Στις 10 Ιουνίου 1944, την ίδια μέρα που έγινε η σφαγή στο Δίστομο, τα ναζιστικά στρατεύματα πραγματοποίησαν άλλη μια θηριωδία, στο Oradour-sur-Glane, στην Ακουιτανία, στην κεντροδυτική Γαλλία. 642 κάτοικοι του χωριού, άντρες γυναίκες και παιδιά σφαγιάστηκαν από ένα γερμανικό λόχο Waffen-SS. (Μετά τον πόλεμο χτίστηκε νέο χωριό σε παραπλήσια τοποθεσία, αλλά το αρχικό διατηρήθηκε ως τόπος μνήμης και μουσείο).
Το Φεβρουάριο του 1944 Η Δεύτερη Μεραρχία Πάντσερ βρισκόταν στην Νότια Γαλλία, στην πόλη Valence-d'Agen, βόρεια της Τουλούζης περιμένοντας ανεφοδιασμό με νέα εφόδια και νέους στρατιώτες. Μετά την απόβαση στη Νορμανδία, η Μεραρχία διατάχτηκε να προχωρήσει στη χώρα για να ανακόψει την προέλαση των Συμμάχων. Μια από τις μονάδες της μεραρχίας ήταν το 4ο SS Πάντσερ Σύνταγμα Γρεαναδιέρων. Στους επιτελείς του συντάγματος περιλαμβανόταν ο SS-Standartenführer Sylvester Stadler, ως διοικητής του συντάγματος, ο SS-Sturmbannführer Adolf Diekmann ως διοικητής του 1ου Τάγματος του συντάγματος και ο SS-Sturmbannführer Otto Weidinger, ο οποίος προοριζόταν ως διάδοχος του Stadler και βρισκόταν με το σύνταγμα για λόγους εξοικίωσης (ανέλαβε τη διοίκηση στις 14/6)
Νωρίς το πρωί της 10ης Ιουνίου 1944 ο Diekmann πληροφόρησε τον Weidinger στο τοπικό αρχηγείο ότι τον είχαν πλησιάσει δυο μέλη της Milice (παραστρατιωτική δύναμη που ανήκε στο καθεστώς του Βισύ). Υποστήριξαν ότι ένας αξιωματικός SS εκρατείτο από την Αντίσταση στο γειτονικό χωριό Oradour-sur-Vayres. Ο αιχμάλωτος υποτίθεται ότι ήταν ο SS-Sturmbannführer, Helmut Kämpfe, διοικητής του 2ου SS Panzer Αναγνωριστικού Τάγματος.
Στις 10 Ιουνίου το τάγμα του Diekmann κύκλωσε το Oradour-sur-Glane μπερδεύοντάς το με το γειτονικό Oradour-sur-Vayres και διέταξε όσους ήταν μέσα ή κοντά στην πόλη να συγκεντρωθούν στην πλατεία, με το πρόσχημα της εξέτασης των χαρτιών τους. Επιπλέον οι Γερμανοί προσήγαγαν και άλλα έξι άτομα που δε ζούσαν εκεί αλλά είχαν την ατυχία να περνούν με τα ποδήλατά τους μέσα από το χωριό ενώ είχαν μπει οι Γερμανοί.
Οι γυναίκες και τα παιδιά κλείστηκαν στην εκκλησία ενώ το χωριό λεηλατήθηκε. Στο μεταξύ οι άνδρες οδηγήθηκαν σε έξι αχυρώνες και αποθήκες όπου ήδη είχαν τοποθετηθεί πολυβόλα.
Σύμφωνα με την μαρτυρία ενός επιζώντα, οι στρατιώτες άρχισαν να τους πυροβολούν, στοχεύοντας τα πόδια τους προκειμένου να πεθάνουν αργά. Όταν τα θύματα δε μπορούσαν πια να κουνηθούν, οι στρατιώτες τους περιέλουσαν με καύσιμο και έβαλαν φωτιά στους αχυρώνες. Μόνο έξι σώθηκαν, τον ένα τον είδαν μάλιστα στο δρόμο που πήγαινε προς το νεκροταφείο και τον σκότωσαν εκεί. Συνολικά 190 άνδρες εκτελέστηκαν εκείνη τη μέρα.
