Όταν οι
ταινίες γίνονται συζήτηση, όταν η φωτογραφία γίνεται μουσική και το θέατρο
παιχνίδι...τότε χτίζουμε γέφυρες και φέρνουμε και πάλι τα Βαλκάνια στην Αθήνα.
O οργανισμός BalkansBeyondBorders φέρνει για άλλη μια φορά το
Βαλκανικό αέρα στην Αθήνα, αυτή τη φορά σε ένα χώρο τόσο οικείο όσο στο σπίτι
μας. Οι οικοδεσπότες του ΧΑΟΥΖ στο
Μεταξουργείο και η ομάδα του BalkansBeyondBorders σας περιμένουν να γιορτάσουμε μαζί
δύο βραδιές Βαλκανικής διασκέδασης και ψυχαγωγίας με Ταινίες, Μουσική, Εικόνα,
Θέατρο και πολλές εκπλήξεις!
Την 1η
μέρα, Πέμπτη 4 Ιουλίου, φέρνουμε τα Βαλκάνια στο θερινό σινεμά. Οι ταινίες γίνονται πηγή έμπνευσης και
συζήτησης και η βραδιά συνεχίζεται με μουσική από τους καλεσμένους DJs. Οι ταινίες που θα προβληθούν έχουν
επιλεγεί με βάση το θεματικό άξονα του φετινού BalkansBeyondBordersShortFilmFestival που θα γίνει στο Βουκουρέστι και
έχει τίτλο “ReinventingBridges”. Οι ταινίες της βραδιάς προέρχονται από το BalkansBeyondBordersShortFilmFestival 2012, από το Διαβαλκανικό
ιντερνετικό φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους AltcineAction, ενώ επίσης θα προβληθεί και η
ταινία της Ιωσηφίνας Μαρκαριάν, Partners.
Τη 2η μέρα 5
Ιουλίου, χτίζουμε όλοι μαζί τις δικές μας γέφυρες συμμετέχοντας ενεργά σε ένα
Βαλκανικό πάρτυ όπου ο φωτογραφικός φακός γεφυρώνεται με τη ζωγραφική, το
θέατρο συναντά τον αυτοσχεδιασμό μεσα απο τις performance του Δημήτρη Δημητριάδη όπου το κοινό θα έχει
τη δυνατότητα με τη σειρά του να συμμετέχει σε ένα διαδραστικό παιχνίδι
έκφρασης. Η βραδιά συνεχίζεται με τους δυναμικούς βαλακινικούς ήχους της
μουσικής της μοναδικής DjSpery σε ένα πάρτυ που θα μείνει σε όλους
αξέχαστο!
Και οι δύο
μέρες θα αποτελέσουν το ζωντανό υλικό για τη δημιουργίαμιας μικρού μήκους ταινίας με θέμα: ReinventingBridgesinthe ΧΑΟΥΖ”.
Ένα διήμερο
γεγονός που θα ανακατέψει τις τέχνες και
τους ανθρώπους, μια πρωτοβουλία για να χτίσουμε μαζί, να περάσουμε καλά και
πάνω από όλα λίγο...διαφορετικά!
Facebook/Balkans
Beyond Borders. Απολαύστε
το σποτάκι του event: PROMO
Ο
Οργανισμός
Το ΒΒΒ είναι
ένα ΜΚΟ που ιδρύθηκε από 9 νέους δραστήριους νέους της Νοτιοανατολικής Ευρώπης
με στόχο να προωθήσει την κινητικότητα των νέων στα Βαλκάνια ,το αίσθημα συνεργασίας
στην περιοχή και να ενισχύσει περαιτέρω την Ευρωπαϊκή ιδέα. Για να το πετύχει
αυτό αναλαμβάνει μια σειρά από δράσεις: το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους, τα Workshops παραγωγής ταινιών, τα Ακαδημαϊκά
Σεμινάρια και το Δίκτυό του.
μπαλαρίνα από "Το Πουλί της Φωτιάς" έργο του Ρώσου ζωγράφου Λεον Μπακστ (1910)
Το Πουλί της Φωτιάς είναι ένα μπαλέτο και ορχηστρικό κονσέρτο, έργο του Ρώσου συνθέτη Ιγκόρ Στραβίνσκυ. Γράφτηκε για την παρισινή σεζόν του 1910, της Εταιρίας Ρωσικών Μπαλέτων του Sergei Diaghilev, σε χορογραφία του Michel Fokine. Το μπαλέτο βασίζεται σε ιστορίες της ρωσικής λαϊκής παράδοσης σχετικά με το ομώνυμο μαγικό λαμπυρίζον πουλί το οποίο είναι ταυτόχρονα ευλογία αλλά και κατάρα για όποιον το αιχμαλωτίσει. Το μπαλέτο έκανε πρεμιέρα στις 25/6/1910 και η υποδοχή του από τους κριτικούς ήταν ενθουσιώδης.
Ο Στραβίνσκυ ήταν ένας νέος, σχεδόν άγνωστος συνθέτης, όταν ο Sergei Diaghilev τον προσέλαβε για να δημιουργήσει έργα για τα Ρώσικα Μπαλέτα του. Το Πουλί της Φωτιάς αποτέλεσε το πρώτο από τα έργα που έγραψε για τα Ρώσικα Μπαλέτα. Αρχικά ο Diaghilev προσέγγισε τον Ρώσο συνθέτη Ανατόλι Λιάντοφ για να συνθέσει τη μουσική, αλλά αργότερα προσέλαβε τον Στραβίνσκυ.
Το μπαλέτο έχει ιστορική σημασία, όχι μόνο σαν το καινοτόμο έργο του Στραβίνσκυ - "Πρόσεξέ τον καλά" είπε ο Sergei Diaghilev στην Tamara Karsavina την χορεύτρια που είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο: "Είναι ένας άντρας στην παραμονή της διασημότητάς του" - αλλά αποτέλεσε την αρχή της συνεργασίας ανάμεσα στους Ντιαγκίλεβ και Στραβίνσκυ, μια συνεργασία που θα έδινε έργα όπως την Πετρούσκα και την Ιεροτελεστία της Άνοιξης.
