culturelovers:Ταινίες για τον El Greco στον δημοτικό κινηματογράφο Καλυψώ

culturelovers: Ταινίες για τον El Greco στον δημοτικό κινηματογρ...:   Με αφορμή το έτος El Greco παρουσιάζεται στον δημοτικό κινηματογράφο Καλυψώ της Καλλιθέας κινηματογραφικό αφιέρωμα στην τέχνη της ζ...

Έκθεση «storyboards»

    Στα πλαίσια του φεστιβάλ FILME και με την στήριξη της Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας Νεολαίας, Θεσσαλονίκη 2014, θα πραγματοποιηθεί στο Γενί Τζαμί από 19 ως 25 Μαΐου η έκθεση «storyboards» με δουλειές καταξιωμένων σκηνοθετών.
    Με στόχο την εξοικείωση του νεανικού κοινού με τις πρακτικές του κινηματογράφου, επιθυμούμε να προσεγγίσουμε την γενετική δημιουργία της κινούμενης εικόνας από τα πρώτα της μόλις στάδια και κατά συνέπεια να γνωστοποιηθεί η εργασία των σκηνοθετών στα αρχικά στάδια της κινηματογραφικής παραγωγής.
Η έκθεση storyboards να πλαισιώνεται με κινούμενες εικόνες και κινηματογραφικά αποσπάσματα, ώστε να επιτρέπεται στον θεατή η κατανόηση της εξέλιξης και της μετάβασης από το storyboard στην ταινία.
   Αν και η μέθοδος των storyboards δεν είναι ευρέως διαδεδομένη στην Ελλάδα οι σκηνοθέτες που μας εμπιστεύθηκαν και μας παραχώρησαν δείγματα δουλειάς τους είναι οι Πέτρος Παπαδόπουλος, Λένα Παπαδοπούλου, Μάρκος Χολέβας, Νίκος Περάκης, Γιάννης Σμαραγδής, Ανδρέας Σιαδήμας και Γρηγόρης Βαρδαρινός.


Η είσοδος είναι δωρεάν.
Μέρες και ώρες λειτουργίας: Τρίτη – Κυριακή 10:00- 18:00
Εγκαίνια: Δευτέρα 19:00

Τρίτη και 13

   Τρίτη και 13 σήμερα, ο εφιάλτης των προληπτικών. Η σημερινή ημερομηνία θεωρείται ως γρουσούζικη για μας τους Έλληνες αλλά και τους Ισπανόφωνους. «En martes, ni te cases ni te embarques» (Τις Τρίτες μη παντρεύεσαι και μη ταξιδεύεις). Ακατάλληλη για να ξεκινήσεις κάτι καινούριο, ακατάλληλη για να ταξιδέψεις και για τους σούπερ προληπτικούς ακόμα και το να βγεις από το σπίτι σου.

   Για πολλούς το γρουσούζικο της ημερομηνίας ξεκινά από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς, στις 29 Μαϊου 1453, ημέρα Τρίτη. Αθροίζοντας τα ψηφία του 1453 έχουμε 1+4+5+3 = 13 οπότε ιδού το Τρίτη και 13.

   Όμως η δυσειδαιμονία για την ημερομηνία ξεκινά από παλιότερα. Το 13 έρχεται μετά το 12 που θεωρείται ένα τέλειος αριθμός. Οι δώδεκα θεοί του Ολύμπου, οι δώδεκα άθλοι του Ηρακλή, δώδεκα μήνες, δυο δωδεκάωρα η ημέρα, δώδεκα μαθητές του Χριστού, δώδεκα ευαγγέλια. Το 12 έχει την έννοια της αρμονίας και της τελειότητας, ενώ το 13 ως πρώτος αριθμός της επόμενης δωδεκάδας διαλύει αυτή την αρμονία. (για την περίπτωση μάλιστα του Χριστού και των μαθητών του, που όλοι μαζί ήταν 13, για το "γρουσούζικο" χαρακτήρα του 13 μπορούμε να προβάλουμε και το ότι έφερε την προδοσία του Ιούδα, που οδήγησε στη σύλληψη και Σταύρωση του Χριστού και την αυτοκτονία του Ιούδα).

