The Andrews Sisters

     Από την κορυφή: Λαβέρν, Πάττυ και Μαξίν

      Όπως ανακοίνωσε χθες ο εκπρόσωπός της , Άλαν Έικλερ, πέθανε σε ηλικία 94 ετών, από φυσικά αίτια στο σπίτι της στο Λος Άντζελες, η Πάττυ Άντριους.

   Η Πάττυ Άντιους ήταν η νεώτερη και τελευταία εναπομείνασα του τραγουδιστικού τρίου  The Andrews Sisters, ένα δημοφιλές συγκρότημα στις δεκαετίες του 40 και του 50, στις εποχές του swing και του boogie-woogie. (Η Λαβέρν είχε πεθάνει το 1967 και η Μαξίν το 1995).

   Γεννήθηκαν στη Μινεσσότα των ΗΠΑ από πατέρα Έλληνα μετανάστη (Πέτρος Ανδρέου) και μητέρα Αμερικανονορβηγίδα (Όλγα Άντριους).

   Ξεκίνησαν την τραγουδιστική τους καρριέρα από πολύ νωρίς (η Πάττυ είχε αρχίσει από τα 7 !!! ), σε τοπικούς διαγωνισμούς ανεύρεσης νέων ταλέντων.

   Έχουν πουλήσει πάνω από 75.000.000 δίσκους και έγιναν ιδιαίτερα γνωστές κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου σε Αφρική, ΗΠΑ και Ευρώπη.

   Μερικά από τα πιο γνωστά τραγούδια τους περιλαμβάνουν το Boogie Woogie Bugle Boy και το Don’t sit under the apple tree.

   Εκτός από την τραγουδιστική τους καριέρα πραγματοποίησαν και κινηματογραφική καριέρα. Εμφανίστηκαν σε 17 ταινίες, όπου έπαιξαν ρόλους στο πλευρό των Μπαντ Άμποτ και Λου Κοστέλο, στο Buck Privates και το Hold that Ghost, ενώ εμφανίστηκαν στην ταινία Road to Rio μαζί με τους Μπομπ Χόουπ και Μπινγκ Κρόσμπι.

   Οι 17 ταινίες που εμφανίστηκαν οι Άντριους Σίστερς είναι κατά πολύ περισσότερες από τις κινηματογραφικές εμφανίσεις που πραγματοποίησε οποιοδήποτε τραγουδιστικό γκρουπ.

   Η πρώτη τους ταινία ήταν το Argentine Nights όπου εκεί εμφανίστηκαν μαζί με ένα άλλο τρίο τους Ritz Brothers. 

Η εταιρία παραγωγής Universal Pictures για λόγους προϋπολογισμού δε θέλησαν να προσλάβουν χορογράφο, γι αυτό και οι αδερφοί Ριτζ έμαθαν στις αδερφές Άντριους μερικά εκκεντρικά βήματα. Γι αυτό τόσο σ΄αυτή την ταινία όσο και στην επόμενη, το Buck Privates οι αδερφές Άντριους χορεύουν όπως και οι αδερφοί Ριτζ.

   Στο Buck Privates,  με τους Άμποτ και Κοστέλο, ακούγεται το πιο γνωστό τραγούδι των αδελφών Άντριους "Boogie Woogie Bugle Boy".Αυτό το τραγούδι, που έγραψαν οι Don Raye και Hughie Prince ήταν υποψήφιο για Όσκαρ καλύτερου τραγουδιού στην απονομή του 1941.

   H Universal ακολούθως προσέλαβε τις αδερφές για δυο ακόμα ταινίες με πρωταγωνιστές τους Άμποτ και Κοστέλο και τις προήγαγε στο πλήρες καλλιτεχνικό στερέωμα, σε Β μιούζικαλς. Οι ταινίες What's Cookin', Private Buckaroo, και Give Out, Sisters (με την τελευταία να παρουσιάζει τις αδερφές ως γηραιές κυρίες) ήταν ανάμεσα στις πιο δημοφιλείς ταινίες μεγάλους μήκους για την ομάδα.

