Πέμπτη 22 Αυγούστου 2013

Χαλιμά


Η Χαλιμά 
φωτογραφία από: Εθνικη Λυρική Σκηνή



   Προ μηνών είχε παρουσιαστεί από την Εθνική Λυρική Σκηνή η οπερέτα του Θεόφραστου Σακελαρίδη "Η Χαλιμά", ένα από τα πιο απολαυστικά έργα του. Ο συνθέτης την είχε χαρακτηρίσει ως εξωτική φαντασμαγορική οπερέτα η οποία αντλεί τη θεματολογία της από τους μύθους της Ανατολής.
   Η Χαλιμά είχε σημειώσει τεράστια επιτυχία όταν είχε παιχτεί στα τέλης της δεκαετίας του 1920 αλλά και στην δεκαετία του 1930 σε Αθηναϊκά θέατρα αλλά και την Κωνσταντινούπολη. Τον ρόλο είχε ερμηνεύσει και η Ζωζώ Ντάλμας.
   Στην οπερέτα αυτή ο συνθέτης συνδύαζε ανατολίτικες μελωδίες με φοξ - τροτ, one-step και tango ρυθμοί που κυριαρχούσαν στην αθηναϊκή κοινωνία της εποχής εκείνης. Το κείμενο της οπερέτας βασίζεται πολύ χαλαρά στις "Χίλιες και μια νύχτες"
   Οι επόμενοι δυο σύνδεσμοι είναι δυο τραγούδια από την οπερέτα από εκείνη την εποχή, όπου τραγουδούσε ο νεαρός τενόρος Ορέστης Μακρής. (ναι, ο μετέπειτα γνωστός ηθοποιός)


http://www.youtube.com/watch?v=AU1f1wpTKis

http://www.youtube.com/watch?v=RD-tDuTAbcs



   Η υπόθεση της οπερέτας έχει ως εξής:

   "Η πριγκίπισσα Χαλιμά περιμένει στο παλάτι της τον πρίγκιπα Νουρεντίν (που τον αντιπαθεί χωρίς να τον γνωρίζει) για να γίνει σύζυγός της. Φέρνουν αιχμάλωτο τον Σαχ Ρουμάν και της αναγγέλλουν ότι συνέλαβαν τον δολοφόνο του βασιλιά πατέρα της. Στο μεταξύ εκείνος, περιμένοντας στον προθάλαμο, γνωρίζεται με τον μάγειρα του παλατιού Αλή Μουσακά και τον κρύβει από τη ζηλότυπη γυναίκα του Αμινά. Έρχεται η Χαλιμά και, νομίζοντας τον Σαχ Ρουμάν για καλεσμένο, τον ερωτεύεται βρίσκοντας φυσικά ανταπόκριση... Όταν όμως ο βεζύρης Αβδούλ την πληροφορεί ότι ο αγαπημένος της είναι ο αιχμάλωτος δολοφόνος, σαστισμένη αναβάλλει τη θανατική εκτέλεση επιδοκιμαζόμενη από το Λαό. Στη συνέχεια ο Ρουμάν πείθει τον Μουσακά να υποδυθεί τον Νουρεντίν και όλοι τον υποδέχονται ως τον καινούργιο βασιλιά. Ο Μουσακάς καταδικάζει τον Καδή, καταδικάζει τη γυναίκα του Αμινά(!) κι όταν επιτέλους εμφανίζεται ο πραγματικός Νουρεντίν, τον βγάζει τρελό και τον απελαύνει. Η Χαλιμά όμως κλαίει στην αγκαλιά του αγαπημένου της, γιατί πλησιάζει η στιγμή που πρέπει να τον εκτελέσει... Τότε φτάνει ένας ξένος. Είναι ο δολοφονημένος βασιλιάς! Ο Σαχ Ρουμάν είχε αποτύχει στην απόπειρά του... Όλα τακτοποιούνται και η Χαλιμά παντρεύεται τον καλό της"

