Αλέξανδρος Νέφσκι

   Ο Αλέξανδρος Νέφσκι γεννήθηκε στις, 30/05/1220 και πέθανε στις 14/11/1263 (ανακηρύχθηκε άγιος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας από τον Μητροπολίτη Μακάριο το 1547). Ήταν Πρίγκηπας του Νόβγκοροντ, Μεγάλος Πρίγκηπας του Κιέβου και Μεγάλος Πρίγκηπας του Βλάντιμιρ κατά τη διάρκεια μερικών από τις πιο δύσκολες στιγμές στην ιστορία της πόλης. Θεωρούμενος ως βασικό πρόσωπο των μεσαιωνικών Ρως, ο Αλέξανδρος ήταν εγγονός του Βσέβολοντ η Μεγάλη Φωλιά, και ο οποίος έφτασε στα όρια του θρύλου με τις στρατιωτικές του επιτυχίες ενάντια στους Γερμανούς και Σουηδούς εισβολείς, ενώ είχε αποδεχτεί παράλληλα να πληρώνει φόρο υποτέλειας στην πανίσχυρη Χρυσή Ορδή. (Μογγόλοι).
   Το 1236, και ενώ ως δευτερότοκος γιος δεν είχε ελπίδα να διεκδικήσει το θρόνο της γενέτειράς του Βλάντιμιρ, έγινε πρίγκηπας του Νόβγκοροντ, αλλά και ο στρατιωτικός τους ηγέτης, με σκοπό να υπερασπίσει τα βορειοδυτικά εδάφη του πριγκηπάτου, από τους εισβάλοντες Γερμανούς, Σουηδούς και Μογγόλους.
   Το 1240, οι Σουηδοί εισβάλλουν στη Ρωσία κατευθυνόμενοι προς το Νοβγκοροντ. Όμως ο Αλέξανδρος Νέφσκι, σταμάτησε την προέλασή της τους, κάνοντας αιφνιδιαστική επίθεση εναντίον τους και κερδίζοντας τη μάχη στον ποταμό Νέβα στις 15/7/1240. Από τη νίκη του αυτή απέκτησε το όνομα Νέφσκι (δηλαδή "του Νέβα") με το οποίο και έμεινε γνωστός στην ιστορία. Η νίκη αυτή του εικοσάχρονου πρίγκηπα, τρια μόλις χρόνια μετά την βαρύτατη ήττα των Ρώσων, αύξησε την πολιτική του επιρροή, αλλά παράλληλα επειδεινώθηκαν οι σχέσεις του με τους βογιάρους, την παραδοσιακή αριστοκρατία. Και έτσι αναγκάστηκε να καταφύγει σε ένα είδος εξορίας.
  Όταν το Πσκοφ, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του πριγκηπάτου, δέχτηκε το 1241 εισβολή από τους Τεύτονες (Γερμανούς) ιππότες της Λιβονίας (σημερινή Εσθονία και Λιθουανία), τότε οι αρχές του Νόβγκοροντ κάλεσαν τον Αλεξάντερ, ο οποίος συγκέντρωσε στρατό και έδιωξε τους εισβολείς. Ο Αλέξανδρος παρέσυρε το τάγμα των Τευτόνων ιπποτών της Λιβονίας, το οποίο οδηγούσε ο αρχηγός του τάγματος Χέρμανν του  Bexhövede, στην παγωμένη λίμνη Πέιπους. Και παρόλο που ο στρατός των Τευτόνων αποτελούνταν από βαρύ ιππικό, εντούτοις οι πεζικάριοι του Νέφσκι κατάφεραν να τους νικήσουν στη μάχη που έγινε στις 5/4/1242 γνωστή και ως Η Μάχη του Πάγου, καθώς τα άλογα των Τευτόνων γλυστρούσαν πάνω στα παγωμένα νερά της λίμνης.
   Η νίκη του Νέφσκι στη μάχη αυτή αποτέλεσε ένα σημαντικό γεγονός της μεσαιωνικής ιστορίας, καθώς οι πεζικάριοί του κατάφεραν να νικήσουν έφιππους και βαριά οπλισμένους ιππότες, πολύ πριν η υπόλοιπη Ευρώπη μάθει πώς να χρησιμοποιεί τους πεζικάριους για να κυριαρχεί έναντι των έφιππων ιπποτών.
   Εκτός από ικανός στρατιωτικός ήταν και ικανός διπλωμάτης, όπως αποδεικνύει η πολιτική του έναντι των Τατάρων, από τους οποίους κατάφερε να αποσπάσει το μεγάλο δουκάτο του Κιέβου για τον ίδιο και το μεγάλο δουκάτο του Βλάντιμιρ για τον αδελφό του Ανδρέα. Το 1252 έγινε δούκας του Βλάντιμιρ (προδίδοντας τον αδερφό του, ο οποίος ήθελε να αρχίσει αγώνα κατά των Τατάρων, κάτι που ο Αλέξανδρος δεν επιθυμούσε) και άρχισε έτσι την ενοποίηση της Ρωσίας . Λίγο πριν πεθάνει έγινε μοναχός με το όνομα Αλέξιος. Μετά την αγιοποίησή του από τη Ρωσική εκκλησία η μνήμη του γιορτάζεται στις 30 Αυγούστου.
   Το 1938, κατόπιν παράκλησης του Στάλιν, ο σκηνοθέτης Σεργκέι Αϊζενστάιν, γυρίζει την ταινία του "Αλέξανδρος Νέφσκι". 