Το μπαλέτο επικεντρώνεται στο ταξίδι του ήρωά του, του Πρίγκηπα Ιβάν. Ο Ιβάν μπαίνει στο μαγικό βασίλειο του Kashchei του Αθάνατου . Όλα τα μαγικά αντικείμενα και πλάσματα του Kashnchei, αντιπροσωπεύονται από ένα φθίνον χρωματικό μοτίβο, συνήθως στα έγχορδα. Ενώ περιπλανιέται στους κήπους ο Ιβάν, βλέπει και κυνηγάει το Πουλί της Φωτιάς. Το Πουλί της Φωτιάς, όταν τελικά αιχμαλωτίζεται από τον Ιβάν, παρακαλεί για τη ζωή του και τελικά συμφωνεί να τον βοηθήσει με αντάλλαγμα την ελευθερία του.
Ακολούθως ο Ιβάν συναντά δεκατρείς πριγκήπισσες και ερωτεύεται τη μια από αυτές. Την επόμενη μέρα ο Ιβάν επιλέγει να αντιμετωπίσει τον Kashchei προκειμένου να ζητήσει να παντρευτεί μια από τις πριγκήπισσες. Οι δυο τους ξεκινούν να μιλάνε αλλά τελικά καταλήγουν να καυγαδίζουν. Όταν ο Kashchei στέλνει τα μαγικά του πλάσματα εναντίον του Ιβάν, το Πουλί της Φωτιάς, πιστό στην υπόσχεσή του, παρεμβαίνει, μαγεύοντας τα πλάσματα, κανοντάς τα να χορέψουν έναν περίτεχνο, ενεργητικό χορό ("Τον Χορό της Κολάσεως"). Τα πλάσματα και ο Kashchei αποκοιμούνται. Αυτός όμως ξυπνάει κάποια στιγμή και έτσι το Πουλί τον οδηγεί σ' άλλον ένα χωρό. Ενώ ο Kashchei μαγεύεται, το Πουλί της Φωτιάς λέει στον Ιβάν το μυστικό της αθανασίας του Kashchei, το οποίο είναι ότι η ψυχή του βρίσκεται σ' ένα γιγάντιο μαγικό αυγό. Ο Ιβάν καταστρέφει το αυγό σκοτώνοντας τον Kashchei. Με τον Kashchei εξαφανισμένο και τα μάγια του λυμένα, το παλάτι του και όλα τα μαγικά πλάσματα χάνονται. Όλα τα "αληθινά" πλάσματα, συμπεριλαμβανομένων και των πριγκηπισσών, ξυπνάνε και με μια τελευταία υπενθύμιση από τη μουσική του Πουλιού της Φωτιάς (παρόλο που στη χορογραφία του Fokine δεν εμφανίζεται στην τελευταία σκηνή δεν εμφανίζεται επί σκηνής) γιορτάζουν τη νίκη τους.
Η μουσική του μπαλέτου είναι περίπου 50 λεπτά (γράφτηκε για πολύ μεγάλη ορχήστρα συμπεριλαμβανομένου διπλού ξύλινου πνευστού οργάνου, και τρεις άρπες, όπως επίσης και πιάνο). Υπάρχουν όμως και τρεις μικρότερες "σουίτες" που τις δημιούργησε ο ίδιος ο συνθέτης για κονσέρτα. Αυτές οι εκδοχές χρονολογούνται το 1911, το 1919 και το 1945. Ενώ η σούιτα του 1919 παραμένει η πιο γνωστή και πιο πολυπαιγμένη εντούτοις η εκδοχή του 1945 περιλαμβάνει την περισσότερη από την πρωτότυπη μουσική, με σκοπό να διασφαλιστεί το copyright στις Η.Π.Α που δεν αναγνώριζε τις ευρωπαϊκές συμφωνίες.
Στην ταινία κινουμένων σχεδίων των στούντιο Ντίσνευ "Φαντασία 2000" (1999)το κεφάλαιό της που βασίζεται στο κομμάτι του Στραβίνσκυ χρησιμοποιεί μια συντομευμένη εκδοχή (αυτό μπορεί να διαπιστωθεί από τον συντομευμένο Χορό της Κολάσεως) της σουίτας του 1919 για να πει την ιστορία του Πνεύματος της Άνοιξης και του συνοδού της, μιας άλκης.
Μετά από ένα μακρύ χειμώνα, το Πνεύμα της Άνοιξης έρχεται μπροστά από την Άλκη και επιχειρεί να επαναφέρει τη ζωή σ΄ένα δάσος αλλά κατά λάθος ξυπνάει το πνεύμα "Πουλί της Φωτιάς" ενός γειτονικού ηφαιστείου. Οργισμένο το Πουλί της Φωτιάς προχωρεί στην καταστροφή του δάσους και απ'ότι φαίνεται και του Πνεύματος της Άνοιξης.. Επιζεί, αλλά αρχικά είναι αποθαρρυμένη. Με την Άλκη να την παρηγορεί, γρήγορα ξανακερδίζει την εμπιστοσύνη της και επαναφέρει το δάσος στην πρότερή του δόξα. Το κεφάλαιο του Πουλιού της Φωτιάς στην Φαντασία 2000 θεωρείται μια άσκηση στο θέμα των θεοτήτων της ζωής, του θανάτου και της αναγέννησης. Η απεικόνιση του Πουλιού της Φωτιάς σε αυτό, σαν ένα βίαιο, φλεγόμενο, ηφαιστειακό πνεύμα δε σχετίζεται με το πρωτότυπο θέμα του Στραβίνσκυ.
