Ο Δημοτικός Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Περιβάλλοντος (ΔΟΠΑΠ), του Δήμου Χολαργού - Παπάγου ξεκινά τις "Κινηματογραφικές Δευτέρες" με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Για δημότες/κατοίκους αλλά και φίλους του κινηματογράφου
Στις 27-03-2012 συμπληρώθηκαν 10 χρόνια από το θάνατο του Μπίλλυ Γουάιλντερ, ο οποίος υπήρξε εκτός από παραγωγός, σπουδαίος σκηνοθέτης, αλλά και σημαντικός σεναριογράφος. Επιλογή ταινιών στις οποίες υπήρξε σεναριογράφος αποτελούν οι Double Indemnity, The Lost Weekend, Ace in the Hole, Some Like It Hot, Sabrina, The Apartment (για τη συγκεκριμένη ταινία πήρε Όσκαρ και ως σεναριογράφος, και ως σκηνοθέτης αλλά και ως παραγωγός).
Στο βιβλίο Conversations with Wilder του Cameron Crowe μεταξύ άλλων εμπεριέχονται μεταξύ άλλων και οι δέκα συμβουλές του Γουάιλντερ για επίδοξους σεναριογράφους.
Το κοινό είναι ασταθές.
Αρπάξτε τους από το λαιμό και μη τους αφήσετε ποτέ να φύγουν. (σημ. δε μας διευκρινίζει αν το λέει κυριολεκτικά ή μεταφορικά :-) ).
Αναπτύξτε μια καθαρή γραμμή δράσης για τον πρωταγωνιστικό σας χαρακτήρα.
Να ξέρετε που πηγαίνετε.
Όσο πιο διακριτικοί και κομψοί είστε στο να κρύβετε τα σημεία της πλοκής σας, τόσο καλύτεροι είστε ως συγγραφείς.
Αν έχετε πρόβλημα με την τρίτη πράξη, τότε το πραγματικό πρόβλημα είναι στην πρώτη πράξη.
Μια συμβουλή από τον Λούμπιτς (Ernst_Lubitsch): Αφήστε το κοινό να κάνει την πρόσθεση δυο και δυο: θα σας λατρέψουν για πάντα
Όταν κάνετε ταινίες με προσθήκη φωνής - voice-overs (Voice-over), προσέξτε να μη περιγράφετε αυτό το οποίο το κοινό ήδη βλέπει. Προσθέστε σ' αυτό που βλέπουν.
Το γεγονός που συμβαίνει στην αυλαία της δεύτερης πράξης ενεργοποιεί το τέλος της ταινίας.
Η τρίτη πράξη πρέπει να ενσωματώνει ολοένα περισσότερο ρυθμό και δράση μέχρι το τελευταίο γεγονός, και μετά αυτό είναι. Μη περιμένετε.
"While The World Sleeps", ένα φιλμ μικρού μήκους από τον Rishi Kaneria. Ένα πορτραίτο της σύγχρονης Ινδίας, όπου οι λήψεις της καθημερινής ζωής στην Ινδία συνδυάζονται με δυο λόγους του Νεχρού, ο ένας την παραμονή της ανεξαρτησίας της Ινδίας και ο άλλος μετά τη δολοφονία του Γκάντι. Ο τίτλος του φιλμ προκύπτει από τον πρώτο από τους δυο λόγους του Νεχρού που ακούγονται στην ταινία:
“At the stroke of the midnight hour, while the world sleeps, India will awaken to life and freedom. A moment comes, which comes but rarely in history, when we step out from the old to the new, when an age ends, and when the soul of a nation, long suppressed, finds utterance.”
Αν και δεν έζησε ποτέ στην Ινδία, ο Κανερία αισθάνεται ένα έντονο προσωπικό δέσιμο με τη χώρα. Τράβηξε το φιλμ κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του εκεί, με σκοπό να σκορπίσει τις στάχτες του πατέρα του στον Γάγγη. Ο ίδιος έδωσε την ακόλουθη εξήγηση για το φιλμ του: "Η Ινδία είναι μια οπτική απόλαυση για τους φωτογράφους... Κάθε στιγμή, είναι μια στιγμή National Geograpic για λήψη. Αυτό το φιλμ γυρίστηκε κατά τη διάρκεια της εβδομάδας που ήμουν στην Ινδία το περασμένο φθινόπωρο, για να σκορπίσω τις στάχτες του πατέρα μου στον Γάγγη. Από πολλές απόψεις, αυτή είναι η ερωτική επιστολή μου, προς μια χώρα στην οποία δεν έχω ζήσει ποτέ, αλλά αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της στόφας από την οποία είμαι φτιαγμένος. "
Η Ρωσική πρωτεύουσα φιλοξενεί από 26 Μαρτίου έως την 1η Απριλίου την Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου.Το πολιτιστικό γεγονός πραγματοποιείται στο πλαίσιο του κινηματογραφικού φόρουμ «Ο κινηματογράφος των φίλων», και αποτελεί μοναδική δυνατότητα γνωριμίας με τα καλύτερα δείγματα του κλασσικού ελληνικού κινηματογράφου, αλλά και με τις πιο ενδιαφέρουσες νέες δουλειές.
