Ο βασιλιάς του βαλς

   Ο Γιόχαν Στράους ο 2ος, (25 Οκτωβρίου 1825 - 3 Ιουνίου 1899), γνωστός επίσης και ως Johan Baptist Strauss, ή Γιόχαν Στράους ο Νεότερος, ή ο Υιός, ήταν ένας Αυστριακός συνθέτης , ελαφράς μουσικής, ειδικότερα χορευτικής μουσικήςκαι οπερετών. Συνέθεσε πάνω από 400 βαλς, πόλκες, κουαντρίλλιες, και άλλους τύπους χορευτικής μουσικής, όπως επίσης και αρκετές οπερέτες όπως και ένα μπαλέτο. Στη διάρκεια της ζωής του ήταν γνωστός ως "Ο Βασιλιάς του Βαλς" και ήταν σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος για τη δημοτικότητα του βαλς στη Βιέννη του 19ου αιώνα.

   Ο Γιόχαν ο νεότερος ήταν το διασημότερο μέλος μιας οικογένειας με μεγάλη μουσική παράδοση. Οι δυο νεότεροι αδερφοί του, Γιόζεφ και Έντουαρντ, έγιναν και εκείνοι συνθέτες ελαφράς μουσικής αλλά δεν έφτασαν την επιτυχία του μεγάλου τους αδελφού.

   Μερικά από τα πιο γνωστά έργα του Γιόχαν Στράους περιλαμβάνουν τον "Γαλάζιο Δούναβη", το "Kaizer - Waltzer", οι "Ιστορίες από τα δάση της Βιέννης" και η "Tritsch-Tratsch-Polka". Ανάμεσα στις οπερέτες του τα έργα "Die Fledermaus" και "Der Zigeunerbaron"  είναι τα πιο γνωστά.

   Με τον Γιόχαν Στράους, η οπερέτα, η οποία συνδέθηκε με το βιεννέζικο βαλς, έφτασε σε κορυφές τελειότητας και καλλιτεχνικής αξίας, σε θεάματα που παρουσίαζαν την πολυτέλεια και μαζί τη μελαγχολία μιας κοινωνίας που σιγά σιγά έσβηνε. Η μελωδική φλέβα του συνθέτη, η γοητεία των ρυθμών του και ο οίστρος του κίνησαν την εκτίμηση και το ενδιαφέρον των μεγαλύτερων συνθετών της εποχής, όπως ο Λιστ, ο Βάγκνερ και ο Μπραμς. Η οπερέτα του "Η Νυχτερίδα" (1874), σημείωσε εκ νέου επιτυχία τον 20ο αιώνα χάρη σε διάσημους τραγουδιστές και διευθυντές όπερας.

   Πολλές είναι οι ταινίες που χρησιμοποιούν τις δουλειές και τις μελωδίες του Γιόχαν Στράους, ενώ αρκετές ταινίες έχουν βασιστεί στη ζωή του συνθέτη με την πιο διάσημη να είναι "Το Μεγάλο Βαλς" (1938).

   Πρόκειται για αμερικανική βιογραφική ταινία του Julien Duvivier  η οποία βασίζεται πολύ χαλαρά στη ζωή του συνθέτη. Πρωταγωνιστούσαν οι Luise Rainer, Fernand Gravet (Gravey) και Miliza Korjus. Η Rainer είχε υψηλή υποστήριξη, κατ' επιμονή του παραγωγού παρόλο που ο ρόλος της ως Poldi Vogelhuber, συζύγου του συνθέτη ήταν μικρός. Για την Korjus, η οποία ήταν διάσημη σοπράνο της οπέρας, ήταν ο μόνος της πρωταγωνιστικός ρόλος, ενώ μια σοπράνο ήταν και ο ρόλος της στην ταινία. Ο Joseph Ruttenberg κέρδισε Όσκαρ φωτογραφίας. Η Korjus είχε υποψηφιότητα για Όσκαρ δευτέρου γυναικείου ρόλου και ο Tom Held υποψηφιότητα για Όσκαρ μοντάζ.