 

 

   Στην all-star επιθεώρηση Hollywood Canteen (1944) έχουν ένα ειδικό νούμερο. Στην ταινία Road to Rio (1947), με πρωταγωνιστές τους Μπινγκ Κρόσμπυ και Μπομπ Χόουπ, (η ταινία με τα περισσότερα ακαθάριστα έσοδα εκείνη τη χρονιά) τραγουδάνε το "You Don't Have to Know the Language" με τον Μπινγκ Κρόσμπυ.

   Επίσης οι φωνές τους ακούγονται σε δυο μεγάλου μήκους παραγωγές της Ντίσνεϋ τις "Make Mine Music" με τους Johnny Fedora and Alice Blue Bonnet, (δυο καπέλα !!! που ερωτεύτηκαν ενώ βρισκόντουσαν στη βιτρίνα ενός πολυκαταστήματος) και "Melody Time", που παρουσίασε για πρώτη φορά τον Little Toot, (το μικρό ρυμουλκό με τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά).

  Ολόκληρη η φιλμογραφία τους παρατίθεται παρακάτω:

Φιλμογραφία

Argentine Nights (Universal Pictures, 1940)
Buck Privates (Universal Pictures, 1941)
In the Navy (Universal Pictures, 1941)
Hold That Ghost (Universal Pictures, 1941)
What's Cookin'? (Universal Pictures, 1942)
Private Buckaroo (Universal Pictures, 1942)
Give Out, Sisters (Universal Pictures, 1942)
How's About It (Universal Pictures, 1943)
Always a Bridesmaid (Universal Pictures, 1943)
Swingtime Johnny (Universal Pictures, 1943)
Moonlight and Cactus (Universal Pictures, 1944)
Follow the Boys (Universal Pictures, 1944)
Hollywood Canteen (Warner Brothers, 1944)
Her Lucky Night (Universal Pictures, 1945)
Make Mine Music (Walt Disney Studios, 1946)
Road to Rio (Paramount Pictures, 1947)
Melody Time (Walt Disney Studios, 1948)
Brother, Can You Spare a Dime? (1975)
Breach (background music) (2007)

   Οι μελωδίες και τα τραγούδια των αδερφών Άντριους ασκούν επίδραση ακόμα και σήμερα, και έχουν καλυφθεί από τραγουδιστές και συγκροτήματα όπως η Μπέτυ Μίντλερ, οι Puppini Sisters, η Κριστίνα Αγκιλέρα και οι The Three Belles.

http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr/2013/01/andrews-sisters.html#more
http://en.wikipedia.org/wiki/Andrews_Sisters

"Περηφάνεια και Προκατάληψη"

   Στις 28 Ιανουαρίου 1813 δημοσιεύεται για πρώτη φορά στην Αγγλία το μυθιστόρημα της Τζέιν Όστιν "Περηφάνεια και Προκατάληψη".
   Η ιστορία παρακολουθεί τον κύριο χαρακτήρα που είναι η Ελίζαμπεθ Μπέννετ, καθώς αντιμετωπίζει θέματα καλών τρόπων, ανατροφής, ηθικής, εκπαίδευσης και γάμου στην κοινωνία των γαιοκτημόνων, στην Αγγλία των αρχών του 19ου αιώνα.
   Η Ελίζαμπεθ είναι η δεύτερη από τις πέντε κόρες ενός αριστοκράτη της υπαίθρου, που ζει στη φανταστική πόλη του Μέριτον, στο Χέρτφορντσάιρ, κοντά στο Λονδίνο.
   Παρόλο που η ιστορία διαδραματίζεται στις αρχές του 19ου αιώνα, προκαλεί το ενδιαφέρον των αναγνωστών ακόμα και σήμερα. Υπολογίζεται ότι μέχρι σήμερα το βιβλίο έχει πουλήσει κάπου 20.000.000 αντίτυπα παγκοσμίως.
   Οπότε, ένα βιβλίο με τόση επιτυχία δε θα μπορούσε να μην έχει και κινηματογραφικές μεταφορές.
   Από τις αξιοπρόσεκτες κινηματογραφικές μεταφορές έχουμε πρώτα απ' όλα το φιλμ του 1940, με την Greer Garson και τον Laurence Olivier.  