 
   Το 1954 η Χαλιμά μεταφέρεται στον κινηματογράφο. Η διασκευή σεναρίου όπως και η σκηνοθεσία ήταν από τους Φίλιππα Φυλακτό και Πέτρο Γιαννακό. Παραγωγοί της ταινίας ήταν οι Χρήστος Μανιάτης και Νίκος Σαμπατάκος. Η διάρκεια της ταινίας ήταν 82 λεπτά.
   Έπαιξαν οι ηθοποιοί Εύα Μπρίκα, Πέτρος Γιαννακός, Κούλης Στολίγκας, Μαρίκα Νέζερ, Μιχάλης Μπούχλης, Ρένα Στρατηγού, Νίκος Δενδρινός, Ράλλης Αγγελίδης, Μίμης Ρουγγέρης.


http://www.nationalopera.gr/gr/event/i-halima/
http://tainiothiki.gr/v2/filmography/view/1/357

Παρασκευή 16 Αυγούστου 2013

Θεέ μου, ο γιος μας βρήκε δουλειά! Τι θα πούμε στον κόσμο;



    Το πρόβλημα της ανεργίας τείνει να εξελιχθεί σε μάστιγα όχι μόνο για τη χώρα μας αλλά και για ολόκληρη τη Νότια Ευρώπη.
    Στην Ισπανία, όπου τα ποσοστά της ανεργίας είναι και εκεί πολύ ψηλά, μπορούν ακόμα να αντιμετωπίσουν το θέμα χιουμοριστικά, όπως μας δείχνει η ταινία μικρού μήκους "Sinceridad"  του Andrea Casaseca Ferrer.
   Σε μια χώρα όπου τα ποσοστά της ανεργίας είναι ψηλά και όλοι σχεδόν άνεργοι, οι λίγοι τυχεροί με εργασία καταλήγουν δαχτυλοδειχτούμενοι, και ο εφιάλτης μιας οικογένειας καταλήγει να είναι το ότι... ο γιος της βρήκε δουλειά.
   Έτσι και στην ταινία αυτή ο νεαρός Νταβίντ πρέπει να ανακοινώσει στους γονείς του ότι βρήκε δουλειά, προκαλώντας τους έτσι μεγάλο πανικό. Πώς θα αντιμετωπίσουν το πρόβλημα; Ποιά είναι η δουλειά που βρήκε ο Νταβίντ;
    