   Η ταινία ξεκινά με την απόλυση του συνθέτη από τη δουλειά του στην τράπεζα. Σχηματίζει μια ορχήστρα από άνεργους μουσικούς η οποία δίνει μια παράσταση στο Dommayer's cafe. Το κοινό στην αρχή είναι λίγο αλλά όταν δυο τραγουδιστές της όπερας η Κάρλα Ντόνερ και ο Φριτζ Σίλλερ πραγματοποιούν επίσκεψη εκεί εκεί ενώ η άμαξά τους επισκευάζεται η μουσική προσελκύει ένα ευρύτερο κοινό.

   Ο Στράους βρίσκεται στη μέση μιας φοιτητικής διμαρτυρίας. Αυτός και η Κάρλα Ντόνερ γλυτώνουν τη σύλληψη και δραπετεύουν στο δάσος της Βιέννης , όπου εκεί εμπνέεται για να δημιουργήσει το βαλς "Ιστορίες από τα δάση της Βιέννης".

   Η Κάρλα ζητάει από τον Στράους μουσική για να τραγουδήσει σ' ένα αριστοκρατικό σουαρέ και αυτό οδηγεί τον συνθέτη στο να λάβει συμβόλαιο για να δημιουργήσει μουσική. Και έτσι τώρα μπορεί να παντρευτεί και την αγαπημένη του Poldi Vogelhuber. Όμως κατά τις πρόβες ο Στράους και η Κάρλα Ντόνερ έρχονται κοντά και αυτό προκαλεί ποικίλα σχόλια χωρίς να εξαιρεθεί και ο Κόμης Χόχενφριντ, θαυμαστής της Ντόνερ.

   Η σύζυγος του Στράους του παραμένει πιστή και ο γάμος διαρκεί για πολύ καιρό. Ο συνθέτης καλείται από τον Κάιζερ Φραγκίσκο Ιωσήφ, ( τον οποίο χωρίς να το ξέρει προσέβαλε στη διάρκεια των φοιτητικών διαμαρτυριών) και το ζεύγος στέκεται στο μπαλκόνι των ανακτόρων του Σένμπρουν με τα πλήθη να τους επευφημούν.

(τρέιλερ της ταινίας)

   Ριμέικ της ταινίας έγινε το 1972, σε σκηνοθεσία Andrew L. Stone με τους Horst Buchholz, Mary Costa και Nigel Patrick.

  

   Το 1933 ο Άλφρεντ Χίτσκοκ έκανε μια χαμηλού προϋπολογισμού βιογραφική ταινία για τον Στράους, η οποία λεγόταν "Βαλς από τη Βιέννη" . Η ταινία αποτελεί τη χιτσκοκική εκδοχή σχετικά με το γράψιμο και την παρουσίαση του "Γαλάζιου Δούναβη". Ο Χίτσκοκ είχε πει στον Τρυφώ ότι αυτή η ταινία αποτέλεσε το κατώτατο σημείο παρακμής του. Την έφτιαξε μόνο επειδή δεν είχε να κάνει άλλες ταινίες εκείνο τον καιρό και ήθελε να συνεχίσει να δουλεύει. Δεν έκανε ποτέ άλλη μουσική ταινία. Τον ρόλο του συνθέτη τον έπαιξε ο Esmond Knight. 

ολόκληρη η ταινία του Χίτσκοκ "Βαλς από τη Βιέννη"

      Ύστερα από ένα ταξίδι στη Βιέννη, ο Ουώλτ Ντίσνεϋ εμπνεύστηκε για να δημιουργήσει τέσσερις ταινίες μεγάλου μήκους. Μια από αυτές ήταν ο Βασιλιάς του Βαλς μια χαλαρή μεταφορά της βιογραφίας του Στράους.