Αυλαία στο φεστιβάλ θα σηκώσει η ταινία «Τα δελφινάκια του Αμβρακικού», των Ν. Δημόπουλου και Α. Σιδεράτου (1994).
Άλλες ελληνικές ταινίες, που θα προβληθούν σε κινηματογράφους της ρωσικής πρωτεύουσας, είναι το ντοκιμαντέρ «Πεθαίνοντας για την αλήθεια» (2010), του Νίκου Μεγγρέλη ο οποίος θα παραβρεθεί στην προβολή, «Byron», του Ν. Κούνδουρου (1992), «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», του Νίκου Τζίμα (1980), «Θανάση, πάρε τ΄ όπλο σου», του Ντίνου Κατσουρίδη (1972), «Ο Δράκος», του Ν. Κούνδουρου (1956) και «Ρεμπέτικο», του Κώστα Φέρρη (1983).
10. Twilight Zone: The Movie - Vic Morrow, Myca Dinh Le, Renee Shin-Yi Chen Το γύρισμα της ταινίας είχε τραγικές συνέπειες. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, από τον σκηνοθέτη John Landis, ο ηθοποιός Vic Morrow και τα παιδάκια Myca Dinh Le και Renee Shin-Yi Chen, 7 και 6 χρονών αντίστοιχα, έχασαν τη ζωή τους λόγω ατυχήματος με ελικόπτερο... Το ελικόπτερο πέταγε σε ύψος μόλις 8 μέτρων. Λόγω των πυροτεχνημάτων που χρησιμοποιήθηκαν για τα ειδικά effects, ο πιλότος έχασε τον έλεγχο και το ελικόπτερο έπεσε, παρασύροντας στο θάνατο τους τρεις ηθοποιούς που βρίσκονταν στο έδαφος. Κανένας από τους επιβάτες του ελικοπτέρου δεν έχασε τη ζωή του.
9. The Crow - Brandon Lee Στις 31 Μαρτίου του 1993, στα studio της εταιρίας North Carolina, είχαν φτάσει στο σχεδόν στο τέλος των γυρισμάτων της ταινίας «The Crow», καθώς έμεναν μόλις έξι μέρες. Ο Brandon Lee υποδυόταν τον Eric Draven, ο οποίος γυρίζει στο διαμέρισμα του και βλέπει κάποιους κακοποιούς να βιάζουν την αρραβωνιαστικιά του. Σύμφωνα με το σενάριο τον πυροβολούν και τον σκοτώνουν όπως και την αρραβωνιαστικιά του. Ο Michael Massee που υποδυόταν τον κακοποιό τράβηξε τη σκανδάλη και ο Lee έπεσε στο έδαφος σφαδάζοντας από τον πόνο. Το συνεργείο και ο σκηνοθέτης πίστεψαν πως είναι μια πολύ αληθοφανής ερμηνεία, αλλά στο πιστόλι υπήρχε αληθινή σφαίρα. Ο Lee στο νοσοκομείο αλλά οι γιατροί δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι περισσότερο και έτσι ο γιος του διάσημου Bruce Lee έχασε την ζωή του σε ηλικία 28 ετών.
8. Top Gun - Art Scholl Ο διάσημος πιλότος και κασκαντέρ, Art Scholl, προσελήφθη στην ταινία για κάποιες επικίνδυνες σκηνές που αποδείχτηκαν μοιραίες για τη ζωή του. Σύμφωνα με το σενάριο θα έπρεπε να πετάξει παράλληλα και πολύ κοντά στη θάλασσα. Για άγνωστος μέχρις σήμερα λόγους, έχασε το έλεγχο του αεροπλάνου και συνετρίβει στον Ειρηνικό Ωκεανό, στις ακτές της Νότιας Καλιφόρνια. Η ταινία «Top Gun» είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Art Scholl που έχασε τη ζωή του σε ηλικία 58 ετών.
7. The Return of the Musketeers - Roy Kinnear Στις 17 Σεπτεμβρίου του 1988, ο Άγγλος ηθοποιός Roy Kinnear, συμμετείχε στα γυρίσματα της ταινίας «The Return of the Musketeers» στο Τολέδο της Ισπανίας. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων έπεσε από το άλογο του και έσπασε τη λεκάνη του. Μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο της Μαδρίτης αλλά μία μέρα αργότερα πέθανε από καρδιακή προσβολή. Η σορός του 54χρονου άντρα μεταφέρθηκε στην Αγγλία όπου βρίσκεται ο τάφος του. Η οικογένεια του ξεκίνησε ιδιωτική έρευνα για το επίπεδο της φροντίδας που έλαβε στο νοσοκομείο της Μαδρίτης.