Δείτε την ταινία για τις απαντήσεις




Παρασκευή 9 Αυγούστου 2013

Η Μεγάλη Ληστεία του Τραίνου





   Η Μεγάλη Ληστεία του Τραίνου (αρχική ονομασία ήταν "Η Επιδρομή στο Ταχυδρομικό Φορτηγό Cheddington") είναι το όνομα που αποδόθηκε στη ληστεία ενός τραίνου του Βασιλικού Ταχυδρομείου που εκτελούσε τη διαδρομή Γλασκώβη - Λονδίνο, και η οποία έγινε στις 08/08/1963 στη Σιδηροδρομική Γέφυρα Bridego, στο Ledburn κοντά στο Mentmore του Buckinghamshire στην Αγγλία.
   Έχοντας αλλάξει τη σήμανση της γραμμής, μια 15μελής συμμορία, οδηγούμενη από τον Μπρους Ρέινολντς επιτέθηκε στο τραίνο. Άλλα μέλη της συμμορίας ήταν ο Γκόρντον Γκούντυ, ο Μπάστερ Έντουαρντς, ο Τσάρλι Γουίλσον, ο Τζίμμυ Χάσεϊ, ο Ρόνι Μπιγκς, ο Τομ Γουίσμπεϊ, ο Τζον Γουίτερ, ο Τζίμμυ Γουάιτ και ο Μπράιαν Φιλντ, όπως επίσης και τρεις άντρες γνωστοί μόνο με τους αριθμούς "1", "2" και "3".
   Η συμμορία πραγματοποίησε προσεκτικό σχεδιασμό, βασιζόμενη σε εσωτερική πληροφόρηση από ένα πρόσωπο γνωστό ως "Ο Άνθρωπος από το Όλστερ" και οι ληστές ξέφυγαν με λεία πάνω από 2,6 εκατομμύρια λίρες (κάπου 46 εκατομμύρια σε σημερινές τιμές). Ο μεγαλύτερος όγκος των κλεμμένων χρημάτων δε βρέθηκε ποτέ ως σήμερα. Αν και η συμμορία δε χρησιμοποίησε όπλα, ο ο δηγός του τραίνου, Τζακ Μιλλς, χτυπήθηκε στο κεφάλι με μεταλλική μπάρα. Τα τραύματα του οδηγού ήταν αρκετά σοβαρά έτσι ώστε να τερματίσουν την καρριέρα του ως οδηγού τραίνων.
   Μετά τη ληστεία η συμμορία κρύφτηκε στη Φάρμα Leathersdale. Ύστερα από την εύρεση αυτού του κρυσφύγετου,  η αστυνομία ανακάλυψε ενοχοποιητικά στοιχεία, που οδήγησαν τελικά στη σύλληψη και καταδίκη των περισσότερων μελών της συμμορίας. Οι επικεφαλείς της συμμορίας καταδικάστηκαν σε τριακονταετείς ποινές φυλάκισης.
   Η ληστεία αυτή όπως θα ήταν αναμενόμενο προκάλεσε έντονο ενδιαφέρον στο χώρο του κινηματογράφου.
   Η ταινία του 1967 Robbery, σε σκηνοθεσία Peter Yates, αποτελεί μια έντονα φανταστική εκδοχή, βασισμένη στα γεγονότα του 1963. Η ταινία αυτή προώθησε την καρριέρα του Yates στο Χόλυγουντ αφού αμέσως μετά προσέλκυσε το ενδιαφέρον του Στηβ ΜακΚουίν ο οποίος τον έπεισε να σκηνοθετήσει την επόμενή του ταινία το Bullit. Η ταινία περιλαμβάνει μια έντονη καταδίωξη με αυτοκίνητα, (αν και αυτή αφορά έγκλημα που γίνεται πριν την ληστεία του τραίνου) η οποία περιλαμβάνει και σκηνές με αστυνομικό που τον παρασέρνει το αυτοκίνητο.
   Παρόλο που επρόκειτο για φανταστική ιστορία το "Robbery" περιλάμβανε αρκετές σημαντικές λετπομέρειες από την πραγματική ληστεία, οι οποίες απεικονίστηκαν στην ταινία. Αυτές περιλάμβαναν τον λεπτομερή σχεδιασμό και τη λεπτομερή προετοιμασία που χρησιμοποιήθηκαν, την χρήση ενός αγροτόσπιτου σαν βάση και την επιδιωκόμενη (αλλά ανεπιτυχή) χρήση ενός αντικαταστάτη οδηγού για το τραίνο.
   Με τα λεφτά που βγάζει μια βαλίτσα γεμάτη κοσμήματα, ο Πώλ Κλίφτον, αρχηγός συμμορίας σχηματίζει ομάδα για να χτυπήσει τραίνο του Βασιλικού Ταχυδρομείου. Η ληστεία είναι επιτυχής, όμως τελικά η αστυνομία καταφέρνει να μαζέψει στοιχεία και τελικά να συλλάβει τα μέλη της συμμορίας
   Η ταινία τελειώνει με τον εγκέφαλο της ληστείας "Κλίφτον", τον οποίο υποδύεται ο Στάνλεϋ Μπέικερ (του οποίου η εταιρία Oakhurst Productions ήταν η παραγωγός της ταινίας), να γλυτώνει τη σύλληψη και να το σκάει φεύγοντας σε υπερπόντιο  ταξίδι σαν ναύτης σε εμπορικό πλοίο.

https://www.youtube.com/watch?v=r4qIeQcIKLM (απόσπασμα της ταινίας, η σκηνή της ληστείας που γίνεται πριν από τη ληστεία του τραίνου)