   Το κινούμενο σχέδιο μικρού μήκους του 1943 "A Corny Concerto", των αδερφών Γουώρνερ 

(σκηνοθεσία Bob Clampett), το οποίο αποτελεί παρωδία της Φαντασίας του Ντίσνεϋ περιλαμβάνει μουσική που συνέθεσε ο Γιόχαν Στράους. Αφηγητής είναι ο Έλμερ Φαντ του οποίου η εμφάνιση αποτελεί παρωδία της εμφάνισης του Deems Taylor στην "Φαντασία"

το κινούμενο σχέδιο (διάρκεια περίπου 8 λεπτά)

   Το κινούμενο σχέδιο μικρού μήκους του 1953 "Γιόχαν Μάους" από τη σειρά Τομ και Τζέρυ παρουσιάζει ένα ποντίκι που γοητεύεται από το παίξιμο αρκετών μελωδιών του Στράους από τη γάτα

   Το κινούμενο σχέδιο έλαβε το 25ο Όσκαρ κινουμένου σχεδίου μικρού μήκους

Johan Mouse

το κινούμενο σχέδιο (διάρκεια περίπου 7 λεπτά)

http://en.wikipedia.org/wiki/Johan_Strauss
Εγκυκλοπαίδεια Δομή τόμος 27 σελ. 650
http://en.wikipedia.org/wiki/The_Great_Waltz_(film)
http://en.wikipedia.org/wiki/The_Great_Waltz_(1972_film)
http://en.wikipedia.org/wiki/Waltzes_from_Vienna
http://en.wikipedia.org/wiki/A_Corny_Concerto
http://en.wikipedia.org/wiki/Johann_Mouse

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΠΕΥΚΗΣ: 7ο Διεθνές Φεστιβάλ Επιστημονικών Ταινιών της Αθήν...

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΠΕΥΚΗΣ: 7ο Διεθνές Φεστιβάλ Επιστημονικών Ταινιών της Αθήν...: Πιστεύετε πως η ανάσταση πλασμάτων του παρελθόντος, όπως αυτά των μαμούθ, των δεινοσαύρων ή Νεάντερνταλ είναι σενάρια επιστημονικής φα...

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΠΕΥΚΗΣ: 7ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΠΕΥΚΗΣ: 7ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου: Ενταγμένο πλέον στην πράξη Η κινηματογραφοφιλία στη νέα εποχή (Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αττικής / ΠΕΠ Αττικής 2007-2013) σ...

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΠΕΥΚΗΣ: Πολιτιστική εβδομάδα Βενεζουέλας

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΠΕΥΚΗΣ: Πολιτιστική εβδομάδα Βενεζουέλας: Συναυλίες βενεζολάνικης παραδοσιακής μουσικής, προβολή πολυβραβευμένων βενεζολάνικων ταινιών καθώς και μουσικά εργαστήρια περιλαμβάνουν ...

Όριεντ Εξπρές

   Όριεντ Εξπρές ήταν το όνομα ενός επιβατηγού τραίνου μεγάλων αποστάσεων το οποίο λειτουργούσε η Compagnie Internationale des Wagons-Lits. Το πρώτο του δρομολόγιο έγινε στις 04/10/1883. Η λειτουργία του σταμάτησε το 2009.Δε πρέπει να μπερδεύεται με την υπηρεσία τραίνων Βενετία-Σιμπλόν Όριεντ Εξπρές η οποία συνεχίζει ακόμα να λειτουργεί.

   Η διαδρομή και το τροχιακό υλικό του Όριεντ Εξπρέςς άλλαξαν αρκετές φορές. Αρκετές διαδρομές στο παρελθόν χρησιμοποιούσαν το όνομα Όριεντ Εξπρές, ή ελαφριές παραλλαγές. Αν και το αρχικό Όριεντ Εξπρές αποτελούσε μια συνηθισμένη σιδηροδρομική υπηρεσία, το όνομα έγινε συνώνυμο με την ίντριγκα και το πολυτελές ταξίδι.Οι δυο πόλεις που ήταν περισσότερο συνδεδεμένες με το Όριεντ Εξπρές, ήταν το Παρίσι και η Κωνσταντινούπολη, οι δυο τερματικοί σταθμοί της γραμμής.