   Ο σκοπός της δημιουργίας αυτής της ταινίας , ήταν η δημιουργία ενός έπους, που θα τόνωνε το εθνικό συναίσθημα των σοβιετικών, ενόψει της επαπειλούμενης ναζιστικής εισβολής. Γι αυτό και η ταινία περιορίστηκε μόνο στα γεγονότα της περιόδου 1241-1242 , ενώ δε γίνεται καμια αναφορά στα μετέπειτα χρόνια του Αλεξάνδρου και τη συνεργασία του με τους Μογγόλους. Η αξία της ταινίας όμως ήταν τόσο υψηλή που υπερέβη την πολιτική σκοπιμότητα, και χαρακτηρίζεται ως ένα από τα αριστουργήματα του παγκόσμιου  κινηματογράφου.
   Την μουσική της ταινίας την υπογράφει ο Σεργκέι Προκόφιεφ, ο οποίος τη μετέτρεψε και σε κονσέρτο.Η συνεργασία μεταξύ Πρόκοφιεφ και Αϊζενστάιν ήταν με όλη τη σημασία της λέξης. Μέρος της μουσικής ο Προκόφιεφ το έγραψε βάσει της ταινίας, ενώ μέρος της ταινίας ο Αϊζενστάιν το έκανε βάσει της μουσικής που είχε γράψει ο Προκόφιεφ.
Σήμερα η ταινία χαρακτηρίζεται από τη μεγαλειώδη σκηνή της μάχης στον πάγο, η οποία αποτέλεσε έμπνευση για αμέτρητες άλλες ταινίες., όπως ο "Δόκτωρ Ζιβάγκο" (1965), "Billion Dollar Brain" (1967), "Μουλάν" (1998) και "Βασιλιάς Αρθούρος" (2004). Η περίπου μισής ώρας σκηνή αποτελεί την κορύφωση της ταινίας και ήταν η πρώτη που γυρίστηκε και μάλιστα στη διάρκεια ενός καυτού !!! καλοκαιριού. Ένας πραγματικός θρίαμβος για τον κινηματογραφιστή Έντουαρντ Τίσε, και τα ειδικά εφέ της ταινίας, που ήταν από τα πιο προχωρημένα της εποχής, μετατρέποντας το άκρως καλοκαιρινό τοπίο, σε πέρα για πέρα χειμερινό!.
   Ο Αϊζενστάιν συνυπογράφει τη σκηνοθεσία με τον Ντιμίτρι Βασίλιεφ, ενώ το σενάριο το συνυπογράφει με τον Πιοτρ Παβλένκο. Στο ρόλο του πρίγκηπα Νέφσκυ ήταν ο Νικολάι Τσερκάσοφ.
   Στην περίοδο 1939-1941 (όσο κράτησε το σύμφωνο μη επίθεσης μεταξύ των Μολότωφ και Ρίμπεντροπ) η ταινία είχε αποσυρθεί από την κυκλοφορία (ο παραλληλισμός των Τευτόνων της ταινίας, με τους Γερμανούς ήταν πέρα για πέρα έντονος).
   Η ταινία ήταν η πρώτη και η πιο δημοφιλής από τις τρεις ομιλούσες που γύρισε ο Αϊζενστάιν. Το 1978 μπήκε στις 100 καλύτερες ταινίες του κόσμου, σύμφωνα με την ψηφοφορία που οργάνωσε ο εκδοτικός οίκος του Μιλάνου "Α. Μοντατόρι."