   Και η η Τρίτη από μόνη της έχει αρνητική χροιά: Η Τρίτη (μετρώντας από την Κυριακή) αποτελεί την τρίτη μέρα. Όταν θέλουμε να πούμε ότι μια σειρά από κακά τελειώνει, την τερματίζουμε στα τρία γεγονότα. Τρίτωσε το κακό λέμε, δηλαδή δε γίνεται να πάει χειρότερα.Επιπλέον η Τρίτη έχει και μια ταύτιση με την πάλη, τον αγώνα, αφού σε πολλές (λατινικές γλώσσες πρωτίστως) προέρχεται από τον Mars (Αρης) τον θεό του πολέμου. (Mardi, Martedi, Martes). Σύμφωνα μάλιστα με αστρολογικές προβλέψεις τις Τρίτες κυρίαρχος πλανήτης είναι ο Άρης

   Γνωστές προλήψεις:

• Αν δεις μαύρη γάτα στο δρόμο, είναι γρουσουζιά
• Αν ένα σκύλος σε ακολουθήσει μέχρι το σπίτι σου, θα έχεις καλή τύχη
• Αν βρεις στο δρόμο χρήματα, θα κερδίσεις χρήματα στη δουλειά σου
• Όταν ένα παιδί βγάζει δόντια, θα πρέπει να τα πετάξει στα κεραμίδια, ώστε τα νέα δόντια να είναι γερά
• Το πέταλο αλόγου φέρνει οικονομική ανάταση
• Αν σπάσεις καθρέφτη, θα έχεις 7 χρόνια γρουσουζιά
• Όταν δεις αστέρι να πέφτει από τον ουρανό, η ευχή που θα κάνεις θα γίνει πραγματικότητα
• Ο ιστός αράχνης στις γωνίες του σπιτιού, αλλά και το σκόρδο, φέρνει καλή τύχη
• Είναι γρουσουζιά να περνάς κάτω από σκάλα ή να αφήνεις τα παπούτσια σου ανάποδα
• Για να στεριώσει το σπίτι που χτίζεις, πρέπει να σφαχτεί ένας κόκορας στα θεμέλια
• Όταν αφήνεις τις ντουλάπες του σπιτιού ανοιχτές, ευνοείς τις κακές γλώσσες

   Το πώς θα περάσουμε τη συγκεκριμένη μέρα εξαρτάται αποκελιστικά από τον καθένα μας.

   Από κινηματογραφικής άποψης τώρα: 

   Η ταινία Τρίτη και 13 (1963) του Ορέστη Λάσκου ασχολείται με το θέμα της ημερομηνίας αυτής, των προλήψεων και των δυσειδαιμονιών. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους οι Νίκος Σταυρίδης και Γιάννης Γκιωνάκης

Υπόθεση

Ένας προληπτικός εργολάβος, ο Κοσμάς, συναντά τυχαία έναν παλιό του φίλο, τον οποίο θεωρεί γουρλή και φτάνει στο σημείο να τον συντηρεί οικονομικά. Όμως ο φίλος του είναι στην πραγματικότητα ένας απατεώνας που έχει εγκαταλείψει γυναίκα και παιδί, και εκμεταλλεύεται τις αδυναμίες των γύρω του. Κάποια στιγμή, όμως οι απάτες του αποκαλύπτονται.

Τρίτη και 13 (1963)

η ταινία "Τρίτη και 13"

Έχουμε επίσης και το τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι "Ο μήνας έχει 13" που τραγουδά η Σοφία Βέμπο στη "Στέλλα" του Μιχάλη Κακογιάννη

Η Σοφία Βέμπο τραγουδά το "Ο μήνας έχει δεκατρείς" στη "Στέλλα" του Μιχάλη Κακογιάννη.

http://www.e-frapedia.com/2012/03/13_13.html
http://ta-xeirotera.blogspot.gr/2012/03/13.html
http://www.cinegreece.com/2012/08/13-1963.html