   Το 1977 το Όριεντ Εξπρές σταμάτησε να εξυπηρετεί την Κωνσταντινούπολη. Ο άμεσος διάδοχός του, ο οποίος έκανε τη διαδρομή Παρίσι - Βιέννη στη διάρκεια μιας μέρας, έφυγε για τελευταία φορά από το Παρίσι την Παρασκευή 8 Ιουνίου 2007. Μετά από αυτή τη μέρα, το δρομολόγιο το οποίο ακόμα λεγόταν "Όριεντ Εξπρές" συντομεύθηκε έτσι ώστε ν' αρχίζει από το Στρασβούργο, επ ευκαιρία της εγκαινίασης της LGV Est που επιτρέπει πολύ πιο σύντομους χρόνους ταξιδιού από το Παρίσι στο Στρασβούργο. Η νέα συντομευμένη υπηρεσία έφευγε από το Στρασβούργο στις 22 20 καθημερινά, λίγο μετά την άφιξη του TGV από το Παρίσι και συνδεόταν στην Καρλσρούη με την υπηρεσία με κρεβάτια στη διάρκεια της νύχτας, που πήγαινε από το Άμστερνταμ στη Βιέννη.

   Στις 14/12/2009 το Όριεντ Εξπρές σταμάτησε να λειτουργεί και το δρομολόγιο εξαφανίστηκε από τους πίνακες δρομολογίων των ευρωπαϊκών σιδηροδρόμων. "έχοντας πέσει θύμα των τραίνων υψηλών ταχυτήτων και των αεροπορικών εταιριών χαμηλού κόστους." Το τραίνο Venice-Simplon Orient Express, μια ιδιωτική επιχείρηση των ξενοδοχείων Όριεντ Εξπρές, η οποία χρησιμοποιεί πρωτότυπα βαγόνια από τις δεκαετίες του 1920 και του 1930, συνεχίζει να κάνει δρομολόγια από το Λονδίνο στη Βενετία και σε άλλους προορισμούς στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένου και του αρχικού δρομολογίου από το Παρίσι στην Κωνσταντινούπολη.

   Ως συνώνυμο της ίντριγκας και του πολυτελούς ταξιδιού το Όριεντ Εξπρές αποτέλεσε σκηνικό για πολλές κινηματογραφικές ταινίες.

   Το 1934 έχουμε την ταινία Όριεντ Εξπρές, η οποία αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου του Γκράχαμ Γκρην, Stamboul Train. Σκηνοθεσία Πωλ Μάρτιν. Το τραίνο στην πραγματικότητα είναι το Οστάνδη - Βιέννη Όριεντ Εξπρές.
   Η γερμανική ταινία του 1944 Όριεντ Εξπρές (με ημερομηνία κυκλοφορίας στις 08/03/1945, η οποία αποτελεί κατά πιθανότητα την τελευταία ημερομηνία όπου μια νέα ταινία κυκλοφόρησε στη ναζιστική Γερμανία.) Σκηνοθεσία Viktor Tourjansky
   Στην ταινία Sleeping Car to Trieste (1948), της Rank Organization, ιστορία από τον Clifford Gray , ένα κλεμμένο διπλωματικό έγγραφο αναζητείται από διάφορες ομάδες στο Όριεντ Εξπρές που κάνει τη διαδρομή από Παρίσι προς Τεργέστη. Σκηνοθεσία John Paddy Carstairs.

http://www.silversirens.co.uk/jean-kent/sleeping-car-to-trieste/theme/ (τίτλοι έναρξης της ταινίας)


    Ακολούθησε η ταινία Όριεντ Εξπρές (1954) σε σκηνοθεσία Carlo Ludovico Bragaglia (στα ιταλικά), με τους Σιλβάνα Παμπανίνι, Ανρί Βιτάλ και Εύα Μπαρτόκ. Η υποθέση περιστρέφεται γύρω από τη διήμερη στάση σ' ένα χωριό των Άλπεων από τους επιβάτες του Όριεντ Εξπρές.
   Στην ταινία Από τη Ρωσία με Αγάπη (1963) ο πράκτορας 007 μάχεται με τον αντίπαλο κατάσκοπο στο Όριεντ Εξπρές.