   Η σκηνοθεσία ήταν του Ρόμπερτ Λέοναρντ, ενώ το σενάριο ήταν των Άλντους Χάξλεϋ, Έλεν Τζερόμ και Τζέιν Μέρφιν. Το σενάριο του φιλμ προέκυψε από το βιβλίο της Όστιν, σε συνδυασμό με τη θεατρική του μεταφορά που είχε πραγματοποιήσει η Έλεν Τζερόμ λίγο νωρίτερα.
  Επίσης, το φιλμ διαδραματίζεται σε μια περίοδο λίγο μεταγενέστερη από αυτή του βιβλίου της Όστιν, με σκοπό να χρησιμοποιηθούν τα πιο εντυπωσιακά, σε σχέση με την εποχή του βιβλίου, κουστούμια που ήταν της μόδας.
  Το φιλμ παρουσιάζει και σημαντικές διαφορές σε σχέση με το βιβλίο, με πιο σημαντική την αναμέτρηση προς το τέλος του φιλμ, ανάμεσα στη Λαίδη Κάθριν ντε Μπεργκ και την Ελίζαμπεθ Μπέννετ, η οποία άλλαξε σημαντικά, αλλάζοντας την έντονη απαίτηση της πρώτης, να υποσχεθεί η Ελίζαμπεθ ότι δεν θα παντρευτεί τον Ντάρσυ, με μια φάρσα, όπου σκοπό έχει να δοκιμαστεί η ειλικρίνεια της αγάπης της Ελίζαμπεθ. Στο βιβλίο, αυτή η αναμέτρηση ανάμεσα στις δυο γυναίκες είναι μια αυθεντική απαίτηση, που προκύπτει από τον σνομπισμό της λαίδης αλλά ακόμα περισσότερο από την έντονη επιθμία της να παντρυτεί ο Ντάρσυ την κόρη της.
   Το φιλμ έλαβε βραβείο ασπρόμαυρης καλλιτεχνικής διεύθυνσης στα Όσκαρ του 1941.
 

(τρέιλερ του φιλμ)

   Επόμενη αξιόλογη κινηματογραφική μεταφορά αποτέλεσε αυτή του 2005, με την Κίρα Νάιτλι στο ρόλο της Ελίζαμπεθ και τον Μάθιου Μακφάντιεν στο ρόλο του κυρίου Ντάρσυ. 

   Η σεναριογράφος Ντέμπορα Μόγκαχ ( Deborah Moggach ) προσπάθησε να είναι όσο γίνεται πιο πιστή στο αρχικό κείμενο. Εντούτοις, ο σκηνοθέτης Τζο Ράιτ (του οποίου αυτή ήταν η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους), ενθάρρυνε μεγαλύτερη απόκλιση από το αρχικό κείμενο, συμπεριλαμβανομένης και της αλλαγής των συσχετισμών ανάμεσα στην οικογένεια Μπέννετ. Επίσης, απο χρονικής πλευράς, το φιλμ τοποθετείται σε προγενέστερο χρόνο απ' αυτόν του βιβλίου.

   Αποτέλεσε μεγάλη εμπορική επιτυχία και απέσπασε τέσσερις υποψηφιότητες για τα Όσκαρ, μεταξύ άλλων και για το Όσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου για την Κίρα Νάιτλι.

(τρέιλερ της ταινίας)

   Άλλες κινηματογραφικές μεταφορές του μυθιστορήματος αποτελούν το "Bride and Prejudice" (2004) της Gurinder Chadha που αποτελεί την κατά Μπόλλυγουντ εκδοχή της ιστορίας, με την Aishwarya Rai στον πρωταγωνιστικό ρόλο και το Pride & Prejudice: A Latter-Day Comedy (2003) με τους Καμ Χέσκιν και Ορλάντο Σιλ που διαδραματίζεται σ' ένα πανεπιστήμιο Μορμόνων στη σύγχρονη εποχή

http://www.youtube.com/watch?v=fh1pkPU6QBc (τρέιλερ της ταινίας)

http://en.wikipedia.org/wiki/Pride_and_prejudice
http://en.wikipedia.org/wiki/Pride_and_Prejudice_(1940_film)
http://en.wikipedia.org/wiki/Pride_%26_Prejudice_(2005_film)
http://en.wikipedia.org/wiki/Bride_and_Prejudice
http://en.wikipedia.org/wiki/Pride_%26_Prejudice:_A_Latter-Day_Comedy