Η ταινία στα ρωσικά με γαλλικούς υποτίτλους

http://en.wikipedia.org/wiki/Alexander_Nevsky
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, τόμος 2 σελίδα 236
Αλέξανδρος Νέφσκι
http://en.wikipedia.org/wiki/Alexander_Nevsky_(film)
 

Τρία Μικρά Γουρουνάκια

   Τα "Τρία Μικρά Γουρουνάκια" αποτελούν ένα κινούμενο σχέδιο μικρού μήκους, το οποίο προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 27/05/1933 από την United Artists. Παραγωγός ήταν ο Γουώλτ Ντίσνεϋ και σκηνοθέτης ο Μπερτ Γκίλλετ. Βασισμένο στο ομώνυμο παραμύθι, το κινούμενο σχέδιο κέρδισε το Όσκαρ καλύτερου κινουμένου σχεδίου μικρού μήκους το 1934. Το 1994 ψηφίστηκε 11ο, μεταξύ των 50 καλύτερων κινουμένων σχεδίων όλων των εποχών. 

   Οι πρωταγωνιστές της ταινίας είναι τρία αδέρφια, ο Practical Pig, ο Fiddler Pig και ο Fifer Pig. Καθένας χτίζει το δικό του σπίτι, με τούβλα, ξύλα και άχυρα αντίστοιχα, ενώ καθένας παίζει το δικό του μουσικό όργανο (πιάνο, βιολί και φλάουτο αντίστοιχα). Ο Practical δίνει μεγάλη έμφαση στην κατασκευή του σπιτιού του, με σκοπό να το κάνει ασφαλές και ανθεκτικό στις επιθέσεις του κακού λύκου, κάτι που δεν ισχύει για τα δυο άμυαλα αδέρφια του, που έχουν το μυαλό τους στη διασκέδαση, φτιάχνουν τα σπίτια τους όπως όπως και ειρωνεύονται τον αδερφό τους που ασχολείται τόσο με την κατασκευή του δικού του. Τα δυο άμυαλα γουρουνάκια στο φιλμ τραγουδάνε το διάσημο σήμερα τραγουδάκι "Ποιός φοβάται το Μεγάλο Κακό Λύκο". Όταν έρχεται ο Λύκος, γκρεμίζει με ευκολία τα σπίτια τους και έτσι αναγκάζονται να αναζητήσουν καταφύγιο στο σπίτι του αδερφού τους.

    Οι φωνές που χρησιμοποιήθηκαν ήταν των Pinto Colvig (Practical Pig), Billy Bletcher (Big Bad Wold), Mary Modder (Fiddler Pig), Dorothy Compton (Fifer Pig).

   Η ταινία αποτέλεσε μεγάλη επιτυχία, με αποτέλεσμα να παίζεται για βδομάδες μετά την πρώτη προβολή της. Ορισμένοι μάλιστα κινηματογράφοι, πρόσθεσαν γενειάδες σχεδιασμένες με το χέρι πάνω στις αφίσες για να τονίσουν έτσι το πόσο καιρό παιζόταν.

   Το τραγούδι "Ποιος φοβάται το Μεγάλο Κακό Λύκο" ( ο οποίος Λύκος αποτελούσε και σύμβολο της οικονομικής ύφεσης εκείνη την εποχή) συνέθεσε ο Φρανκ Τσώρτσιλ , και αποτέλεσε ένα σινγκλ με πολύ μεγάλες πωλήσεις.

(η ταινία "Τρία Μικρά Γουρουνάκια")

http://en.wikipedia.org/wiki/Three_Little_Pigs_(film)

Δίψα για Ζωή, από τους Ντέιβιντ Μπάουι και Ίγκι Ποπ

   "Lust for Life" είναι ο τίτλος της ταινίας που ετοιμάζει φέτος ο Γερμανός παραγωγός Έγκολι Τόσελ. Δίνοντας μια πρώτη γεύση από αυτή, είπε ότι δεν είναι μια παραδοσιακή ροκ βιογραφία, γιατί κανείς δεν πεθαίνει στο τέλος αυτής.
   Και αν ο τίλτος μπορεί σε κάποιους να θυμίζει κάτι δεν θα έχουν άδικο, καθότι είναι και ο τίτλος του δεύτερου σόλο άλμπουμ του Ίγκι Ποπ, ο οποίος ηχογραφήθηκε στο Βερολίνο το 1977 υπό την επίβλεψη του Ντέιβιντ Μπάουι.