(απόσπασμα της ταινίας)

   Στην ταινία Ταξίδια με τη θεία μου (1972), του Τζωρτζ Κούκορ, ο Henry Pulling συνοδεύει τη θεία του Augusta Bertram, σε ένα ταξίδι από το Λονδίνο στην Τουρκία. Οι δυο τους επιβιβάζονται στο Όριεντ Εξπρές στο Παρίσι. Το τραίνο τους πηγαίνει στην Τουρκία αν και κατεβαίνουν για ένα διάστημα στη στάση στο Μιλάνο. Η ταινία κέρδισε Όσκαρ κοστουμιών (για τον Άντονυ Πάουελ) ενώ είχε και υποψηφιότητες Α Γυναικείου Ρόλου για την πρωταγωνίστρια Μάγκι Σμιθ, καλλιτεχνικής διεύθυνσης και φωτογραφίας. Μαζί με τη Μάγκι Σμιθ, στο ρόλο του ανηψιού της εμφανίστηκε ο Alec McCowen. Η ταινία βασιζόταν στο ομώνυμο βιβλίο που έγραψε το 1969 ο Γκράχαμ Γκρην. Η υπόθεση έχει ως εξής: Μετά την κηδεία της μητέρας του ο τραπεζικός Χένρι Πούλλιν συναντά την Αγκούστα Μπέρτραμ, μια γηραιά αλλά φλογερή κοκκινομάλα που ισχυρίζεται ότι είναι θεία του, και η οποία τον ενημερώνει ότι η γυναίκα που τον μεγάλωσε δεν ήταν η πραγματική του μητέρα. Τον καλεί στο διαμέρισμά της,  Εκεί μετά από λίγο λαμβάνει ένα δέμα μ' ένα δάχτυλο που υποτίθεται ότι ανήκει στην αληθινή της αγάπη τον Έρκολε Βισκόντι, μαζί μ' ένα σημείωμα ότι οι δυό τους θα ξαναενωθούν έναντι 100.000 δολλαρίων ως λύτρα. Η Αγκούστα ζητά από τον Χένρυ να τη συνοδέψει στο Παρίσι και αυτός δέχεται μη γνωρίζοντας ότι αυτό το οποίο θέλει να κάνει στην πραγματικότητα είναι να βγάλει κρυφά από την Αγγλία 50.000 λίρες και να τις μεταφέρει στην Τουρκία, για ένα γκάνγκστερ ονόματι Κράουντερ με αντάλλαγμα 10.000 λίρες τις οποίες θα μπορέσει να δώσει ως λίτρα. Και έτσι οι δυο τους επιβιβάζονται στο Όριεντ Εξπρές.

(απόσπασμα της ταινίας)

