύζυγος ή κάποιος στενός συγγενής. Τα πρόσωπα που έχουν τη φροντίδα των ασθενών επωμίζονται μεγάλο φορτίο λόγω της νόσου. Οι πιέσεις μπορούν να ποικίλλουν, και να αφορούν στοιχεία της κοινωνικής, ψυχολογικής, φυσικής και οικονομικής ζωής του ανθρώπου που φροντίζει τον πάσχοντα.    Στις αναπτυγμένες χώρες το Αλτσχάιμερ αποτελεί μια από τις πιο κοστοβόρες ασθένειες για την κοινωνία.

   Μια προτεινόμενη ταινία, που πραγματεύεται το θέμα του Αλτσχάιμερ, αποτελεί το Henry (2012) του Yan England. Πρόκειται για μικρού μήκους ταινία. με υποψηφιότητα για τα Όσκαρ του 2013 στην κατηγορία Academy Award for Best Live Action Short Film. Στο ρόλο του ο Gérard Poirier.

Υπόθεση:  Ο Χένρυ, ένα σπουδαίος πιανίστας, βλέπει τη ζωή του να διαταράσσεται τη μέρα που ο έρωτας της ζωής του η Μαρία εξαφανίζεται μυστηριωδώς. Τότε θ' ανακαλύψει την αναπόφευκτη ετυμηγορία της ζωής.


Henry (Η ταινία, διάρκειας περίπου 22 λεπτών. Γαλλικά, άνευ υποτίτλων)


   Η άλλη πρόταση αποτελεί το 14 DAYS with Alzheimer's (2011) της Lisa Cerasoli. Αποτελεί ντοκιμαντέρ μικρού μήκους.  Είναι μια χιουμοριστική, συγκινητική, τρυφερή και εμπνευσμένη ιστορία σχετικά με το τι σημαίνει πραγματικά να είσαι το μέλος της οικογένειας που παρέχει φροντίδα και ένα που πρόσωπο που πάσχει από τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Αυτο το ντοκυμαντέρ αφήνει λίγα στη φαντασία. Και είναι πλεόν καιρός που η αθένεια θα πρέπει να προσδιορίζεται όχι μόνο από τις δυσκολίες που φέρενει στους πάσχοντες αλλά και τις ζωές των οικείων τους, αλλά επίσης και από τις εκπληκτικά συγκηνιτικές και κωμικές στιγμές της επίσης. Η ταινία αποτελεί μια απόδειξη για τ' ότι αν και το Αλτσχάιμερ μπορεί να είναι επίσης γνωστό ως Ο Κλέφτης της Μνήμης δε μπορεί να κλεψει την αγάπη.


14 DAYS with Alzheimer's (Last Kiss Goodnight) (η ταινία, αγγλικά άνευ υποτίτλων)



http://en.wikipedia.org/wiki/Alzheimer%27s_disease
http://en.wikipedia.org/wiki/Henry_(film)
http://www.imdb.com/title/tt2004244/?ref_=nm_flmg_dr_2
http://www.imdb.com/title/tt2004143/?ref_=ttpl_pl_tt

Λέων Τολστόι

   Ο Κόμης Lev Nikolayevich Tolstoy, γνωστός και ως Λέων Τολστόι, έζησε από 9 Σεπτεμβρίου 1828 μέχρι 20 Νοεμβρίου 1910. Ήταν Ρώσος συγγραφέας, φιλόσοφος και πολιτικός στοχαστής, ο οποίος έγραψε κυρίως μυθιστορήματα και σύντομες ιστορίες. Ο Τολστόι ήταν μάστορας της ρεαλιστικής φαντασίας, και ένας από τους μεγαλύτερους μυθιστοριογράφους όλων των εποχών. Τα δυο πιο γνωστά έργα του είναι τα Πόλεμος και Ειρήνη (1869) και  Άννα Καρένινα (1877). Ο Τολστόι πέτυχε για πρώτη φορά τη λογοτεχνική αναγνώριση στη δεκαετία των 20, με την ημιαυτοβιογραφική του τριλογία μυθιστορημάτων, Παιδική Ηλικία, Εφηβική Ηλικία, Νεότητα,  (1852-1856) και τα Σχέδια από τη Σεβαστόπολη (1855), τρεις σύντομες ιστορίες όπου καταγράφει τις στρατιωτικές του εμπειρίες από τον πόλεμο της Κριμαίας Στο έργο του περιλαμβάνονται ακόμα δυο επιπλέον μυθιστορήματα, δεκάδες σύντομες ιστορίες και αρκετές διάσημες νουβέλες όπως Ο θάνατος του Ivan Ilyich, Οικογενειακή Ευτυχία και Hadji Murad. Αργότερα στη διάρκεια της ζωής του έγραψε επίσης θεατρικά έργα και δοκίμια.

   Ο Τολστόι είναι εξίσου γνωστός για την περίπλοκη και παράδοξη προσωπικότητά του και για τις ακραίες ηθικιστικές και ασκητικές απόψεις του, τις οποίες υιοθέτησε μετά από μια ηθική κρίση και πνευματική αφύπνιση που είχε στη δεκαετία του 1870, μετά από την οποία έγινε επίσης γνωστός ως ηθικός στοχαστής και κοινωνικός αναμορφωτής. 