   Η ταινία θα ασχολείται με την σχέση των δυο ροκ σταρ και τα χρόνια που πέρασαν μαζί στο διχοτομημένο τότε Βερολίνο. Σκηνοθέτης της ταινίας αναμένεται να είναι ο Γκάμπριελ Ρέιντζ.
   Ο Ντέιβιντ Μπάουι εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο το 1976 σε μια προσπάθεια να ξεφύγει από την εξάρτησή του από την κοκαϊνη αλλά και για ναβρεθεί σε μια πόλη που έσφυζε από ζωή και καλλιτεχνική δημιουργία. Η περίοδος που έζησε εκεί, σύμφωνα με παλιότερη συνέντευξή του, ήταν η πρώτη μετά από καιρό που ένιωθε τη χαρά της ζωής. Σύμφωνα με το βιογράφο του Ντέιβιντ Μπάκλεϊ, για πρώτη φορά μετά από πέντε χρόνια, ο Μπάουι έκανε περιοδεία χωρίς να πέφτει αναίσθητος από την κοκαϊνη πριν καν πατήσει το πόδι του στη σκηνή.
   Στο Βερολίνο, ο Μπάουι μιοραζόταν το ίδιο διαμέρισμα με τον Ίγκι Ποπ ο οποίος μόλις είχε ξεκινήσει τη σόλο καριέρα του. Οι δυο τους βρέθηκαν να γράφουν μαζί τραγούδια και κάπως έτσι προέκυψαν οι δίσκοιτου Ίγκυ Ποπ "The Idiot" και "Lust for Life" , ενώ ο Μπάουι υπέγραψε τα "Low" "Heroes" και "Lodger" . Το υπόλοιπο του χρόνου τους, οι δυο τους το περνούσαν κάνοντας βόλτες με τον παραγωγό Τόνι Βισκόντι στον Μέλανα Δρυμό και επισκεπτόμενοι στέκια διανοούμενων και μπίτνικ στο Κρόιτσμπεργκ.
   Περίπου σαράντα χρόνια μετά από εκείνη την εποχή, ο Μπάουι ανακαλεί εκείνες τις αναμνήσεις, στο πρώτο σινγκλ από το δίσκο του με τίτλο "Where are you now" που κυκλοφόρησε πρόσφατα

Πηγή: Κώστας Ζαλίγκας, "Ελεύθερος Τύπος" 13-02-2013

Eurovision και κινηματογράφος

   Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision, αποτελεί ένα ετήσιο διαγωνισμό που γίνεται μεταξύ πολλών από τις ενεργές χώρες - μέλη της European Broadcasting Unit (EBU) . 

   Η κάθε χώρα - μέλος  συμμετέχει με ένα τραγούδι το οποίο θα ερμηνευθεί ζωντανά σε τηλεόραση και ραδιόφωνο και μετά ψηφίζει για τα τραγούδια των άλλων χωρών έτσι ώστε στο τέλος να ανακηρυχθεί το πιο δημοφιλές τραγούδι του διαγωνισμού. Ο διαγωνισμός εκπέμπει κάθε χρόνο από την εγκαινίασή του το 1956 και είναι ένα από τα μακροβιότερα τηλεοπτικά προγράμματα του κόσμου. Αποτελέι επίσης ένα από τα μη αθλητικά γεγονότα με τους περισσότερους θεατές στον κόσμο με τους αριθμούς των θεατών τα τελευταία χρόνια να κυμαίνονται από 100 ως 600 εκατομμύρια !!! παγκοσμίως. Η Eurovision εκπέμπει επίσης και εκτός Ευρώπης σε χώρες όπως η Αργεντινή, η Αυστραλία, η Βραζιλία, ο Καναδάς, η Κίνα, η Κολομβία, η Αίγυπτος, η Ινδία, η Ιαπωνία, η Ιορδανία, το Μεξικό, η Νέα Ζηλανδία, οι Φιλιππίνες, η Νότια Κορέα, η Ταϊβάν, η Ταϊλάνδη, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ουρουγουάη και η Βενεζουέλα παρόλο που δεν διαγωνίζονται. Απο το 2000, ο διαγωνισμός εκπέμπει επίσης και μέσω Ίντερνετ, με περισσότερους από 74.000 ανθρώπους σε σχεδόν 140 χώρες να έχουν παρακολουθήσει το διαγωνισμό του 2006 on-line.

   Στους καλλιτέχνες των οποίων η διεθνή καρριέρα εκτοξεύτηκε ευθύς αμέσως μετά τη συμμετοχή τους στον διαγωνισμό περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων ο Domenico Modugno ο οποίος κέρδισε την τρίτη θέση στο διαγωνισμό του 1958 με το τραγούδι "Nel blu dipinto di blu", οι ΑΒΒΑ που κέρδισαν το διαγωνισμό για λογαριασμό της Σουηδίας το 1974 με το τραγούδι τους "Waterloo" , η Celine Dion , που κέρδισε το 1988 το διαγωνισμό για την Ελβετία με το "Ne partez pas san moi", ο Ισπανός Julio Iglesias με πωλήσεις πάνω από 300 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως και ο Bucks Fizz που κέρδισε το διαγωνισμό το 1981 για το Ηνωμένο Βασίλειο με το "Making Your Mind Up".