Η Ενάτη Συμφωνία του Μπετόβεν

   Στις 07/05/1824 κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στη Βιέννη η Ενάτη Συμφωνία του Μπετόβεν
   Η Συμφωνία Αριθμός 9 σε Ντι Ελάσσονα Op 125, (γνωστή μερικές φορές και απλά ως "Η Χορωδιακή") αποτελεί την τελευταία ολοκληρωμένη συμφωνία του Λούντβιχ Βαν Μπετόβεν (1770-1827). Ολοκληρωμένη το 1824, η συμφωνία αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά έργα του ρεπερτορίου της κλασσικής μουσικής. Ανάμεσα στους κριτικούς, σχεδόν παγκόσμια θεωρείται ανάμεσα στα σπουδαιότερα έργα του Μπετόβεν, ενώ από κάποιους θεωρείται το σπουδαιότερο μουσικό κομμάτι που γράφτηκε ποτέ.
   Η συμφωνία αποτελεί το πρώτο παράδειγμα όπου ένας σημαντικός συνθέτης χρησιμοποιεί φωνές σε μια συμφωνία (κάνοντάς την επομένως μια χορωδιακή συμφωνία).
Τα λόγια τραγουδιώνται κατά τη διάρκεια της τελευταίας κίνησης από τέσσερις φωνητικούς σολίστες και μια χορωδία. Πρόερχονται από το "Ωδή στη Χαρά", ένα ποίημα που έγραψε ο Φρήντριχ Σήλλερ το 1785 και αναθεώρησε το 1803, με προσθήκες που έκανε ο συνθέτης.. Σήμερα ξεχωρίζει ως μια από τις περισσότερο παιγμένες συμφωνίες στον κόσμο.
   Το 2002, η παρτιτούρα της Ενάτης Συμφωνίας που έγραψε ο Μπετόβεν, την οποία κατέχει η Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, προστέθηκε στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς των Ηνωμένων Εθνών, κανοντάς την την πρώτη τόσο τιμημένη μουσική σύνθεση.
   Πολλοί είναι οι σκηνοθέτες που έχουν χρησιμοποιήσει αποσπάσματα της Ενάτης στα έργα τους.
   Ξεκινάμε από το "Κουρδιστό Πορτοκάλι" (1971) του Στάνλεϋ Κιούμπρικ. Η μουσική στην ταινία του Κιούμπρικ είναι ενδιαφέρουσα για την σημασία της τόσο στην αφήγηση όσο και στις σκηνές που δεν περιλαμβάνουν διήγηση. Ο εγκληματίας Άλεξ έχει αδυναμία τόσο στην υπερβολική άσκηση βίας όσο και σε λίγο Μπετόβεν. Η εισαγωγή της δεύτερης κίνησης της συμφωνίας προσφέρει στον Άλεξ έκσταση καθώς προφανώς αυτός αυνανίζεται, ενώ αργότερα γίνεται ένα μουσικό μοτίβο που περιλαμβάνει πόνο κατά τη διάρκεια της αναμόρφωσής του.

(το απόσπασμα της ταινίας)

   Αν και η ταινία Stalker (1979) του Αντρέι Ταρκόφσκυ κάνει πιο εκτεταμένη χρήση της Ενάτης του Μπετόβεν, η πρώτη ταινία που έκανε εκτός Ε.Σ.Σ.Δ, η Νοσταλγία (1983) τη χρησιμοποιεί με ένα πιο δραματικό αποτέλεσμα. Ο Erland Josephson παθαίνει νευρικό κλονισμό ενώ αγορεύει βρισκόμενος στην κορυφή ενός αγάλαμτος σ' ένα πλήθος που παρακολουθεί πριν να βάλει φωτιά στον εαυτό του. Ενώ ανάβει τον αναπτήρα το τμήμα του Υμνου της Χαράς της 9ης εισέρχεται, αποσυνδεδεμένο, γρατσουνισμένο και καταρρέοντας με τον ίδιο τρόπο όπως και ο ήρωας. Ενώ άλλες χρήσεις έχουν σημαντικό μέγεθος και επική κλίμακα, η χρήση που γίνεται εδώ μιμείται και κοροϊδεύει την εσωτερική αναταραχή του ήρωα καθώς καίγεται, τόσο σωματικά όσο και συναισθηματικά.