   Στην Γαλλική ταινία του 1969 "The Brain" πρωταγωνιστεί ο Ντέιβιντ Νίβεν στο ρόλο ενός Βρετανού εγκληματικού εγκεφάλου ο οποίος διαπράττει στη Γαλλία μια ληστεία βασισμένη στη Ληστεία του Τραίνου. Το σενάριο της ταινίας υπονοεί ότι αυτός ήταν πραγματικός διοργανωτής της ληστείας του 1963.
   Το 1988, οι εμπειρίες του Μπάστερ Έντουαρντς μεταφέρθηκαν στην κομεντί "Buster"  (σκηνοθεσία Ντέιβιντ Γκριν) με πρωταγωνιστή τον τραγουδιστή Φιλ Κόλλινς και την Τζούλι Γουόλτερς στο ρόλο της συζύγου του. Η μουσική περιλάμβανε και δυο σινγκλς του Κόλλινς, που έφτασαν στην κορυφή του Billboard 100 του πίνακα των σινγκλς. ("Groovy Kind of Love" & "Two Hearts" )





   Στην ταινία του 1965, Help ο Τζον Λένον κάνει μια ειρωνική αναφορά στην Μεγάλη Ληστεία του Τραίνου στην Σκότλαντ Γιαρντ, ρωτώντας "Η Μεγάλη Ληστεία του Τραίνου, πώς πάει"; 
  Στην ταινία του Τζέιμς Μποντ του 1965, Thunderball, αξιωματούχος της Σπέκτρα αναφέρει ότι η εγκληματική οργάνωση έλαβε 250.000 λίρες από την κλεμμένη λεία, ως αμοιβή για τις συμβουλευτικές υπηρεσίες που παρείχε στη συμμορία.
     Στην ταινία του 1966 "Η Μεγάλη Ληστεία του Τραίνου του Σαιντ Τρίνιαν" παρουσιάζεται μια κωμική εκδοχή της ιστορίας. Η ταινίας ήταν στις 15 πιο δημοφιλείς του Βρετανικού μποξ όφις για το 1966. Η σκηνοθεσία αλλά και η παραγωγή ήταν των  Sidney Gilliat και Frank Launder (ο οποίος ήταν και ένας από τους δυο σεναριογράφους) Στο ρόλο του κομμωτή και αρχηγού της συμμορίας ο Frankie Howerd. Η ταινία περιλαμβάνει αναφορές - παρωδίες από ταινίες του Τζέιμς Μποντ της εποχής, όπως τα γκάτζετ που έχει ο αρχηγός της συμμορίας στο μαγαζί του, αλλά και ο εγκληματικός εγκέφαλος που δίνει τις οδηγίες και από τον οποίο ακούμε μόνο τη φωνή του.  Η συμμορία κρύβει τη λεία από τη ληστεία του τραίνου σε ένα εγκαταλειμμένο επαρχιακό μέγαρο, το οποίο όμως ακολούθως μετατρέπεται στο Σχολείο Θηλέων του Σαιντ Τρίνιαν. Έτσι οι κόρες του αρχηγού της συμμορίας "Αλφονς" Ασκετ στέλνονται ως μαθήτριες στο σχολείο για να βρούν τρόπο πώς θα πάρει η συμμορία τη λεία που είναι κρυμμένη στο κτίριο

Great St Trinian's Train Robbery (1966) (απόσπασμα της ταινίας)

   Στην ταινία του 1968 Επιθεωρητής Κλουζώ, ο Πίτερ Σέλλερς στο ρόλο του γκαφατζή αστυνομικού, καταδιώκει τον Ρεινμπόου, ένα φανταστικό χαρακτήρα βασισμένο στον αρχηγό της συμμορίας της Μεγάλης Ληστείας του Τραίνου, Μπρους Ρέινολντς, ο οποίος χαρακτήρας εμφανίζεται στο βιβλίο του 1965 των Γκόσλινγκ και Κρεγκ και στο βιβλίο του 1967 του ΜακΝτάνιελ.



http://en.wikipedia.org/wiki/Great_Train_Robbery_(1963)
http://en.wikipedia.org/wiki/Robbery_(1967_film)
http://en.wikipedia.org/wiki/Buster_(film)
http://en.wikipedia.org/wiki/The_Great_St_Trinian%27s_Train_Robbery