   Η λογοτεχνική του ερμηνεία των ηθικών διδασκαλιών του Χριστού, επικεντρωμένη στην Επί του Όρους Ομιλία, τον έκανε αργότερα στη διάρκεια της ζωής του να γίνει ένθερμος Χριστιανός αναρχικός και αναρχο-ειρινιστής. Οι ιδέες του σχετικά με τη μη βίαιη αντίσταση, εκφρασμένη σε έργα του όπως Το Βασίλειο του Θεού Είναι Μέσα σου, είχαν βαθιά επίδραση σε πρωτοπόρες μορφές του εικοστού αιώνα όπως οι Μαχάτμα Γκάντι, Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ο Νεότερος και Τζέιμς Μπέβελ.

   Το Νοέμβριο του 1910 έφυγε από την έπαυλή του, πιθανότατα παίρνοντας το δρόμο του περιπλανώμενου ασκητή που αναζητούσε από δεκαετίες. Έφυγε από το σπίτι χωρίς να δώσει εξηγήσεις και πήρε ένα τρένο, στο οποίο έπαθε πνευμονία. Πέθανε στο σιδηροδρομικό σταθμό του μακρινού Αστάποβο.
    Η πρώτη ταινία για τον Τολστόι έγινε το 1901, σχεδόν μια δεκαετία πριν το θάνατο του συγγραφέα. (η ταινία σήμερα θεωρείται χαμένη). Το 1901 ο Αμερικανός ταξιδιώτης - λέκτορας Burton Holmes, επισκέφτηκε την Yasnaya Polyana (την έπαυλη του Τολστόι), μαζί με τον Αμερικανό γερουσιαστή και ιστορικό Albert J. Beveridge. Καθώς οι τρεις άντρες συζητούσαν ο Holmes κινηματογράφησε τον Τολστόι με την κινηματογραφική του κάμερα των 60 χιλιοστών. Ακολούθως οι σύμβουλοι του Beveridge πέτυχαν την καταστροφή της ταινίας, φοβούμενοι ότι η ύπαρξη αποδείξεων συνάντησης με το Ρώσο συγγραφέα, θα μπορούσε να καταστρέψει τις πιθανότητες του Beveridge να θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία των Η.Π.Α.
 
   Ο Τολστόι απεικονίζεται σε αυτό το φιλμ του 1908, σε ηλικία 80 ετών

LEO TOLSTOY on Film (1908) - 80th Birthday plus more rare footage

    Το 1912, δυο χρόνια μετά το θάνατο του συγγραφέα γυρίζεται η ταινία Η Αναχώρηση ενός Μεγάλου Ηλικιωμένου Άντρα (Ukhod velikovo startza) σε σκηνοθεσία Yakov Protazanov και Elizaveta Thiman . Επρόκειτο για μια βουβή ρωσική ταινία, την πρώτη για την ηθοποιό Όλγα Πέτροβα. Η ταινία ασχολείται με τις τελευταίες μέρες της ζωής του συγγραφέα.
   Στην ταινία απεικονίζεται μια ομάδα χωρικών που έρχεται στον Τολστόι για να ζητήσει γη. Βλέπουμε το γέρο σοφό να προσπαθεί να βοηθήσει τους χωρικούς ενώ η σύζυγός του Σοφία Αντρέεβνα μετράει λεφτά και καβγαδίζει.
   Συγκλονισμένος ο Τολστόι φτάνει στα πρόθυρα της αυτοκτονίας. Η ταινία τελειώνει με τον Τολστόι στο νεκροκρέββατό του τον οποίο επισκέπτεται ο Χριστός.
   Ο Vladimir Shaternikov υποδύθηκε τον συγγραφέα και η Olga Petrova που προαναφέρθηκε, τη συζυγό του.
Η ταινία απαγορεύτηκε λόγω της αρνητικής απεικόνισης της Sophia Tolstaya, της συζύγου του συγγραφέα, η οποία απείλησε να μηνύσει τους δημιουργούς της για λίβελο.

   Το 1913 έχουμε την ταινία Πόσο Ωραία, Πόσο Φρέσκα Ήταν τα Ρόδα (Kak khoroshi, kak svezhi byli rozy) ξανά σε σκηνοθεσία Yakov Protazanov, και με τον Vladimir Shaternikov ξανά στο ρόλο του συγγραφέα.

   Το 1984 ακολουθεί η ταινία Leo Tolstoy σε σκηνοθεσία Sergei Gerasimov, ο οποίος έχει και το ρόλο του συγγραφέα. 

   

   Το 2009 ακολουθεί το βιογραφικό δράμα του Michael Hoffman, Τελευταίος Σταθμός, η οποία ασχολείται με τον τελευταίο χρόνο της ζωής του συγγραφέα. Το ρόλο του συγγραφέα υποδύεται ο Κρίστοφερ Πλάμερ και της συζύγου του η Έλεν Μίρεν. Και οι δυο ηθοποιοί έλαβαν υποψηφιότητα για Όσκαρ για τις ερμηνείες τους.