Andrei Tarkovsky - Nostalghia, Domenico's speech

   Τον "Υμνο στη Χαρά" τον τραγουδούν και οι Μπητλς στην ταινία Help! (1965) του Ρίτσαρντ Λέστερ, με σκοπό να εξημερώσουν μια τίγρη

   Στην ταινία "Στη Χαρά" (1950) του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, όχι μόνο το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής της ταινίας χτίζεται πάνω στην Ενάτη του Μπετόβεν, αλλά οι πρωταγωνιστικοί χαρακτήρες είναι μέλη ορχήστρας. Ακόμα και ο τίτλος αποτελεί αναφορά στο ποίημα του Σίλλερ το οποίο ο Μπετόβεν μελοποίησε για τη συμφωνία του.
   Η Ενάτη χρηστιμοποιείται επίσης και στις ταινίες Ace Ventura Pet Detective (1994), Cruel Intentions (1999), Die Hard (1988), Mr. Jones (1993) και φυσικά και στο Immortal Beloved (1994) του Μπέρναρντ Ρόουζ με τον Γκάρυ Όλντμαν ως Μπετόβεν.

Cruel Intentions Pool Scene

Beethoven Ode to Joy Immortal Beloved

 
   Μια τυπική χρήση από τις πιο εμφατικές νότες γίνεται στον "Κύκλο των Χαμένων Ποιητών" (1989) του Πήτερ Γουίερ

Dead Poets Society - Football field scene

   Το ντοκιμαντέρ Following The Ninth: In The Footsteps of Beethoven’s Final Symphony (2013) του Kerry Candaele μας παίρνει σ' ένα κινηματογραφικό ταξίδι στις πέντε ηπείρους και στην καρδιά κα την ψυχή ενός από τα μεγαλύτερα έργα τέχνης του κόσμου.
   Σήμερα η Ενάτη Συμφωνία του Μπετόβεν ακούγεται ακόμα ως το διεθνές εμβατήριο της ελπίδας. Το μεγάλο και ικανό να μεταμορφώσει τον κόσμο επίτευγμα του Μπετόβεν επηρρεάζει τις ζωές των ανθρώπων ανά τον κόσμο για σχεδόν 200 χρόνια. Η Ενάτη του Μπετόβεν προσφέρει ομορφιά με το πρόσωπο του πόνου, παρουσιάζοντας ιδέες που όλοι μπορούν να καταλάβουν: η τέχνη μας επιτρέπει να υπερβούμε, θεραπεύσουμε, επισκευάσουμε και να φέρουμε κοντά τους ανθρώπους πέρα από κάθε όριο που μας χωρίζει.
   Ο στίχος κλειδί από το ποίημα του Fredrich Schiller που μελοποιήθηκε από τον Μπετόβεν στην Ενάτη, Alle Menschen werden Bruder (Όλοι οι Άνθρωποι θα γίνουν Αδέρφια) κάνει τη μνημειώδη συμφωνία μια συνεχή υπενθύμιση της ανθρώπινης δυνατότητάς μας για τη δημιουργία μιας πιο ευαίσθητης και ανθρώπινης σύνδεσης με οτιδήποτε και οποιονδήποτε γύρω μας.  

http://youtu.be/I90_deaEFus (τρέιλερ του ντοκιμαντέρ)

Πηγές
http://en.wikipedia.org/wiki/Symphony_No._9_(Beethoven)
http://www.followingtheninth.com/
http://www.theguardian.com/film/filmblog/2012/dec/05/clip-joint-beethoven-ninth-symphony
http://classicalmusic.about.com/od/onestopbeethoven/qt/beethoven_movie.htm

Carnegie Hall

   Στις 05/05/1891 ανοίγει επίσημα τις πύλες του για το κοινό (ήταν σε χρήση από τον Απρίλιο) το Music Hall της Νέας Υόρκης, το οποίο αργότερα θα γινόταν γνωστό ως Carnegie Hall, με προσκεκλημένο μαέστρο τον Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι. 