Τρίτη 6 Αυγούστου 2013

Η πρώτη "ομιλούσα" ταινία μεγάλου μήκους



   Στις 06/08/1926 προβάλλεται για πρώτη φορά η ταινία "Don Juan" της Warner Brothers σε σκηνοθεσία Alan Crosland. Ήταν η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία με συγχρονισμένα ηχητικά εφέ και μουσικό σάουντρακ μέσω του συστήματος Vitaphone  το οποίο χρησιμοποιούνταν για πρώτη φορά σε ταινία μεγάλου μήκους. (οι διάλογοι των ηθοποιών παρέμειναν σε υπερτιτλους όπως και στις "καθαρά" βωβές ταινίες)
   Στον πρωταγωνιστικό ρόλο, του γυναικά Δον Χουάν που φιλά τα χέρια των γυναικών ήταν ο Τζον Μπάριμορ. (παππούς της ηθοποιού Ντρου Μπάριμορ). Πρόκειται για την ταινία με τα περισσότερα φιλιά στην κινηματογραφική ιστορία, με τον Μπάριμορ να φιλά 191 διαφορετικές γυναίκες !!!! σε όλη τη διάρκεια της ταινίας.
   Ο George Groves είχε την ευθύνη της ηχογράφησης του σάουντρακ της ταινίας. Επινόησε μια καινοτόμα πολυμικροφωνική τεχνική και πραγματοποίησε μια μίξη της 107μελούς ορχήστρας ζωντανά. Κάνοντας αυτό έγινε ο πρώτος μουσικός μίκτης στην κινηματογραφική ιστορία.

Υπόθεση

    Ένα πράγμα που έμαθε ο Δον Χουάν ντε Μαράνια από τον πατέρα του Δον Χοσέ, είναι ότι οι γυναίκες σου δίνουν τρία πράγματα, ζωή, ψευδαισθήσεις και θάνατο. Στην περίπτωση του πατέρα του ήταν η γυναίκα του Δόνα Ιζομπέλ και η Δόνα Ελβίρα που έδωσαν το δεύτερο.
    Ο Δον Χουάν εγκαθίσταται στη Ρώμη μετά τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο της Πίζα, η οποία Ρώμη εξουσιαζόταν από την τυρρανική οικογένεια Βοργία, αποτελούμενη από τον Καίσαρα, την Λουκρητία και το σατανικό ξάδερφό τους Κόμη Ντονάτι.
   Ο Χουάν είχε τον τρόπο του με τις γυναίκες και πολλές ήταν αυτές που τον κυνήγησαν αλλά η μια που δε μπορούσε να έχει ήταν αυτή που τον στοίχειωνε. Εξαιτίας της θα υποστεί την οργή των Βοργία, επειδή αγνόησε την Λουκρητία αλλά και επειδή σκότωσε τον Κόμη Ντονάτι σε μονομαχία. Εξαιτίας της Αντριάνα θα καταδικαστούν και οι δυό τους να πεθάνουν στη φυλακή που βρίσκεται στον ποταμό Τίβερη.