το σχετικό απόσπασμα από τη Φαντασία 2000
Το κεφάλαιο "Το Khorovod" (κυκλικός χορός και χορωδιακό τραγούδι στη ρωσική κουλτούρα) των Πριγκηπισσών και ο Χορός της Κολάσεως του Βασιλιά Kashchei χρησιμοποιήθηκε στην ταινία κινουμένων σχεδίων του Μπρούνο Μποττσέττο Allegro Non Troppo ( 1976), μια ταινία που αποτέλεσε παρωδία της πρώτης "Φαντασίας". Αυτο το τμήμα οπτικοποιεί μια παραλλαγή της ιστορίας του Αδάμ και της Εύας. Η διαφορά εδώ είναι ότι τόσο ο Αδάμ όσο και η Εύα αρνούνται να φάνε το μήλο που τους προσφέρει το Φίδι, το οποίο και τελικά είναι εκείνο που καταπίνει το μήλο. Ακολούθως αποκοιμιέται και βυθίζεται αμέσως σ΄ έναν εφιάλτη όπου πρώτα βασανίζεται από άγριους δαίμονες και μετά από τα πράγματα που υποτίθεται ότι διαφθείρουν το ανθρώπινο γένος (όπως σεξ, αλκοόλ, λεφτά, υλικά αγαθά, ναρκωτικά, βία). Επίσης με μαγικό τρόπο βρίσκεται να έχει βγάλει χέρια και πόδια και να είναι ντυμένο με κουστούμι και καπέλο.Όταν ξυπνάει, βρίσκεται ακόμα να φορά το κουστούμι και το καπέλο. Μετά την διήγηση στον Αδάμ και την Εύα του ονείρου του, σε γρήγορη κίνηση και με εντελώς ακαταλαβίστικο τρόπο, βγάζει το κουστούμι του (χάνοντας τα χέρια και τα πόδια του αλλά κρατώντας το καπέλο) και φτύνοντας το μήλο το οποίο είναι ακόμα ολόκληρο.
Το Long-Haired Hare (Μακρυμάλλης Λαγός) αποτελεί κινούμενο σχέδιο μικρού μήκους της σειράς Looney Tunes της Warner Brothers, το οποίο προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 25/06/1949. Γράφτηκε από τον Michael Maltese ενώ η σκηνοθεσία ήταν του Chuck Jones. Ο τίτλος εκτός του ότι περιλαμβάνει τις ομόηχες λέξεις hair(μαλλιά) και hare (λαγός), αποτελεί λογοπαίγνιο για τους "μακρυμάλληδες" (χαρακτηρισμός που αποδιδόταν στους λάτρεις της κλασσικής μουσικής). Ο βαρύτονος Νικολάι Σουτόροφ ήταν η φωνή του Τζόουνς όταν ταγουδούσε.
Υπόθεση
Ο διάσημος σταρ της όπερας Τζοβάνι Τζόουνς (το όνομα πιθανώς αποτελεί αναφορά στον σκηνοθέτη του κινούμενου σχέδιο Τσακ Τζόουνς) προσπαθεί να κάνει πρόβα, αλλά ο Μπαγκς τραγουδά ένα άλλο σκοπό, παίζοντας πρώτα το μπάντζο του, μετά την άρπα του και μετά την τούμπα του. Ο Τζόουνς καταστρέφει τα όργανα πάνω στο κεφάλι του Μπαγκς και όπως καταλαβαίνετε "αυτό σημαίνει πόλεμο". Η ώρα της εκδίκησης έρχεται όταν ο Μπαγκς, ως ασπρομάλλης Λέοπολντ (αναφορά στο διάσημο μαέστρο Λέοπολντ Στοκόφσκι), διευθύνει τη συναυλία του Τζόουνς στο Χόλυγουντ Μπόουλ (χώρος όπου είχε εμφανιστεί πολλές φορές ο Στοκόφσκι, ο οποίος ήταν καταξιωμένος μαέστρος εκείνη την εποχή, από τους καλύτερους του κόσμου.Η πιο διάσημη ταινία στην οποία είχε εμφανιστεί ο Στοκόφσκι ήταν η "Φαντασία" του Ντίσνευ, του 1940, η οποία είχε αποτελέσει μια αποτυχία, που μόλις το 1970 είχε βγάλει τα έξοδά της )
Η μουσική της ταινίας είναι πρωτότυπη, γραμμένη από τον Carl Stalling αν και ένα σημαντικό μέρος είναι προϋπάρχουσα μουσική, συμπεριλαμβανομένων και αρκετών κομματιών όπερας. Το σάουντρακ περιλαμβάνει τα "Largo al factotum" από τον "Κουρέα της Σεβίλλης" του Τζοακίνο Ροσσίνι, "A Rainy Night in Rio" του Άρθουρ Σουάρτζ, "My Gal is a High-Born Lady" του Μπάρνεϋ Φάγκαν, "When Yuba Plays the Rumba on the Tuba" του Χέρμαν Χαπφελντ - που το παίζει ο Μπαγκς με μια τούμπα, η άρια " Chi Mi Frena In Tal Momento" από την όπερα Lucia di Lammermoor του Γκαετάνο Ντονιτσέτι, το πρελούδιο δεύτερο θέμα από την τρίτη πράξη του Lohegrin του Ρίχαρντ Βάγκνερ, η ουβερτούρα από το Die schöne Galathee του Franz von Suppé και η μελωδία του "It's Magic".
Η ταινία μικρού μήκους "Glimpse of Love" (Ματιά Αγάπης) ασχολείται με τα θέματα των αναμνήσεων και της αντιμετώπισης της απώλειας. Αποτελεί ένα έργο τέχνης παρά τον αργό ρυθμό της.
Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός νεαρού άντρα ο οποίος έχει αντιμετωπίσει μια πρόσφατη τραγωδία στην ερωτική του ζωή.. Περιπλανιέται και η μνήμη του ενεργοποιείται από ένα μέρος στο οποίο συνάντησαν για πρώτη φορά ο ένας τον άλλο. Ένα συναισθηματικό ταξίδι στις αναμνήσεις του παρελθόντος τον βοηθάει να βρει το νόημα και την σωτηρία.