   Θα περίμενε κανείς ότι ένας θεσμός που έχει προβληθεί τόσο, και με τόσους πολλούς θεατές, σαν τη Eurovision, να έχει αποτελέσει το θέμα για πολλές κινηματογραφικές ταινίες.

   Προς μεγάλη έκπληξη όλων όμως ελάχιστες είναι οι ταινίες που θα βρούμε σχετικά με το θέμα. Και οι ταινίες που υπάρχουν δεν είναι για το διαγωνισμό καθεαυτό, αλλά για την προκριματική διαδικασία των χωρών για την επιλογή τραγουδιού για την Eurovision.

   Έτσι έχουμε τη σουηδική κωμωδία του 2000 "Livet Är En Schlager",σε σκηνοθεσία της Δανέζας Sussane Bier,  η οποία έχει και τους εναλλακτικούς τίτλους  "Hånden På Hjertet"  και "Once In A Lifetime". 

      Το πάθος, στα όρια εμμονής των Σουηδών με τον διαγωνισμό και τα τραγούδια που εμφανίζονται σε αυτόν (τα οποία μπορεί μετά να εξελιχθούν σε μεγάλες επιτυχίες) αποτέλεσε την έμπνευση για αυτή την ταινία.

   Η ταινία μας λέει την ιστορία την υπαλλήλου της πρόνοιας Mona Berglund (την οποία υποδύεται η εξαιρετική Helena Bergström ), μητέρα τεσσάρων παιδιών που συμμερίζεται την εθνική εμμονή. Μέχρι που ονόμασε τις τέσσερις κόρες της από τραγουδίστριες που εκπροσώπησαν τη Σουηδία στο διαγωνισμό όπως Kikki και Carola. Η Μόνα έχει γράψει το πρώτο της τραγούδι και πείθεται από τον αδερφό της να το υποβάλλει σο Σουηδικό Διαγωνισμό για την επιλογή τραγουδιού για τη Γιουροβίζιον. Ένα μικρό εμπόδιο όμως - ο συνθέτης δε γνωρίζει ότι η Μόνα έχει κάνει χρήση της μελωδίας του.

   Η ταινία ασχολείται με τις μερικές φορές σκληρές πραγματικότητες της ζωής στη σύγχρονης Σουηδίας για οικογένειες που παλεύουν, όπως αυτή της Μόνας: οι άνθρωποι φαίνονται να γλυστρούν μέσα από τις ρωγμές του κράτους πρόνοιας και, όπως πάρα πολλοί άλλοι, ο σύζυγος της Μόνας, Bosse (τον οποίο υποδύεται ο Thomas Hanzon) είναι άνεργος. Η σπίθα φαίνεται να εγκαταλείπει τον γάμο του ζευγαριού και η καθαρή ανία απειλεί να καταπιεί τις ζωές τους.

   Το τραγούδι της Μόνας γίνεται δεκτό και τα όνειρά της για επιτυχία φαίνονται να γίνονται πραγματικότητα - αλλά τα πράγματα αρχίζουν να φεύγουν εκτός ελέγχου, τόσο γι αυτή όσο και για τους ανθρώπους γύρω της: Ο παράλυτος David , συνθέτης του τραγουδιού και ταυτόχρονα και εργοδότης της Μόνας νιώθει προδομένος και ο τραβεστί αδερφός της και ασθενής του AIDS Candy Darling (που υποδύεται ο Björn Kjellman) πεθαίνει. Η Μόνα σε όλη τη διάρκεια της ταινίας βρίσκεται στο βασανιστικό δίλλημμα σχετικά με το αν θα πρέπει να πει την αλήθεια ότι δεν είναι η μοναδική δημιουργός του τραγουδιού και χάσει έτσι όλα όσα της έφερε η επιτυχία της

   Στο τέλος, ενάντια σε όλες τις αντιξοότητες η Μόνα καταφέρνει να βγει νικήτρια, και παρόλο που ο αδερφός της πεθαίνει, πεθαίνει ευτυχισμένος βλέποντας τον θρίαμβό της στην τηλεόραση.

   Είναι οι αντιξοότητες της ζωής, τα όνειρα για μια καλύτερη ζωή ακόμα και ο επερχόμενος θάνατος στ' αλήθεια αντικείμενο γέλιου; Ευτυχώς είναι στο "Livet Är En Schlager". Μια κωμωδία για αληθινούς ανθρώπους και τα πραγματικά προβλήματά τους, εμπνευσμένη από τη Βρετανική παράδοση του να παρουσιάζεις τα κοινωνικά προβλήματα με δόσεις χιούμορ.