   Στη ταινία παρουσιάζεται η διαμάχη ανάμεσα στη σύζυγο του συγγραφέα Σοφία και τον μαθητή του Vladimir Chertkov, σχετικά με την κληρονομιά και τα πνευματικά δικαιώματα των έργων του συγγραφέα.Μεγάλος μέρος της ταινίας διαδραματίζεται στην Yasnaya Polyana, την οικογενειακή έπαυλη των Τολστόι.
   Τα γυρίσματα έγιναν στη Γερμανία, αλλά και σε ιστορικές τοποθεσίες στη Ρωσία. Το παλάτι Schloss Stülpe κοντά στο Luckenwalde στο Brandenburg χρησιμοποιήθηκε ως η έπαυλη των Τολστόι. Ο σιδηροδρομικός σταθμός της μικρής γερμανικής πόλη Pretzsch, χρησιμοποιήθηκε ως Astapovo, "ο τελευταίος σταθμός" του τίτλου. Ο σταθμός, ένας μικρός εξοχικός σταθμός ο οποίος είναι ακόμα σε λειτουργία είχε κλείσει δυο βδομάδες κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.
   Η Μίρεν εκτός από την υποψηφιότητα για Όσκαρ που είχε που προαναφέραμε βραβεύτηκε ως καλύτερη ηθοποιός στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Ρώμης το 2009. Έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα στην 67η τελετή απονομή, όπως και ο Πλάμερ. Και οι δυο ηθοποιοί έλαβαν υποψηφιότητα και από το Σωματείο Ηθοποιών.

(τρέιλερ της ταινίας)

http://en.wikipedia.org/wiki/Leo_Tolstoy
http://www.imdb.com/name/nm0866243/bio?ref_=nm_ov_bio_sm
http://en.wikipedia.org/wiki/Departure_of_a_Grand_Old_Man
http://www.imdb.com/title/tt0002987/?ref_=fn_al_tt_1
http://en.wikipedia.org/wiki/The_Last_Station

Η πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση του Όσβαλντ του Τυχερού Λαγού

   Στις 05/09/1927 προβάλλεται για πρώτη φορά το κινούμενο σχέδιο μικρού μήκους Trolley Troubles σε παραγωγή και σκηνοθεσία Ουώλτ Ντίσνεϋ. Το κινούμενο σχέδιο αυτό αποτελεί την πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση για τον Όσβαλντ τον Τυχερό Λαγό, ένα χαρακτήρα που δημιούργησαν ο Ουώλτ Ντίσνεϋ και ο Ουμπ Άιβερκς για την Universal Pictures και τον Τσαρλς Μιντζ.    Ο Όσβαλντ θα αποτελούσε αργότερα τη βάση για τη δημιουργία του πασίγνωστου σήμερα Μίκυ Μάους.

   Ο Ντίσνεϋ είχε τελειώσει το καλοκαίρι του 1927 το πρώτο κινούμενο σχέδιο με τον Όσβαλντ, με τίτλο Poor Papa. Η Γιουνιβέρσαλ δεν ικανοποιήθηκε ιδιαίτερα με τον Όσβαλντ, τον οποίο βρήκαν γηρασμένο και χοντρό, ενώ περίμεναν ένα χαρακτήρα περισσότερο στα πρότυπα του Τσάρλι Τσάπλιν. Ο Ντίσνεϋ συμφώνησε να κάνει αλλαγές και το κινούμενο σχέδιο δε κυκλοφόρησε τελικά σοτυς κινηματογράφους. 

   Αντίθετα, υπέβαλλε το δεύτερο κινούμενό του σχέδιο για έκδοση με τίτλο Trolley Troubles . Η Γιουνιβέρσαλ αυτή τη φορά ικανοποιήθηκε και το κινούμενο σχέδιο κυκλοφόρησε στις 05/09/1927. 

   Ο τύπος λάτρεψε τη νέα σειρά κινουμένω σχεδίων του Ντίσνεϋ και ο Όσβαλντ έγινε ένας πραγματικός ήρωας. Από εκείνη τη στιγμή και έπειτα ένα νέο κινούμενο σχέδιο κυκλοφορούσε κάθε δυο βδομάδες. 

   Τελικά κυκλοφόρησε και το Poor Papa αν και η Γιουνιβέρσαλ το είχε βάλει στην άκρη μέχρι το 1928. Συνολικά εννέα κινούμενα σχέδια με τον Όσβαλντ κυκλοφόρησαν το 1927.

   Το Trolley Troubles επανακυκλοφόρησε στις 23/11/1931, όταν η Walter Lantz Productions είχε πάρει πλέον τον έλεγχο της σειράς κινουμένων σχεδίων με τον Όσβαλντ. Η επανέκδοση συμπληρώθηκε με μουσική και ηχητικά εφέ.

 

(το κινούμενο σχέδιο, με ήχο)

http://en.wikipedia.org/wiki/Trolley_Troubles