Ειρήνη Κουμαριανού (1931-2013)

   Πέθανε σήμερα σε ηλικία 82 ετών η ηθοποιός Ειρήνη Κουμαριανού, η οποία γνώρισε μεγάλη επιτυχία παίζοντας την γιαγιά Σοφία του Σπύρου στην τηλεοπτική σειρά παρά πέντε.
   Εκτός από τη δραστηριότητά της σε θέατρο και τηλεόραση είχε και σημαντική κινηματογραφική δραστηριότητα.
   Είχε στο ενεργητικό της σαράντα ταινίες.Είχε συμπρωταγωνιστήσει με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, την Τζένη Καρέζη, την Ρένα Βλαχοπούλου και άλλους.
Μεταξύ των ταινιών στις οποίες έπαιξε διακρίνουμε τις ακόλουθες:

• Μεγάλοι δρόμοι (1953)        http://www.tainiothiki.gr/v2/filmography/view/1/1450/
• Δολάρια και όνειρα (1956)
• Κορίτσια για φίλημα (1964)
• Ιστορία μιας ζωής (1965) .... Ευτέρπη
• Το μπλόκο (1965)
• Κορίτσια για φίλημα (1965)
• Δάκρυα για την Ηλέκτρα (1966)
• Η βουλευτίνα (1966)... Λουκία
• Στεφανία (1966)
• Κάτι κουρασμένα παλικάρια (1967)
• Γαμπρός απ' το Λονδίνο (1967)
• Τα δυο πόδια σ' ένα παπούτσι (1967)
• Καπετάν φάντης μπαστούνι (1968)... μάνα
• Το πιο λαμπρό μπουζούκι (1968)... θεία
• Πολύ αργά για δάκρυα (1968)
• Η νεράιδα και το παλικάρι (1969) .... μητέρα Μανούσου
• Το ανθρωπάκι (1969)... πελάτισσα
• Κρίμα το μπόι σου (1970) .... θαμώνας νυχτερινού κέντρου
• Ο Γιακουμής, μια ρωμέικη καρδιά (1970)... γειτόνισσα
• Ο κατεργάρης (1971) .... Αρίστη Βαρμή
• Η κόρη του ήλιου (1971)
• Η εφοπλιστίνα (1971)
• Ερωτική συμφωνία (1972)
• Οι γενναίοι πεθαίνουν δύο φορές (1973)
• Η Μαρία της σιωπής (1973)
• Ιφιγένεια (1977)
• Ο καθένας με την τρέλα του (1980)
• Τρελός και πάσης Ελλάδος (1983)
• Ξαφνικός έρωτας (1984)
• Ήσυχες μέρες του Αυγούστου (1991)
• Όπα! (2005) .... γιαγιά Αντριάνα
• Το έτερον ήμισυ (2011)

Ειρήνη Κουμαριανού

3o Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Πελοποννήσου "Γέφυρες"

   Από 1 μέχρι 9 Δεκεμβρίου 2012 πραγματοποιήθηκε το 3ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Πελοποννήσου "Γέφυρες".
   Χώροι διεξαγωγής του φεστιβάλ ήταν ο κινηματογράφος "Λαϊς" στην Κόρινθο και το "Αλεξάνδρειο Συνεδριακό Κέντρο" στο Λουτράκι. Εξ ου και η ονομασία "Γέφυρες" καθώς σκοπός του φεστιβάλ ήταν ή ένωση των δυο πόλεων.
   Δυστυχώς ελλείψει ημερών άδειας δε κατάφερα να παραβρεθώ σε ολόκληρο το φεστιβάλ, αλλά μόνο σε δυο δόσεις, 1-3 Δεκεμβρίου και μετά στο φινάλε του 8-9 Δεκεμβρίου. Ακόμα και έτσι όμως δεν έπαψε να είναι μια καταπληκτική εμπειρία για μένα (δε ξέρω αν έχει σχέση που ήταν το πρώτο κινηματογραφικό φεστιβάλ στο οποίο παραβρέθηκα ποτέ, επιφυλάσσομαι μέχρι το επόμενο για να δούμε την άποψη που θα έχω τότε).
   Στο εν λόγω φεστιβάλ, βρέθηκα έχοντας πάρει μέρος στο γύρισμα της ταινίας μικρού μήκους "Τα Γενέθλια" (2012), σε σκηνοθεσία Ανδρέα Κατσικούδη και Λίτσας Μπούρμπουλα, ως μέλος στην ομάδα Σινέ...ργια.. Η ταινία διαγωνίστηκε στην κατηγορία των ελληνικών ταινιών μικρού μήκους. Το διαγωνιστικό μέρος του φεστιβάλ περιλάμβανε πολλές κατηγορίες, ελληνικές ταινίες μικρού μήκους, ξένες μικρούς μήκους, ελληνικές και ξένες μεγάλου μήκους, κινούμενα σχέδια, ντοκιμαντέρ κ.λπ.