Πρόκειται για μια ταινία της Sichtfeld 2013. Η σκηνοθεσία είναι των Joshua Pflüger και Anastasia Romanchuka. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους οι Martin Zürcher και Natalie Zaugg. Γυρισμένη στην πόλη Solothurn της Ελβετίας
Ο Geronimo (ή Goyaale όπως ήταν το ινδιάνικο όνομά του το οποίο σημαίνει "αυτός που χασμουριέται") έζησε από τις 16/6/1829 μέχρι τις 17/2/1909. Ήταν σημαντικός αρχηγός των Bedonkohe Apache ο οποίος πολέμησε για αρκετές δεκαετίες στη διάρκεια των πολέμων των Απάτσι κατά των ΗΠΑ και του Μεξικού που προσπαθούσαν να επεκταθούν παίρνοντας γη που ανήκε στις διάφορες φυλές των Απάτσι. Το "Τζερόνιμο" ήταν το όνομα που του αποδόθηκε σε μια μάχη με Μεξικανούς στρατιώτες. Το Τσιρικάουα όνομά του συχνά αποδίδεται σαν Goyathlay ή Goyahkla στα αγγλικά.
Μετά από μια επίθεση Μεξικανών στρατιωτών το 1858, στη διάρκεια της οποίας σκοτώθηκαν η μητέρα του, η γυναίκα του και τα τρία του παιδιά ο Τζερόνιμο εντάχθηκε σε επιθέσεις εκδίκησης κατά των Μεξικανών. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του ως πολέμαρχος ήταν διάσημος για τις συνεχείς επιδρομές που πραγματοποιούσε σε Μεξικανικές επαρχίες και τις πόλεις τους και αργότερα ενάντια σε Αμερικανικές τοποθεσίες στην Αριζονα, το Νέο Μεξικό και το δυτικό Τέξας.
Τελικά εγκαταστάθηκε σε καταυλισμό. Το 1876 όταν η κυβέρνηση των ΗΠΑ αποφάσισε να εκτοπίσει τη φυλή του από την πατρογονική του γη, δηλαδή από τη σημερινή πολιτεία του Νεου Μεξικόυ, Ο Τζερόνιμο επανέλαβε τις επιδρομές του κατά των Αμερικανών. Τον Μάρτιο του 1886 συλλαμβάνεται από τον στρατηγό Τζορτζ Κρουκ και αναγκάστηκε να συνάψει συνθήκη σύμφωνα με την οποία φυλή του θα μετακινούνταν σε περιοχές της Φλόριντα. Μόλις δυο μέρες μετά ο Τζερόνιμο δραπετεύει και ξαναρχίζει τις πολεμικές επιχειρήσεις. Το Σεπτέμβριο του 1886 μετά από μια επίμονη καταδίωξη ο Τζερόνιμο παραδόθηκε στον στρατηγό Μάιλς. Σαν αιχμάλωτος πολέμου και σε μεγάλη ηλικία έγινε διασημότητα και εμφανιζόταν στα πανηγύρια, αλλά δεν του επιτράπηκε ποτέ να ξαναγυρίσει στον τόπο γέννησής του. Αργότερα μετάνιωσε την παραδόσή του και ισχυρίστηκε ότι οι όροι που είχε θέσει δεν τηρήθηκαν. Το 1906 εκδόθηκαν τα απομνημονεύματά του με τον τίτλο "Ιστορία της ζωής του Τζερόνιμο". Πέθανε το 1909, από επιπλοκές από πνευμονία (είχε πέσει από το άλογό του και εμεινε όλο το βράδυ έξω στο κρύο μέχρι να τον βρούνε), στο Οχυρό Σιλλ στην Οκλαχόμα, που ήταν και ο τελικός τόπος εκτοπισμού του (είχαν προηγηθεί η Φλόριντα και η Αλαμπάμα). Η φυλή του είχε εγκατασταθεί σαν αγρότες, ενώ ο Τζερόνιμο είχε ασπαστεί τον χριστιανισμό.
Παρά τον αναγκαστικό συμβιβασμό του ο Τζερόνιμο παρέμεινε ένα θρυλικό σύμβολο του αγώνα των αυτοχθόνων αλλά και του διεθνούς επαναστατικού κινήματος γενικότερα
Από κινηματογραφικής πλευράς, το 1962 έχουμε το Τεκνικολόρ γουέστερν "Τζερόνιμο" σε σκηνοθεσία Άρνολντ Λέιβεν ( ο οποίος ήταν και ένας από τους παραγωγούς αλλά και τους σεναριογράφους). Η διανομή ήταν της Γιουνιβέρσαλ. Στο ρόλο του Τζερόνιμο ο Τσακ Κόνορς. Η ταινία ακολουθεί χαλαρά τα γεγονότα που οδήγησαν στην σύλληψη και την τελική παράδοση του Τζερόνιμο το 1886.
τρέιλερ της ταινίας
Το 1993 έχουμε την ταινία Geronimo: An American Legend σε σκηνοθεσία Γουόλτερ Χιλλ, με τους Γουές Στούντι (Τζερόνιμο), Τζέισον Πάτρικ (υπολοχαγός Τσάρλς Μπ. Γκέιτγουντ), Τζην Χάκμαν (υποστράτηγος Τζωρτζ Ρ. Κρουκ) , Ρόμπερτ Ντυβάλ (Αρχηγός των Ανιχνευτών Αλ Σίμπερ) και Ματ Ντέιμον (ανθυπολοχαγός Μπρίττον Ντέιβις).
Και αυτή η ταινία ασχολείται με τα γεγονότα που οδήγησαν στη σύλληψη του Τζερόνιμο το 1886. Οι Απάτσι με απροθυμία εγκαθίστανται σε εγκεκριμένο από την κυβέρνηση καταυλισμό. Δε μπορούν όμως όλοι να προσαρμοστούν στη ζωή του καλλιεργητή καλαμποκιού και ειδικά ο Τζερόνιμο δεν ησυχάζει. Σπρωγμένος στα άκρα από τις μη τηρηθείσες κυβερνητικές υποσχέσεις και τις περριτές ενέργειες, ο Τζερόνιμο μαζί με μόλις τριάντα πολεμιστές ηγείται ομάδας επίθεσης, γελιοποιεί την κυβέρνηση διαφεύγοντας τη σύλληψη, διεκδικώντας αυτά που ανήκουν στη φυλή του.