απόσπασμα από την ταινία, δείγμα της αποπλάνησης των γυναικών από τον Δον Χουάν


άλλο απόσπασμα της ταινίας




Παρασκευή 2 Αυγούστου 2013

Ο μήνας Αύγουστος και ο κινηματογράφος



   Μπήκαμε πλέον στον Αύγουστο οπότε να ευχηθούμε και καλό μήνα

Αύγουστος - Νίκος Παπάζογλου

   Ο Αύγουστος, ο τελευταίος μήνας του καλοκαιριού, είναι ο όγδοος μήνας στο Ιουλιανό και το Γρηγοριανό ημερολόγιο, και ένας από τους επτά μήνες του χρόνου με 31 μέρες.
   Στο νότιο ημισφαίριο, ο Αύγουστος είναι το εποχικό ισοδύναμο του Φεβρουαρίου στο βόρειο ημισφαίριο.
   Αυτός ο μήνας ονομαζόταν Sextilis στα Λατινικά γιατί ήταν ο έκτος μήνας στο αρχικό Ρωμαϊκό ημερολόγιο των δέκα μηνών που είχε φτιάξει ο Ρωμύλος το 753 π.Χ., όταν ο Μάρτιος ήταν ο πρώτος μήνας του έτους. Γύρω στο 700 πΧ έγινε ο όγδοος μήνας , όταν προστέθηκαν στο ημερολόγιο ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος πριν από το Μάρτιο, από το βασιλιά Νούμα Πομπίλιους, ο οποίος επίσης του έδωσε 29 μέρες. Ο Ιούλιος Καίσαρας του πρόσθεσε δυο μέρες όταν δημιούργησε το Ιουλιανό Ημερολόγιο το 45 πΧ δίνοντάς του τη σημερινή του μορφή των 31 ημερών. Το 8 πΧ έλαβε το σημερινό του όνομα από τον Αύγουστο, τον ιδρυτή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και πρώτο αυτοκράτορα. Σύμφωνα με κείμενο της Συγκλήτου, που έγραψε ο Μακρόμπιους, επέλεξε αυτό το μήνα, γιατί στην περίοδο αυτή είχε σημειώσει τις πιο πολλές επιτυχίες του, συμπεριλαμβανομένου και της κατάκτησης της Αιγύπτου
   Με τον τίτλο "Αύγουστος" υπάρχουν δυο ταινίες. Η πρώτη είναι του 1988 από τον Jorge Silva Melo
   Ακολουθεί η επόμενη το 1996, σε σκηνοθεσία Άντονυ Χόπκινς ο οποίος επίσης παίζει στην ταινία, ενώ έχει γράψει και τη μουσική της! Η ταινία αποτελούσε την πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του Χόπκινς, με πλήρες καστ. (η προηγούμενή του σκηνοθεσία στο Dylan Thomas: Return Journey περιλάμβανε ένα ρόλο).
   Η ταινία αυτή αποτελεί μια κινηματογραφική μεταφορά του έργου του Τσέχοφ "Θείος Βάνιας". Διαδραματίζεται στην Ουαλλία, στην αλλαγή του δέκατου έννατου με τον εικοστό αιώνα, τονίζοντας τις δυσκολίες της βιομηχανικής ζωής στην Ουαλλία στα λατομεία σχιστολιθικών πλακών αλλά και τη διαμάχη Ουαλλών και Άγγλων, καθώς ένας Άγγλος καθηγητής αναστατ'ωνει τη συνήθη Ουαλλική ζωή όταν φτάνει στη Ουαλλική έπαυλη, όπου φέρεται σαν να είναι στο εξοχικό του. (σε ένα σημείο ο Leuan, τον οποίο υποδύεται ο Χόπκινς, αναφέρει ότι τον εξαπάτησε ο καθηγητής Blathwaite, "ακριβώς όπως οι Άγγλοι εξαπατούσαν πάντα τους Ουαλλούς".

August (1996) Trailer [Español] HD (τρέιλερ της ταινίας)

   Η άλλη ταινία είναι του 2008, του Όστιν Τσικ. Η ταινία ασχολείται με δυο αδέρφια, φιλόδοξους ντοτ κομ επιχειρηματίες, που παλεύουν για την επιβίωση της ετιαρίας τους, καθώς το χρηματιστήριο αρχίζει να καταρρέει τον Αύγουστο του 2001, ένα μήνα πριν τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Στους ρόλους των αδελφών Τομ και Τζόσουα Στέρλινγκ οι Τζος Χαρτνετ και Άνταμ Σκοττ αντίστοιχα
   Η ταινία δεν πήγε ιδιαίτερα καλά, παρά την με καλές προθέσεις ερμηνεία του Χάρτνετ, λόγω του ότι εξετάζει επιφανειακά το θέμα της εκρηκτικής ανόδου των dotcom επιχειρήσεων.


(τρέιλερ της ταινίας)


http://en.wikipedia.org/wiki/August
http://en.wikipedia.org/wiki/August_(1996_film)
http://en.wikipedia.org/wiki/August_(2008_film)
http://en.wikipedia.org/wiki/Agosto_(film)