   Το 1974 έχουμε τη βρετανική ταινία "Έγκλημα στο Όριεντ Εξπρές" του Σίντεϋ Λιούμετ η οποία αποτελούσε την κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του 1934, της Αγκάθα Κρίστι.
   Στο ρόλο του δαιμόνιου ντετέκτιβ Ηρακλή Πουαρώ ο Άλμπερτ Φίνεϊ. (στις μετέπειτα ταινίες τη θέση του πήρε ο Πήτερ Ουστίνοφ).
  Στην ταινία ο διευθυντής μιας εταιρίας σιδηροδρόμων ζητάει από τον φίλο του ντετέκτιβ Ηρακλή Πουαρώ να διαλευκάνει το φόνο ενός Αμερικανού επιχειρηματία, του κυρίου Ράτσετ (τον υποδυόταν ο Ρίτσαρντ Γουίντμαρκ), που έγινε στο Όριεντ Εξπρές. Οι ύποπτοι για το φόνο περιλαμβάνουν μια πλειάδα εκλεκτών ηθοποιών, όπως η Λωρήν Μπακώλ, η Ίνγκριντ Μπέργκμαν, ο Σων Κόννερυ, ο Τζών Γκίλγουντ, η Βανέσσα Ρεντγκρέηβ, ο Μάικλ Γιορκ και ο Άντονυ Πέρκινς.
   Το σλόγκαν της ταινίας ήταν: " Το σπουδαιότερο καστ από ύποπτους χαρακτήρες που εμπλέχτηκαν ποτέ σε φόνο". (Η ταινία αποτέλεσε την πρώτη από μια σειρά ταινιών στη διάρκειας της δεκαετίας του 70 και στις αρχές της δεκαετίας του 80, κινηματογραφικές μεταφορές των ιστοριών με τον Ηρακλή Πουαρώ πρώτα και τη Μις Μαρπλ αργότερα, όπου σε όλες έπαιζαν σπουδαία ονόματα του κινηματογράφου).
   Η ταινία αποτέλεσε μεγάλη επιτυχία, 11η από πλευράς ακαθάριστων εσόδων για το 1974. Έλαβε Όσκαρ δευτέρου γυναικείου ρόλου για την Ίνγκριντ Μπέργκμαν, υποψηφιότητα πρώτου ανδρικού ρόλου για τον Άλμπερτ Φίνεϊ και υποψηφιότητες για τη φωτογραφία, τα κουστούμια, τη μουσική και το διασκευασμένο σενάριο.

Τρέιλερ της ταινίας

απόσπασμα από τα γυρίσματα της ταινίας

   Στην ταινία "Τα 102 σκυλιά της Δαλματίας" (2000) του Κέβιν Λίμα (συνέχεια από τα 101), η Κρουέλα Ντεβιλ και ο συνεργός της το σκάνε με το Όριεντ Εξπρές.
   Στην ταινία του 2000, Death, Deceit and Destiny Aboard the Orient Express του Μαρκ Ρόπερ, μια ομάδα τρομοκρατών, λίγο πριν την έναρξη της νέας χιλιετίας, παρασύρουν μια ομάδα πλουσίων διασημότες και επιχειρηματίες στο Όριεντ Εξπρές με σκοπό να τους αποσπάσουν μεγάλα χρηματικά ποσά.

   Τέλος στην ταινία του 2004, Ο Γύρος του Κόσμου σε 80 μέρες (2004), του Φρανκ Κοράτσι, ο Φιλέας Φογκ ταξιδεύει προς την Κωνσταντινούπολη ως επιβάτης του Όριεντ Εξπρές.



http://en.wikipedia.org/wiki/Orient_Express_(1954_film)
http://www.imdb.com/title/tt0047312/
http://en.wikipedia.org/wiki/From_Russia_with_Love_(film)
http://en.wikipedia.org/wiki/Travels_with_My_Aunt_(film)
http://en.wikipedia.org/wiki/Murder_on_the_Orient_Express_(1974_film)
http://en.wikipedia.org/wiki/102_Dalmatians

http://en.wikipedia.org/wiki/Death,_Deceit_and_Destiny_Aboard_the_Orient_Express

Πιλάλα

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Θοδωρής Παπαδουλάκης
ΣΕΝΑΡΙΟ: Θοδωρής Παπαδουλάκης, Γιώργος Παπαδόπουλος
ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Λευτέρης Μποτονάκης, Ζωή Μανίτη, Χρήστος Γιαννουλάρης, Θωμάς Λέικος

Ο 12χρονος Αντύπας ξεσηκώνει το κρητικό χωριό στη διαδρομή του προς το καφενείο του παππού του. Το καφενείο είναι το μόνο μέρος που έχει ρεύμα, μετά από μία γενική διακοπή ηλεκτρικού.
Ο Αντύπας βιώνει τρέχοντας μία περιπέτεια που μετατρέπεται σε αγώνα στίβου, καθώς έχει ως πρότυπο τον Κώστα Κεντέρη.