Η ταινία έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ ηχοληψίας. Δεν αποτέλεσε εισπρακτική επιτυχία ενώ και οι κριτικοί την υποδέχθηκαν με ανάμεικτα συναισθήματα. Έγινε όμως δεκτή με ενθουσιασμό από τις ομάδες των Αυτοχθόνων Αμερικανών.
(τρέιλερ της ταινίας)
Χάρη σε μια ταινία του 1939 σχετικά με τον Τζερόνιμο, οι Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές παραδοσιακά φωνάζουν "Τζερόνιμο" για να δείξουν ότι δε φοβούνται να πέσουν από το αεροπλάνο.
Η αποκλειστική μεταθανάτια συνέντευξη του Χίτλερ απ' την Κόλαση του... παραδείσου!
Ως που μπορεί να φτάσει μια μάχιμη δημοσιογράφος;
Υπάρχει ζωή μετά το θάνατο;
Οι κακοί πάνε στην κόλαση;
Τι θα' λεγε άραγε ο Χίτλερ στους Έλληνες ψηφοφόρους;
Πως νιώθουν οι πίθηκοι που ο Χίτλερ προέρχεται από αυτούς;
Πότε θα κάνει ξαστεριά;
Όλες οι παραπάνω ερωτήσεις, εκτός από την τελευταία, απαντώνται στην πρώτη μεταθανάτια συνέντευξη του Αδόλφου Χίτλερ στους "Κινηματογραφιστές σε Κρίση".
Ποιοι άλλοι θα σπάσουν την σιωπή τους;
Σενάριο: Ιωάννα Γεροκωνσταντή
Σκηνοθεσία: Λάζαρος Ανδριώτης
Δ/νση Φωτογραφίας: Σίσσυ Μόρφη
Μοντάζ: Περίνα Ντούλου
Ηχοληψία: Αλέξιος Ρουπαλιώτης
Μουσική Επιμέλεια: Χρήστος Νάκος
Υποτιτλισμός: Μαργαρίτα Καλύβα
Styling: Κυριακή Ρακιτζόγλου
Ποίηση: Μανώλης Μεσσήνης
Ηθοποιοί: Λάζαρος Ανδριώτης, Ιωάννα Γεροκωνσταντή
Soundtrack
Gustav Holst-The Planets Mars:Bringer of War
Scorpions:Crossfire(Instrumental)Midnight In Moscow(Prologue)
Ξεκίνησε αυτές τις μέρες, μια σειρά παραστάσεων από την Εθνική Λυρική Σκηνή, της όπερας του Ρίχαρντ Βάγκνερ Ιπτάμενος Ολλανδός (1843).
Η όπερα αποτελεί μεταφορά ενός επεισοδίου στο σατυρικό μυθιστόρημα του Χάινριχ Χάινε Τα απομνημονεύματα του Κυρίου von Schnabelewopski (Aus den Memoiren des Herrn von Schnabelewopski) (1833), όπου ένας χαρακτήρας παρακολουθεί μια θεατρική παράσταση του Ιπτάμενου Ολλανδού στο Άμστερνταμ. Ο Χάινε είχε πρώτα για λίγο χρησιμοποιήσει τον θρύλο στο Reisebilder: Die Nordsee (Ταξιδιωτικές Εικόνες: Η Βόρεια Θάλασσα) (1826) όπου απλώς επαναλαμβάνει από το Blackwood's Magazine τα χαρακτηριστικά του πλοίου που το βλέπουν στην καταιγίδα και το οποίο στέλνει μηνύματα σε ανθρώπους που έχουν πεθάνει προ πολλού. Στην εκδοχή του 1833, εθεωρείτο ότι μπορεί να βασίζεται στο έργο του Φίτζμπολ, το οποίο παιζόταν στο Θέατρο Αντέλφι του Λονδίνου, αλλά οι παραστάσεις τέλειωσαν στις 07/04/1827 και ο Χάινε έφτασε στο Λονδίνο μια βδομάδα αργότερα. Αυτό το φανταστικό έργο, σε αντίθεση με το έργο του Φίτζμπολ, που διαδραματίζεται στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, στην ιστορία του Χάινε η δράση μεταφέρεται στη Βόρεια Θάλασσα, στ΄ανοιχτά της Σκωτίας. Η όπερα του Βάγκνερ κατά παρόμοιο τρόπο επρόκειτο να διαδραματιστεί στ' ανοιχτά των ακτών της Σκωτίας, αν και στις τελικές πρόβες αποφάσισε να μεταφέρει τη δράση σε άλλος μέρος της βόρειας Θάλασσας, στ' ανοιχτά της Νορβηγίας. Έτσι, η τώρα διάσημη όπερά του αρχικά δεν ήταν ο Ιπτάμενος Ολλανδός αλλά στην πραγματικότητα ένας Ιπτάμενος Νορβηγός. Αργότερα άλλαξε τον τίτλο σε "Der Fligente Hollander" (Ο Ιπτάμενος Ολλανδός) προσαρμόζοντας τον χαρακτήρα στις παλιότερες παραδόσεις. Αυτό δεν ήταν μια απλή και έυκολη εργασία: Καταβάλλοντας πολύ εργασία, ο Βάγκνερ έπρεπε να αλλάξει κάθε μια από τις αναρίθμητες αναφορές στο λιμπρέτο του από Νορβηγό σε Ολλανδό.
Όσον αφορά το θρύλο τώρα, ο Ιπτάμενος Ολλανδός είναι ένα θρυλικό πλοίο-φάντασμα που δε μπορεί ποτέ να αγκυροβολήσει σε λιμάνι, καταδικασμένο να περιπλανιέται στους ωκεανούς για πάντα. Ο μύθος πιθανότατα προκύπτει από τις ναυτικές λαϊκές παραδόσεις του 17ου αιώνα. Η παλιότερη σωζόμενη εκδοχή χρονολογείται στο τέλος του 18ου αιώνα.