δημιουργία αφίσας: Χριστιάνα Μαρία Χαραλάμπη

   Για τις ανάγκες του φεστιβάλ επιπλέον κάπου "αυτοχρίστηκα" ως παραγωγός της ταινίας, αλλά έχοντας ασχοληθεί με τις απαιτούμενες επαφές με το φεστιβάλ (όπως επίσης και κάποια άλλα), με την παρουσία μου στη συνέντευξη τύπου που έγινε στις 19/11, την παρουσία μου στην προβολή για την υποστήριξη της ταινίας, αλλά και κάποιες διαφημίσεις μέσω facebook πιστεύω ότι θα μπορούσα να διεκδικήσω τον τίτλο του παραγωγού.
 

   Όπως προείπα, επρόκειτο για μοναδική εμπειρία, και για την πληθώρα των ταινιών που είδα (και πριν ακόμα πραγματοποιηθεί η εμπορική τους κυκλοφορία) αλλά και για τους πολύ ενδιαφέροντες ανθρώπους που γνώρισα, σκηνοθέτες, ηθοποιούς κ.α., άλλους νεότερους και με λιγότερη εμπειρία και άλλους παλιότερους και με περισσότερες εμπειρίες.

    Μεταξύ άλλων γνώρισα τους Άνθιμο Κατιρτζόγλου και Αλεξάνδρα Δάφνη από τη Θεσσαλονίκη, σκηνοθέτες και παραγωγοί της ταινίας μικρού μήκους "The way back to me" (κατ' εμέ κρίμα που δεν πήραν κάποιο βραβείο), τον Chayan Sarkar σκηνοθέτη, παραγωγό αλλά και ηθοποιό στην ταινία μεγάλου μήκους "The sleeping warrior" (δεν είχα την τύχη να τη δω, θα περιμένω να γίνει η εμπορική προβολή της στη χώρα μας), ο οποίος ήρθε από τη μακρινή Αυστραλία !!! (όπως μου είπε ταξίδευε κάπου δυο μέρες για να έρθει στο φεστιβάλ), τον Simon Riley, σκηνοθέτη και παραγωγό της ταινίας μικρού μήκους "Bollocks" (πρέπει να ταν πετυχημένος τίτλος πάντως γιατί πολύς κόσμος έλεγε τη λέξη εκείνες τις μέρες), τον Juan Rodriguez - Briso σκηνοθέτη της ταινίας μεγάλου μήκους "30 μέρες πριν" (η οποία πήρε και βραβείο μοντάζ). Φυσικά να αναφέρω και τον τύπο, βλέπε Σοφία Καλάγκα (Seven Art), τους συντελεστές του φεστιβάλ που γνώρισα και πολλούς άλλους.

   Εκτός από το διαγωνιστικό μέρος, υπήρχαν και παράλληλες εκδηλώσεις, όπως έκθεση φωτογραφίας από τη Φωτογραφική Λέσχη Κορίνθου, σεμινάρια όπως "Η φωτογραφία στον κινηματογράφο" και "Κινηματογραφώντας στην Ευρώπη της κρίσης".