(ολόκληρη η ταινία, οι γνώστες Σουηδικών μπορούν να κάνουν μια προσπάθεια να την παρακολουθήσουν :-) )

(και ένα απόσπασμα της ταινίας)

   Το 2004, είχαμε τη γερμανική ταινία κινουμένων σχεδίων 'Derrick - Die Pflicht Ruft' . Στην ταινία ο επιθεωρητής Στέφαν Ντέρρικ έχει κατεβάσει το δείκτη εγκληματικότητας στο Μόναχο στο 0% !!! εν τούτοις ο Γερμανικός Διαγωνισμός επιλογής τραγουδιού για τη Γιουροβίζιον θα κρατήσει αυτόν και τον βοηθό του Χάρρυ Κλάιν απασχολημένους. Ο Άρνο Χέλο είναι αποφασισμένος να κερδίσει στο διαγωνισμό αλλά βρίσκεται πίσω στα προγνωστικά. Γι αυτό αποφασίζει να βγάλει από τη μέση τον ανταγωνισμό, όποιο και να ναι το κόστος. Οι πρώτοι που φεύγουν από τη μέση είναι οι 'Irreplaceable Boys' αλλά αυτό είναι μόνο η αρχή. Ακολουθούν και άλλοι φόνοι και ο εκκεντρικός Άρνο Χέλο γίνεται ο βασικός ύποπτος.

   Το σάουντρακ της ταινίας παρουσιάστηκε στον γερμανικό τελικό του 2004 'Ich Schenk Dir Mein Herz', ερμηνεία από την Tina Frank. Δε προκρίθηκε στον τελικό της Eurovision .

Derrick - Das beste aus "Die Pflicht ruft !"

(οι καλύτερες στιγμές της ταινίας)

   Να αναφέρουμε επίσης ότι ο Σάσα Μπάρον Κοέν είχε το 2009 στα σχέδια του μια ταινία σχετικά με την Γιουροβίζιον (τα σχέδια και οι συζητήσεις για την ταινία υπήρχαν ήδη από το 2007. Η ταινία θα λεγόταν "Eurovision: the movie" και ο κεντρικός χαρακτήρας της ο Μπρούνο θα έπαιρνε μέρος στο διαγωνισμό. Τα σχέδια για την ταινία τελικά εγκαταλείφθηκαν, ο χαρακτήρας του Μπρούνο ξαναγράφτηκε και τελικά αποτέλεσε τον κεντρικό ήρωα της ομώνυμης ταινίας (Η οποία φυσικά δεν είχε καμια σχέση με το διαγωνισμό τραγουδιού) 

   Από τραγούδια που πήραν μέρος στο διαγωνισμό και ακούστηκαν σε ταινίες θα πρέπει να αναφέρουμε πρώτα απ' όλα τη μεγάλη επιτυχία "Nel blu dipinto di blu" ευρύτερα γνωστό ως "volare" με το οποίο ο Ντομένικο Μοντούνιο πήρε την τρίτη θέση στο διαγωνισμό του 1958.  Το τραγούδι ακούγεται στην κωμωδία του 1980 " The Hollywood Knights" . Ο Newbomb Turk (που υποδύεται ο Robert Wuhl) τραγουδάει μια εκδοχή του κομματιού με τη συνοδεία στομαχικών αερίων... 

The Hollywood Knights, 1980 Movie (Newbomb Turk Farting Volare Song)

   Στην ταινία του 1986 "Absolute Beginners" ένας ραδιοφωνικός σταθμός εκμπέμπει το τραγούδι, το οποίο τραγουδά στα ιταλικά ο Ντέιβιντ Μπάουι ( ο οποίος έπαιζε και στην ταινία) αν και το κομμάτι δε συμπεριλήφθηκε στο σάουντρακ της ταινίας.

David Bowie - Volare (Nel Blu Dipinto Di Blu)

  Η τραγουδίστρια Vitamin C  πραγματοποίησε την ηχογράφηση του ταγουδιού για το σάουντρακ της ταινίας "The Lizzie McGuire Movie" (2003) αλλά και στην ταινία όταν η Λίζζι και ο Πάολο κυκλοφορούν στη Ρώμη.

   Το κομμάτι ακούγεται και στην ταινία του 2000 "I centro passi"  του Μάρκο Τούλιο Τζορντάνα, εκει που η οικογένεια προετοιμάζεται να γιορτάσει (εναρκτήρια σκηνή) .

   Απόσπασμα του κομματιού τραγουδά και ο Κέβιν Κλάιν στο "Ένα ψάρι που το έλεγαν Γουάντα" (1988).