Μαρτυρίες ανθρώπων που έλεγαν πώς είδαν το πλοίο, το 19ο και τον 20ο αιώνα, ανέφεραν ότι αυτό έλαμπε με μια απόκοσμη λάμψη. Αν χαιρετηθεί από άλλο πλοίο, το πλήρωμα του Ιπτάμενου Ολλανδού, θα προσπαθήσει να στείλει μηνύματα στη σεριά, ή σε ανθρώπους που έχουν πεθάνει εδώ και πολλά χρόνια. Στις ναυτικές λαϊκές παραδόσεις, το να δει κανείς αυτό το πλοίο θεωρείται ως πολύ κακός οιωνός.
Η ιστορία δραματοποιήθηκε με την ταινία του 1951 Η Πανδώρα και ο Ιπτάμενος Ολλανδός, με πρωταγωνιστές τους Τζέιμς Μέισον (ο οποίος υποδύεται τον Ολλανδό καπετάνιο Χέντρικ Βαν Ντερ Ζέε) και την Άβα Γκάρντνερ (που υποδύεται στην Πανδώρα). Σε αυτή την εκδοχή, σε αντίθεση με οποιαδήποτε άλλη, ο Ιπτάμενος Ολλανδός είναι ένας άνδρας και όχι ένα πλοίο. Η διάρκειας δυο ωρών ταινία, σε σενάριο και σκηνοθεσία του του Albert Lewin , διαδραματίζεται κυρίως στη μεσογειακή ακτή της Ισπανίας κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1930. Αιώνες νωρίτερα, ο Ολλανδός σκότωσε τη γυναίκα του πιστεύοντας ότι δεν του ήταν πιστή. Γι αυτή του την πράξη η Πρόνοια τον καταδίκασε να περιπλανιέται στις θάλασσες μέχρι να βρει το νόημα της πραγματικής αγάπης. Χρησιμοποιώντας το μόνο στοιχείο από προηγούμενες εκδοχές της ιστορίας, μια φορά κάθε επτά χρόνια ο Ολλανδός επιτρέπεται να βγει στη στεριά για έξι μήνες για να ψάξει για μια γυναίκα που θα τον αγαπήσει τόσο ώστε να πεθάνει γι΄αυτόν, απελευθερώνοντάς τον από την κατάρα. (Ο Χάινε που αναφέραμε πιο πάνω ήταν ο πρώτος συγγραφέας που το χρησιμοποίησε αυτό το στοιχείο). Και τη γυναίκα αυτή τη βρίσκει στο πρόσωπο της Πανδώρας.
Το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας γυρίστηκε στο χώρο που διαδραματίζεται η ταινία, στην Τόσσα ντε Μαρ, στην Καταλωνία της Ισπανίας, όπου ένα άγαλμα της Γκάρντνερ έχει στηθεί στο λόφο που βρίσκεται πάνω από την κύρια ακτή της πόλης, ενώ οι σκηνές ταχύτητας που διαδραματίζονται στην ξηρά γυρίστηκαν στο Pendine Sands της Ουαλλίας.
Στους "Πειρατές της Καραϊβικής" της Ντίσνεϋ, το πλοίο εμφανίζεται για πρώτη φορά στο "Σεντούκι του Νεκρού" υπό τη διοίκηση του φανταστικού καπετάνιου Ντέιβυ Τζόουνς. Η ιστορία και οι ιδιότητες του πλοίου ήταν εμπνευσμένες από τον πραγματικό "Ιπτάμενο Ολλανδό" των ναυτικών λαϊκών παραδόσεων.
Στις 07/06/1940 κυκλοφορεί για πρώτη φορά το κινούμενο σχέδιο της Ντίσνευ "Mr Duck Steps Out" . Επρόκειτο για ένα κινούμενο σχέδιο μικρού μήκους, σε σκηνοθεσία Τζακ Κινγκ, σενάριο του Καρλ Μπαρκς και παραγωγή Γουώλτ Ντίσνεϋ. Το κινούμενο σχέδιο αυτό χαρακτηρίζεται από την πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση τηςΝταίζυ Ντακ.
Η υπόθεση έχει ως εξής: Ο Ντόναλντ επισκέπτεται την νέα του αγαπημένη, για το πρώτο τους γνωστό ραντεβού. Όμως κάποια στιγμή στην πορεία, ο χρόνος που έχουν μεταξύ τους διακόπτεται από την "εισβολή" των ανιψιών του Ντόναλντ, Χιούη, Λιούη και Ντιούη, που έχουν ακολουθήσει τον θείο τους και ξεκάθαρα ανταγωνίζονται μαζί του προκειμένου να κερδίσουν την προσοχή της Νταίζυ.
Ανίψια και θείος χορεύουν διαδοχικά με τη Νταίζυ στους ρυθμούς του τζίτερμπαγκ (παραλλαγή του σουινγκ), προσπαθώντας ο ένας να ξεφορτωθεί τον άλλο.
Αυτή η ταινία μικρού μήκους του Ντόναλντ, ξεχωρίζει σε σχέση με άλλες που γύρισε την εποχή αυτή λόγω της χρήσης μοντέρνας (τότε) μουσικής, αλλά και των σουρρεαλιστικών καταστάσεων που διαδραματίζονται στη διάρκειά της . Μετά από αυτή την ταινία καθιερώθηκε η ιδέα μιας μόνιμης αγαπημένης για τον Ντόναλντ. Όμως η Νταίζη δεν είχε τόσο συνές εμφανίσεις όσες αυτός.