Ακολούθως οι στρατιώτες προχώρησαν στην εκκλησία και τοποθέτησαν εμπρηστικό μηχανισμό. Μόλις πήρε μπροστά, οι γυναίκες και τα παιδιά προσπάθησαν να γλυτώσουν βγαίνοντας από τις πόρτες και τα παράθυρα αλλά έβρισκαν αμέσως το θάνατο από τα γερμανικά πολυβόλα. Νεκροί έπεσαν 247 γυναίκες και 205 παιδιά. Επέζησε μόνο η 47χρονη Marguerite Rouffanche. Βγήκε από ένα πίσω παράθυρο σκευοφυλάκιου ακολουθούμενη από μια νεαρή γυναίκα και ένα παιδί Πυροβολήθηκαν και οι τρεις. Οι σύντροφοί της σκοτώθηκαν. Εκείνη πληγωμένη πέρασε τη νύχτα κρυμμένη σε θάμνους πίσω από την εκκλησία μέχρι που διασώθηκε. Μιά άλλη ομάδα περίπου 20 χωρικών είχαν φύγει από το χωριό με το που εμφανίστηκαν οι στρατιώτες.
Μερικές μέρες αργότερα επιτράπηκε στους επιζώντες να θάψουν τους νεκρούς. 642 άνθρωποι είχαν χαθεί σε διάστημα μόλις λίγων ωρών. Ο Adolf Diekmann υποστήριξε ότι το επεισόδιο αποτελούσε μόνο αντίποινα για την δράση των ανταρτών στη γειτονική Tulle και για την απαγωγή του Helmut Kämpfe.
Η γαλλική ταινία
Le vieux fusil (1975) του Robert Enrico βασίζεται στην σφαγή στο Oradour-sur-Glane. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους της ταινίας οι Φιλίπ Νουαρέ και Ρόμυ Σνάιντερ. Η ταινία κέρδισε το 1976 το βραβείο Σεζάρ καλύτερης ταινίας, καλύτερου ηθοποιού και καλύτερης μουσικής ενώ ήταν υποψήφια για βραβείο καλύτερου σκηνοθέτη, δεύτερου ανδρικού ρόλου, σεναρίου, φωτογραφίας, μοντάζ και ήχου.
Υπόθεση: Στο Montauban το 1944, κατά τη διάρκεια της γερμανικής υποχώρησης από τη Γαλλία ο Julien Dandieu (Φιλίπ Νουαρέ) είναι ένας γηρασμένος πικραμένος χειρούργος στο τοπικό νοσοκομείο. Τρομαγμένος από την είσοδο του γερμανικού στρατού στο χωριό ζητάει από τον φίλο του Φρανσουά να οδηγήσει τη γυναίκα του (Ρόμυ Σνάιντερ) και την κόρη του σ΄ ένα απομακρυσμένο χωριό όπου έχει ένα κάστρο. Μια βδομάδα μετά ξεκινά να τους βρει για το σαββατοκύριακο αλλά οι Γερμανοί έχουν καταλάβει το χωριό. Στο κάστρο βρίσκει την κόρη του πυροβολημένη και τη γυναίκα του δολοφονημένη από ένα φλογοβόλο. Τότε αποφασίζει να εκδικηθεί για την οικογένειά του και να σκοτώσει όσους περισσότερους Γερμανούς μπορεί. Χρησιμοποιεί μια παλιά καραμπίνα που χρησιμοποιούσε σαν παιδί όταν κυνηγούσε με τον πατέρα του και αρχίζει να τους εξολοθρεύει έναν προς έναν...
Το Σεπτέμβριο του 2011 στη Γαλλία κυκλοφόρησε η ταινία Oradur.