   Το τραγούδι επίσης ανοίγει και κλείνει την ταινία του Γούντυ Άλλεν "Στη Ρώμη με αγάπη" (2012)

To Rome With Love Soundtrack (2012) | 01 - Nel blu dipinto di blu Volare (Domenico Modugno)

To Rome with Love (απόσπασμα της ταινίας με το κομμάτι)

    Άλλο τραγούδι που έγινε επιτυχία μέσω της Eurovision ήταν όπως είπαμε πιο πριν το Waterloo με το οποίο κέρδιαν οι ΑΒΒΑ το 1974.  Απόσπασμα του κομματιού ακούγεται στην ταινία ABBA: the movie (1977)

http://www.youtube.com/watch?v=aPLaIZSHTss

   Το τραγούδι ακούγεται και στο φινάλε της ταινίας " Mamma Mia " (2008) με τους Meryl Streep, Pierce Brosnan, Christine Baranski, Colin Firth, Stellan Skarsgård, Julie Walters, Dominic Cooper, Amanda Seyfried

Πηγές:   

http://en.wikipedia.org/wiki/Eurovision 

http://www.eurovisioncovers.co.uk/movie1.htm

http://www.eurovisioncovers.co.uk/movie2.htm

http://www.sbs.com.au/films/movie-news/896335/where-are-all-the-eurovision-movies

http://en.wikipedia.org/wiki/Volare_(song)

Ο πρωτοπόρος της ισπανόφωνης ροκ εν ρολ

   Στις 13/05/1941 γεννιέται ο Ρίτσαρντ Στίβεν Βαλενζουέλα, ο οποίος έγινε γνωστός με το καλλιτεχνικό όνομα Ρίτσι Βάλενς. Ήταν Μεξικανο-Αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός και κιθαρίστας, πρωτοπόρος της ροκ εν ρολ και πρόγονος του κινήματος της Τσικάνο ροκ. Η δισκογραφική του καριέρα κράτησε μόλις οκτώ μήνες. Στο διάστημα αυτό είχε αρκετές επιτυχίες, με πιο σημαντική το " La Bamba" το οποίο ήταν αρχικά ένα παραδοσιακό μεξικανικό τραγούδι. Ο Βάλενς μεταμόρφωσε το τραγούδι σε ένα τραγούδι με ρυθμό ροκ και μέτρο και το οποίο έγινε επιτυχία το 1958 κάνοντας τον έτσι σε ένα πρωτοπόρο του κινήματος της ισπανόφωνης ροκ εν ρολ. 

   Στις 03/02/1959, η ημέρα που έγινε γνωστή ως Η μέρα που πέθανε η μουσική ο Βάλενς, χωρίς να έχει καν κλείσει τα 18 σκοτώνεται στη συντριβή ενός μικρού αεροπλάνου στην Αϊόβα, μαζί με τους μουσικούς Μπάντυ Χόλυ και Τζ.Π. "Δε Μπιγκ Μπόπερ" Ρίτσαρντσον. Ο Βάλενς εισήχθη στο Ροκ εν Ρολ Χολ οφ Φέιμ το 2001.

   Το 1987 γυρίζεται η ταινία La Bamba του Λουίς Βαλντέζ η οποία αποτελεί μια βιογραφική ταινία σχετικά με τον τραγουδιστή. Στο ρόλο του Βάλενς είναι ο Λού Ντάιμοντ Φίλιπς ενώ μαζί του εμφανίζονται και οι Εσάι Μοράλες (στο ρόλο του ετεροθαλή αδελφού του Μπομπ) και Ροζάνα Ντεσότο (η μητέρα του Κόνι Βαλενζουέλα). Η μουσική της ταινίας είναι από τους Λος Λόμπος, Μάιλς Γκούντμαν και Κάρλος Σαντάνα.

Το πασίγνωστο τραγούδι La Bamba από την ομώνυμη ταινία του 1987

Από την ίδια ταινία το " Oh Boy" 

    

   http://en.wikipedia.org/wiki/Ritchie_Valens

http://en.wikipedia.org/wiki/La_Bamba_(film)

Ταινίες και φωτοαφηγήσεις από τα σχολεία του δήμου Χολαργού-Παπάγου

   Στις 27/04/2013 η Ένωση Γονέων του δήμου Παπάγου - Χολαργού πραγματοποίησε το 1ο Μαθητικό Φεστιβάλ Ταινιών και Φωτοαφηγήσεων 2013. 

   Το εγχείρημα αυτό της ένωσης είχε τη μορφή δοκιμής, με σκοπό στην επόμενη διοργάνωση να υπάρχουν έργα απ'όλους τους μαθητές, όλων των σχολείων του δήμου.

   Σε αυτή την πρώτη διοργάνωση, είχαμε συμμετοχές από το 1ο Γυμνάσιο Χολαργού, το 1ο Λύκειο Παπάγου και το 1ο Λύκειο Χολαργού. Παρουσιάστηκαν μια ταινία, τρεις φωτοαφηγήσεις, δυο animation και οκτώ βίντεο.