    Το κτίριο αποτελεί συναυλιακό χώρο στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα William Burnet Tuthill, και φτιαγμένο από τον φιλάνθρωπο Andrew Carnegie, αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς χώρους στον κόσμο τόσο για κλασσική μουσσική όσο και για λαϊκή μουσική. Το Κάρνεγκυ Χολ έχει δικό του καλλιτεχνικό προγραμματισμό, ανάπτυξη και τμήματα  μάρκετινγκ και παρουσιάζει περί τις 250 παραστάσεις το χρόνο. Ενοικιάζεται επίσης σε καλλιτεχνικά σχήματα. Το μέγαρο δεν έχει μόνιμο σχήμα από το 1962, όταν η Φιλαρμονική της Νέας Υόρκης μετακόμισε στο Lincoln Center's Philharmonic Hall (μετονομάστηκε σε Avery Fisher Hall το 1973).

   Το Κάρνεγκυ Χολ έχει 3.671 θέσεις μοιρασμένες στα τρια αμφιθέατρά του. 

   Για την περίοδο 2008-2009 το Κάρνεγκυ Χολ είχε 200 συναυλίες, 3% περισσότερο σε σχέση με την προηγούμενη σεζόν. Για την ίδια περίοδο οι σκηνές του νοικιάστηκαν για 600 συμπληρωματικές εκδηλώσεις.

   Όσο και ενδεχομένως να μην το περίμενε κάποιος, υπάρχει και ταινία για τον σπουδαίο αυτό συναυλιακό χώρο, η ταινία Carnegie Hall (1947), σε σκηνοθεσία Edgar G. Ulmer. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους οι Marsha Hunt και William Prince. Ο συναυλιακός χώρος αποτελεί το σκηνικό για την υπόθεση και τις παραστάσεις που παρουσιάζονται. Ένα αφιέρωμα στην κλασσική μουσική και το Κάρνεγκυ Χολ η ταινία χαρακτηρίζεται από εμφανίσεις μερικών από τις κυρίαρχες φιγούρες της μουσικής του 20ου αιώνα οι οποίες δίνουν παραστάσεις μέσα στον θρυλικό συναυλιακό χώρο. Βασισμένη σε μια ιστορία της σταρ του βωβού κινηματογράφου Seena Owen, η ταινία ακολουθεί τη ζωή της Ιρλανδέζας μετανάστριας Νόρα Ράιαν που φτάνει στην Αμερική όταν το μεγάλο θέατρο λαμβάνει το όνομά του και της οποίας η ζωή διασταυρώνεται με αυτές των ηθοποιών, των συνθετών, των επίδοξων καλλιτεχνών και των ταπεινών υπαλλήλων που το αποκαλούν σπίτι. Η υπόθεση εξυπηρετεί ως νήμα που συνδέει τις μουσικές παραστάσεις.

   Η υπόθεση έχει ως εξής: Μια μητέρα θέλει τον γιο της να εξελιχθεί σε τόσο καλό πιανίστα ώστε να παίξει στο Κάρνεγκυ Χολ. Ο γιος θα προτιμούσε να παίξει τζαζ με την ορχήστρα του Βον Μονρό. Όμως η επιθυμία της μητέρας επικρατεί και ο γιος εμφανίζεται στο Κάρνεγκυ Χολ ως συνθέτης, ενορχηστρωτής και πιανίστας  ενός μοντέρνου κονσέρτου πνευστών με τον Χάρρυ Τζέιμς ως σολίστα.

Ο Λέοπολντ Στοκόφσκυ σε έργο του Τσαϊκόφσκυ

Η Λίλυ Πονς τραγουδά Ραχμάνινοφ (Vocalise).

Ο Άρθουρ Ρουμπινστάιν στον "Τελετουργικό Χορό της Φωτιάς" του Μανουέλ ντε Φάλια

Ο Άρθουρ Ρουμπινστάιν στην "Πολωνέζα" του Σοπέν

Η πρωταγωνίστρια "Νόρα" σε μικρή ηλικία βλέπει τον Τσαϊκόφσκυ στην εναρκτήρια βδομάδα του Μεγάρου (τον υποδύεται ο ηθοποιός και συνθέτης Alfonso D'Artega)

http://en.wikipedia.org/wiki/Carnegie_Hall

http://en.wikipedia.org/wiki/Carnegie_Hall_(film)