Στις 2 Ιουνίου 1743 στο Παλέρμο γεννήθηκε ο Αλεσάντρο Καλιόστρο, το οποίο ήταν το ψευδώνυμο του Ιταλού τυχοδιώκτη και μυστικιστή Τζουζέπε Μπάλσαμο. Στα 15 του είχε μπει σε μοναστήρι, από το οποίο αναγκάστηκε γρήγορα να φύγει λόγω κάποιων εγκληματικών πράξεών του. Εκμεταλλεύτηκε το ενδιαφέρον για την αλχημεία και τις απόκρυφες επιστήμες που επικρατούσε στην Ευρώπη εκείνη την εποχή και κατόρθωσε να αποκτήσει τεράστια φήμη. Έκανε περιηγήσεις στην Αίγυπτο, την Περσία και σχεδόν όλη την Ευρώπη. Διακήρυττε ότι είχε θαυματουργές ικανότητες και ότι ήταν κάτοχος απόκρυφων γνώσεων, μεταξύ άλλων του νερού της νεότητας και της φιλοσοφικής λίθου.
Βρέθηκε μπλεγμένος στην υπόθεση του περιδέραιου όπου μια ομάδα, που υποτίθεται διαπραγματευόντουσαν με τους κοσμηματοπώλες - κατασκευαστές ενός πανάκριβου περιδέραιου για λογαριασμό της βασίλισσας Μαρίας - Αντουανέττας για την αγορά του και τελικά τα μέλη της το πούλησαν βάζοντας τα χρήματα στην τσέπη τους, και χωρίς μάλιστα οι κοσμηματοπώλες να λάβουν ποτέ την πληρωμή τους από τη βασίλισσα. Η ήδη τραυματισμένη από κουτσομπολιά φήμη της βασίλισσας καταστράφηκε εντελώς με την υπόνοια για εμπλοκή της στην απάτη σε βάρος των κοσμηματοπωλών. Η υπόθεση είναι είναι από τα σημαντικά γεγονότα που αύξησαν τη δυσαρέσκεια του λαού έναντι των βασιλέων και που σε συνδυασμό με άλλες αιτίες κατέληξε στη Γαλλική Επανάσταση του 1789 (το κόστος του περιδέραιου ήταν κάπου 2.000.000 λίβρες).
Ο Καλιόστρο λόγω της εμπλοκής του σε αυτή την υπόθεση πέρασε εννέα μήνες στη Βαστίλλη. Τελικά διώχτηκε από την Γαλλία το 1786 (παρόλο που δεν προέκυψαν αποδείξεις εμπλοκής του στην υπόθεση) και εγκαταστάθηκε στη Ρώμη, όπου όμως το 1789 φυλακίστηκε ως αιρετικός (ως μασόνος) και καταδικάστηκε σε θάνατο αρχικά και ισόβια κάθειρξη ύστερα. Πέθανε στο Φρούριο του Σαν Λεο το 1795, (στο οποίο είχε μεταφερθεί μετά την απόδρασή του από το Καστέλο Σαν Άντζελο) .
Ο βίος του δε θα μπορούσε να μην αποτελέσει πολύτιμο υλικό για τον κινηματογράφο.
Το 1899 ο Γάλλος σκηνοθέτης Ζωρζ Μελιές, γύρισε την ταινία "Ο καθρέφτης του Καλιόστρο". Στην ταινία εμφανίζεται μια άδεια. κορνίζα να κρέμεται στον τοίχο. Ξαφνικά εμφανίζεται μέσα σ' αυτή ένα καλάθι με λουλούδια, ακολουθούμενο από την εικόνα μιας όμορφης γυναίκας.Η εικόνα ζωντανεύει και ζητά να βγει από την κορνίζα. Ο επισκέπτης πλησιάζει προκειμένου να συμμορφωθεί με την επιθυμία της. Εκείνη δίνει τη θέση της σ' ένα σκελετό και μετά σ' ένα γιγάντιο κεφάλι Σατανά. Η ταινία θεωρείται χαμένη.
To 1910 έχουμε την ταινία μικρού μήκους "Καλιόστρο" των Camille de Morlhon και Gaston Velle. με τον Ζαν Ζακινέ στο ρόλο του Καλιόστρο.
Το 1912 έχουμε την ταινία μικρού μήκους "Το παραβάν του Καλιόστρο" σε σενάριο και σκηνοθεσία του Σεγκούντο ντε Σομόν.
Το 1920 έχουμε την ταινία τρόμου "Der Graf von Cagliostro" σε σκηνοθεσία του Reinhold Schünzel ο οποίος είναι και συν-σεναριογράφος ενώ κρατά και τον πρωταγωνιστικό ρόλο, του Καλιόστρο. (Στην ταινία εμφανίζεται και ο Κόνραντ Βάιντ, ο πρωταγωνιστής από "Το εργασήρι του δρ Καλιγκάρι").
Το 1929 έχουμε την ταινία τρόμου "Cagliostro - Liebe und Leben eines großen Abenteurers" σε σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Όσγουολντ, με τον Hans Stüwe στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Το 1949 έχουμε την ταινία "Μαύρη Μαγεία" (ο αρχικός τίτλος ήταν Καλιόστρο) με τον Όρσον Γουέλς στο ρόλο του Καλιόστρο.Τα σχέδια για το γύρισμα της ταινίας είχαν ξεκινήσει από το 1943, με πολλά ονόματα να παίζουν και για τη σκηνοθεσία αλλά και το καστ. Η σκηνοθεσία και η παραγωγή ήταν του Γκρέγκορυ Ράτοφ. Ανεπίσημα λέγεται ότι στη σκηνοθεσία πήρε μέρος και ο Γουέλς
Η υπόθεση της ταινίας έχει ως εξής: Ο Αλέξανδρος Δουμάς ο Πρεσβύτερος αφηγείται στον Αλέξανδρο Δουμά τον Νεότερο την ιστορία του Τζόσεφ Μπάλσαμο. Μέσα από φλας-μπακς μαθαίνουμε ότι ο Μπάλσαμο ήταν ένας νεαρός Γάλλος τσιγγάνος που πέρασε πολύ δύσκολα στη ζωή του.Βασανίστηκε με εντολή του υποκόμη του Μοντάνι ενώ για τους γονείς του δόθηκε εντολή να τους κρεμάσουν. Μερικά χρόνια αργότερα μαθαίνει τα μυστικά της ύπνωσης από τον Δρ. Μέσμερ. Αγνοώντας τη συμβουλή του γιατρού να χρησιμοποιήσει τη δύναμή του για θεραπευτικούς σκοπούς, αποφασίζει να εκμεταλλευτεί το ταλέντο του στο έπακρο, με σκοπό να αποκτήσει πλούτο, δόξα και γόητρο. Έχοντας αλλάξει το όνομά του σε Κόμης Καλιόστρο γίνεται διάσημος σε όλη την Ευρώπη. Τα πράγματα αρχίζουν να παίρνουν την κάτω βόλτα όταν εντάσσεται σε μια συνωμοσία μαζί με τους τσιγγάνους Γκίλμπερτ και Ζοραϊδα, με σκοπό να βάλουν μια νεαρή κοπέλα τη Λορέντζα στη θέση της βασίλισσας Μαρίας-Αντουανέττας.