   Στην τελετή λήξης παραβρέθηκε πολύς κόσμος, ηθοποιοί, σκηνοθέτες, παραγωγοί αλλά και εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης.

   Μεγάλος θριαμβευτής των βραβείων, στην κατηγορία ταινιών μεγάλου μήκους ήταν αναμφισβήτητα "Ο Κατάσκοπος", μια πολύ καλή ρωσική παραγωγή, η οποία κυριολεκτικά "σκούπισε" τα βραβεία. (Η εκπρόσωπος της ταινίας δεν προλάβαινε να ανεβοκατεβαίνει στην εξέδρα). 

   Στις ταινίες μικρού μήκους, καλύτερη ξένη ταινία βγήκε το "Bollocks" (Αγγλία) του Simon Riley, ενώ καλύτερη ελληνική μικρού μήκους το "A simple story" του Ηλία Φλωράκη, μια απλή ιδέα με πολύ καλό αποτέλεσμα, που ασχολείται με το αν ένας άντρας και μια γυναίκα πρόκειται να συναντηθούν, βάσει του τι θα αποφασίσει η μοίρα τους (που προσωποποιείται στην ταινία με την μορφή ενός άντρα και μιας γυναίκας).

   Η βράβευση έκλεισε με πανηγυρικό και «διονυσιακό» χαρακτήρα όπως χαρακτήρισαν πολλοί, με Δρώμενα των Δωδεκαημέρων των Εορτών, τα οποία ετοιμάστηκαν και παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου «Γέφυρες», μέσα από τη συνεργασία του Προοδευτικού Εκπολιτιστικού & Μορφωτικού Συλλόγου Περαχώρας και του Συνδέσμου Λουτρακιωτών, ο Ίβυκος.

   Φυσικά μέσα στην όλη εμπειρία δε θα μπορούσα να παραλείψω και τα πάρτυ που έγιναν τόσο στη διάρκεια του φεστιβάλ, όσο και το πάρτυ λήξης που έγινε μετά την τελετή απονομής βραβείων και λήξης. (Μπορώ να πω ότι ήπια αρκετό καφέ εκεί, αλλά ακόμα περισσότερο κρασί)
   Ανυπομονώ για την παρουσία μου στο επόμενο κινηματογραφικό φεστιβάλ.!!!

Περισσότερα για τα βραβεία και την τελετή λήξης του φεστιβάλ μπορείτε να δείτε στον παρακάτω σύνδεσμο

Τελετή απονομής βραβείων και λήξης

Υ.Γ. Επίσης μπορείτε να επισκέπτεστε τη σελίδα του μπλογκ στο facebook για περισσότερες φωτογραφίες από το φεστιβάλ (θα προστίθενται σταδιακά).

   

      

 

Και εγενέτω Κινηματο-γράφω

 

   

   Κατ' αρχήν καλή χρονιά (μπορεί να βρισκόμαστε στη μέση του Γενάρη, αλλά η ευχή δε χάνει την αξία της).

   Και για την έναρξη της νέας χρονιάς εγενέτω Κινηματο-γράφω, μπλογκ κινηματογραφικού ενδιαφέροντος. Ένα μπλογκ με κινηματογραφικά νέα, αλλά και παλιά... Για ταινίες, προβολές, κινηματογραφικά φεστιβάλ, ηθοποιούς και σκηνοθέτες σύγχρονους, αλλά και παλιότερων εποχών, κινηματογραφικά - θεματικά αφιερώματα, ιστορικά γεγονότα στον κινηματογράφο και άλλα πολλά.

   Ημερομηνία γέννησης η 6η Ιανουαρίου 2013. Ημέρα της βάπτισης του Χριστού παίρνει και το όνομά του το μπλογκ.. (Η ανάρτηση αυτή βέβαια γίνεται με καθυστέρηση, λόγω τεχνικών προβλημάτων).

   Το όνομα αυτό, είναι το νέο όνομα με το οποίο θα συνεχιστεί η μέχρι τώρα κινηματογραφική μου δραστηριότητα στo μπλογκ Σινέ...ργια.

   Με προσδοκία για την προσέλκυση και εδώ του κινηματογραφόφιλου κοινού.

   Καλή αρχή.

Γιώργος Ρουμπιέν