Πέμπτη 1 Αυγούστου 2013

1ο Crossing Borders Film Festival


   Από 25 μέχρι 28 Ιουλίου, στους χώρους του "Μερόπειου" Ιδρύματος πραγματοποιήθηκε το 1ο Crossing Borders Film Festival.  Επρόκειτο για τέσσερις μέρες με ταινίες, video art, μουσική και τέχνη έξω από τα συνηθισμένα.
   Το φεστιβάλ θέτει σε εφαρμογή μια απλή αλλά ζωτική ιδέα, την ελεύθερη προώθηση του πολιτισμού, ειδικά τανίες και μουσική με ευρεία προοπτική και που ανοίγουν το μυαλό και έτσι να προάγουν τη δημιουργική αλληλεπίδραση και την αλληλεγύη, ξεπερνώντας γεωγραφικά, προσωπικά και ψυχολογικά σύνορα.
   Για την πρώτη μέρα του φεστιβάλ υπήρχε η λεγόμενη "Ποικιλία" μια επιλογή απ' όσα θα παρουσιαζόντουσαν τις επόμενες τρεις ημέρες. Έτσι είχαμε καταρχήν μια ταινία σχετικά με τα διάφορα γεγονότα μόδας στην Ινδονησία. 
   Ακολούθως, δυο τρέιλερ των ταινιών της Ισραηλινής (με βάση τη Γαλλία) σκηνοθέτιδας Tamara Erde, ειδικής προσκεκλημένης του φεστιβάλ, Crazy People Here και  Teaching Ignorance (οι ταινίες είναι σε εξέλιξη). Οι ταινίες ασχολούνται με την Αραβοισραηλινή διένεξη, εξετάζοντας την και από τις δυο πλευρές, ρωτώντας ενοχλητικές αλλά αναγκαίες ερωτήσεις.
  Η ιστορικός τέχνης Βασιλική Βαγενού ειδικά για το θέμα του φεστιβάλ επέλεξε οκτώ έργα video art από την Ελλάδα, με δυο έργα να παρουσιάζονται την πρώτη μέρα.
   Επίσης παρουσιάστηκαν και δυο ελληνικές ταινίες μικρού μήκους, το βραβευμένο "Χαμομήλι" του ΝΕΡΙΤΑΝ ΖΙΝΤΖΙΡΙΑ και η "Μερσεντές" του Σίμου Κορεξενίδη ο οποίος επέλεξε για το φεστιβάλ μια σειρά ελληνικών ταινιών μικρού μήκους που ασχολούνται με προσωπικά, γεωγραφικά και ψυχολογικά σύνορα.
   Την επόμενη μέρα προβλήθηκαν τέσσερις ταινίες της Tamara Erde, "Jericho", "Galibor", "Rober", "Very Heavy Stones".
   Η τρίτη μέρα ήταν αφιερωμένη στην Ινδονησία με τα ντοκυμαντέρ "Guru Rimba" (Δάσκαλος της Ζούγκλας) της Vivian Idris και "Working Girls" της Nia di Nata.
   Για την τελευταία μέρα παρουσιάστηκαν οκτώ έργα video art από τους

  1. Αγγελική Μακρή
  2. Έφη Φουρίκη
  3. Αλέξανδρος Κακλαμάνος
  4. Μαρία Σχινά
  5. Στέλιος Ντεξής και Μυρτώ Βουνάτσου
  6. Μάκης Φάρος
  7. Μαίρη Χρηστέα
  8. Γιάννης Παππάς 

   Ακολούθησαν έξι ελληνικές ταινίες μικρού μήκους, επιλογή του σκηνοθέτη Σίμου Κορεξενίδη, οι οποίες έχουν να κάνουν με παντός είδους σύνορα

  1. "Jafar" της Νάνσυ Σπετσιώτη
  2. "Ένας χορός ακόμη" του Σίμου Κορεξενίδη
  3. " Αρουντέλ" της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη
  4. " Ιδιότητες του 2"του Αχιλλέα Κυριακίδη
  5. " Καθαρό Ραδιόφωνο" του Γιώργου Τελτζίδη
  6. "Largo" του Στέργιου Πάσχου
   Το φεστιβάλ έκλεισε με την προβολή του ντοκυμαντέρ " Calling the Tune" της François Théry που ασχολείται με την επίδραση του κομμουνιστικού καθεστώτος της Β. Κορέας στη μουσική παράδοση της χώρας.




Περισσότερα στο http://crossingborders2013.blogspot.no/