   Το 1ο Γυμνάσιο Χολαργού πήρε μέρος με την παρουσίαση του αποσπάσματος ταινίας "Όχι βία μέσω και έξω από τα σχολεία" με υπεύθυνη καθηγήτρια την κα Νεκταρία Λέκκα και το βίντεο "Πινελιές για ένα πιο όμορφο σχολείο". Και στα δυο αυτά έργα οι δημιουργοί ήταν μαθητές απόλες τις τάξεις του Γυμνασίου. Στις συμμετοχές του 1ου Γυμνασίου Χολαργού ήταν επίσης και η μαθήτρια της Γ τάξης Κατερίνα Χαλκιαδάκη που παρουσίασε την φωτοαφήγηση " Όταν κοίταξα γύρω μου". 

   Τον κύκλο των συμμετοχών του 1ου Γυμνασίου Χολαργού συμπλήρωσε μια σειρά έργων με κοινή θεματική με τίτλο " Εκπαίδευση Ομοτίμων Διαμεσολαβητών - Πρόγραμμα Αγωγής Υγείας" . Τα έργα αυτά ήταν το βίντεο του Δημήτρη Κωνσταντινίδη, το βίντεο των Κλεοπάτρα Βουτσαρά και Κλέα Αράπη, το animation της Μάρω Ντουγκαλά και το βίντεο του Αλέξανδρου Τάρταρη. Υπεύθυνη καθηγήτρια ήταν η κυρία Κατερίνα Καμπούρου.

   Από το 1ο Λύκειο Χολαργού οι Πέτρος Περράκης, Αντώνης Σμυρλιάνος και Τιμόθεος Σουλιώτης παρούσιασαν το animation "Ταξίδι στη Σιβηρία" με υπεύθυνη καθηγήτρια την κα Ευαγγελία Σπέρτου . Επίσης μαθητές της περιβαλλοντικής ομάδας παρουσίασαν τη βιντεοσκόπηση της εκδρομής τους στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Ανατολικού Ολύμπου (ΚΠΕ) και τη δράση της ομάδας εντός του σχολείου.

(υπεύθυνη καθηγήτρια η κα Φραντζεσκάκη).

   Από το 1ο Λύκειο Παπάγου είχαμε τη φωτοαφήγηση "Βλέποντας το αόρατο" από τις μαθήτριες της Α Λυκείου Ειρήνη Μουρελάτου και Σίβυλλα Μπικουβαράκη και την ταινία "Ερωτική Μπαλάντα" .

   Αν και όλα τα έργα που παρουσιάστηκαν ήταν αξιόλογα και αξιέπαινα, και όλα τα παιδιά αξίζουν συγχαρητήρια, εν τούτοις θα ήθελα να πω ότι εντυπωσιάστηκα από την "Ερωτική Μπαλάντα" , η οποία πιστεύω ότι ήταν εξαιρετική (η ταινία μάλιστα χαρακτηριζόταν από την πλήρη απουσία διαλόγων !!!) . Η διάρκειά της ήταν 14 λεπτά, και η σκηνοθεσία, το σενάριο, αλλά και το μοντάζ ήταν του μαθητή Δημήτρη Κωνσταντίνου-Οτεκέρ ο οποίος μάλιστα ήταν και πρωταγωνιστής της ταινίας. Μαζί του έπαιξαν οι Αγάπη Τζουγκαράκη, Θέμης Αλεπάκος, Ελένη Ζερβού και Θοδωρής Χαλιμάς ενώ η μουσική της ταινίας ήταν από τους Σέργιο Δημόπουλο, Θοδωρή Χαλιμά και Ελένη Ζερβού.

  Στα πλαίσια της εκδήλωσης, στην αίθουσα παρεβρίσκονταν και κινηματογραφιστές που έδιναν τις συμβουλές τους στα παιδιά για τα έργα τους. 

Στο τέλος της εκδήλωσης δόθηκαν έπαινοι στους συμμετέχοντες μαθητές.

 

   Θα αναμένουμε την επανάληψη της εκδήλωσης την επόμενη χρονιά, και σε μια πιο μεγάλη κλίμακα. Και μακάρι να δούμε ανάλογες δράσεις και σε άλλα σχολεία όλης της χώρας. (και για να πω και την αμαρτία μου, ζηλεύω που όταν πήγαινα σχολείο δεν κάναμε τέτοια πράγματα).

http://myxolargos.gr/eidiseis/9391-deite-tous-mathites-pou-symmeteixan-sto-festival-tis-enosis-goneon

http://myxolargos.gr/eidiseis/5482-tainies-kai-fotoafigiseis-apo-ta-sxoleia-mas