Το 1972 στην ταινία "Οι ερωτικές τελετές του Φρανκεστάιν" τον Καλιόστρο υποδύεται ο Χάουαρντ Βέρνον.
Το 1975 έχουμε την ταινία "Καλιόστρο" σε σκηνοθεσία Ντανιέλε Πετινάρι.με τον Μπεκίμ Φεχμίου στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η ταινία βασίζεται πολύ χαλαρά στα γεγονότα και περιέχει πολλές ιστορικές ανακρίβειες, συμπεριλαμβανομένου ότι ο Μπάλσαμο και ο Καλιόστρο ήταν δυο διαφορετικά πρόσωπα
Το 1978 στην ταινία "Ο Καλιόστρο στη Βιέννη" τον πρωταγωνιστικό ρόλο κρατάει ο Ζαν Μαρέ
Το 1979 έχουμε την ταινία κινουμένων σχεδίων "Το κάστρο του Καλιόστρο" (ο πρωτότυπος τίτλος "Rupan sansei: Kariosutoro no shiro" ) σε σκηνοθεσία Hayao Miyazaki. Ένας φανταχτερός κλέφτης και η συμμορία του προσπαθούν να απελευθερώσουν μια πριγκίπισσα από τα νύχια ενός σατανικού κόμη (Καλιόστρο) και να μάθουν το κρυμμένο μυστικό για ένα μοναδικό θησαυρό, για τον οποίο έχει ένα τμήμα του κλειδιού.
Στην ταινία του 1997 "Spawn" ο Νίκολ Γουίλιαμσον υποδύεται τον Καλιόστρο, ο οποίος είναι ο μέντορας του πρωταγωνιστικού χαρακτήρα Α.Ι. Σίμμονς.
Στην ταινία του 2001 "Η υπόθεση του περιδέραιου" (σκηνοθεσία Τσάρλς Σάιερ) τον Καλιόστρο υποδύεται ο Κρίστοφερ Γουόκεν. Πρόκειται για ιστορικό δράμα βασισμένο στην ομώνυμη υπόθεση, που αναφέραμε παραπάνω
σκηνή της ταινίας με τον Κρίστοφερ Γουόκεν ως Καλιόστρο
Το 2003 έχουμε την ταινία "Η επιστροφή του Καλιόστρο". Στη Σικελία της δεκαετίας του 1940, δυο αδέρφια γλύπτες, που έχουν βαρεθεί να πουλάνε Παναγίες στις τοπικές εκκλησίες αποφασίζουν να στήσουν εταιρία παραγωγής ταινιών. Όμως οι αποτυχίες διαδέχονται η μια την άλλη και τα χρέη αρχίζουν να γίνονται βουνό. Τα πράγματα φαίνονται να αλλάζουν για αυτούς, όταν τους βρίσκει ένας ευγενής, διατεθειμένος να βάλει τα πλούτη του για να τους βοηθήσει, αλλά τα δυο αδέρφια θα πρέπει να γυρίσουν μια ταινία για τον Καλιόστρο (μόλις λίγο μετά που είχε βγει η ταινία "Μαύρη Μαγεία" με τον Όρσον Ουέλς) Προσλαμβάνουν ένα διάσημο Αμερικανό ηθοποιό και αρχίζουν να γυρίζουν το "Η επιστροφή του Καλιόστρο".
(ολόκληρη η ταινία, στα ιταλικά, άνευ υποτίτλων)
Στην ταινία "Οι τρεις σωματοφύλακες" (2011) του Πώλ Άντερσον, ο Καλιόστρο, που υποδύεται ο Til Schweiger είναι ένας από τους χαρακτήρες της ταινίας, και ο εγκέφαλος μιας συνωμοσίας για την κατάκτηση του γαλλικού θρόνου, και την οποία θα πρέπει να αποτρέψουν ο Ντ΄Αρτανιάν με τους τρεις σωματοφύλακες, που τη δεδομένη στιγμή διανύουν μάλλον μια περίοδο παρακμής.
Στη ταινία "Μυνχάουζεν" του 1943, σε σκηνοθεσία του Τζόζεφ Μπάκυ ο Καλιόστρο εμφανίζεται σαν ένας ισχυρός παντοδύναμος μάγος χωρίς ηθικούς ενδοιασμούς, που τον υποδύεται ο Φέρντιναντ Μάριαν. Ο μάγος πραγματοποιεί την επιθυμία του βαρώνου, που έιναι να παραμείνει όσο νέος είναι τώρα για να συνεχίσει να έχει πολλές περιπέτειες.
Η ταινία "Η μούμια" (1932) όπου πρωταγωνιστούσε ο Μπόρις Καρλόφ, αποτελούσε την κινηματογραφική μεταφορά της ιστορίας της Νίνα Γουίλκοξ Πάτναμ με τίτλο "Καλιόστρο". Βασισμένη στην ιστορία αυτή και με τη δράση στο Σαν Φραντσίσκο, η ταινία αφορά ένα μάγο 3 000 ετών που επιζεί με τη χρήση ενέσεων νιτρικού άλατος.
.jpg)