6. The Flight of the Phoenix - Paul Mantz Το 1965 ο πιλότος Paul Mantz πήρε μέρος στην ταινία «The Flight of the Phoenix». Στις 8 Ιουλίου βρισκόταν σε ένα ιδιόμορφο αεροπλάνο που είχε κατασκευαστεί ειδικά για τη συγκεκριμένη ταινία. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου γυρίσματος μια σκηνής στην Αριζόνα. το αεροπλάνο χτύπησε σε ένα λοφίσκο. Ο Mantz «έδωσε γκάζια» ώστε να επαναφέρει το σκάφος αλλά αυτό δεν άντεξε και έσπασε στα δύο. Ο Mantz έχασε τη ζωή του ακαριαία σε ηλικία 62 ετών.
5. Jumper - David Ritchie Στο θρίλερ επιστημονικής φαντασίας «Jumper» με πρωταγωνιστή τον Samuel Jackson, χρησιμοποιήθηκε ένα μίγμα από παγωμένη άμμο, χώμα και πάγο, για τα special effects των εξωτερικών γυρισμάτων. Ο David Ritchie, μέλος του συνεργείου, έχασε τη ζωή του όταν ένα μεγάλο κομμάτι παγωμένης άμμου και χαλίκια, έπεσαν από την κορυφή ενός τοίχου.
4. xXx - Harry L. O’Conner Ο κασκαντέρ Harry L. O’Conner έχασε τη ζωή του στα γυρίσματα της ταινίας «xXx». Υποτίθεται πως έπρεπε να κάνει ελεύθερη πτώση και να προσγειωθεί πάνω σε ένα υποβρύχιο. Ωστόσο από λάθος υπολογισμό έπεσε πάνω σε μία γέφυρα και έχασε τη ζωή του ακαριαία.
3. The Final Season - Roland Schlotzhauer Τον Οκτώβριο του 2007 ο camera man Roland Schlotzhauer, σκοτώθηκε ενώ τραβούσε κάποιες σκηνές της ταινίας «The Final Season». Ήταν πολύ διάσημος στο χώρο του κινηματογράφου για την ικανότητα του να τραβάει σκηνές από ελικόπτερα. Ένω τραβούσε σκηνές πάνω σε ένα Bell 206, το ελικόπτερο έχασε τον έλεγχο και συνετρίβει. Ο πιλότος και ένας παραγωγός τραυματίστηκαν σοβαρά, αλλά ο Schlotzhauer έχασε τη ζωή του.
2. Troy - George Camilleri Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας «Troy», ο Brad Pitt που υποδυόταν τον Αχιλλέα, τραυματίστηκε στον αχίλλειο τένοντα του αριστερού ποδιού. Ωστόσο ένα θάνατος επισκίασε την τραγική αυτή ειρωνεία. Ο πρώην bodybuilder από τη Μάλτα, George Camilleri, έσπασε το πόδι του κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο αλλά μερικές μέρες αργότερα έπαθε έμφραγμα λόγω ενός θρόμβου στο πόδι του. Ακολούθησε και δεύτερο έμφραγμα που τελικά ήταν μοιραίο.
1. Enter the Dragon - Bruce Lee Τον Μάιο του 1973 ο Bruce Lee γύριζε στο Χονγκ Κονγκ την ταινία «Enter the Dragon» που έμελε να είναι και η τελευταία του. Στις 20 του μήνα βρέθηκε αναίσθητος στην μπανιέρα του αμέσως μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Οι γιατροί είπαν πως ο θάνατος οφειλόταν σε εγκεφαλικό οίδημα. Ωστόσο πολλοί αναφέρουν πως μεγάλη δόση ναρκωτικών ουσιών ευθύνεται για το θάνατο του και άλλοι πως δολοφονήθηκε καθώς η κινέζικη μαφία ήθελε να τον βγάλει από τη μέση.
Οι απλές στιγμές της ζωής μπορεί να είναι τελικά αυτές που μετράνε, και να παράγουν ατμόσφαιρα και συναίσθημα όπως και οι σημαντικές.
Αυτό μας το αποδεικνύει ο Αυστραλός καλλιτέχνης Benjamin Dowie, Creative Director της Beanpole Productions, με το πάθος του για τη δημιουργία φιλμ βασισμένων σε τέτοιες απλές στιγμές.
Η τελευταία του δημιουργία, το μικρού μήκους φιλμ, Sea Cave, σίγουρα θα τραβήξει την προσοχή μας.
Έχοντας ένα γαλήνιο σάουντρακ από τους Sea Oleena, το Sea Cave, παρουσιάζει ονειρικά καλοκαιρινά απογεύματα στη θάλασσα. Με μια γνήσια νοσταλγική ατμόσφαιρα, το φιλμ δημιουργεί στο θεατή μια έντονη λαχτάρα να βρεθεί στην παραλία.
Αφιέρωμα με τίτλο "Ο Ντίκενς στον κινηματογράφο" διοργανώνεται στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας από 29 Μαρτίου μέχρι 4 Απριλίου. Μαζί με την Ταινιοθήκη στη διοργάνωση συμμετέχουν το Βρετανικό Συμβούλιο, το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου και το Φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.. Να αναφέρουμε ότι το αφιέρωμα γίνεται στα πλαίσια των παγκόσμιων εορτασμών για τη συμπλήρωση 200 χρόνων από τη γέννηση του Τσαρλς Ντίκενς. Θα προβληθούν ταινίες που αποτελούν κινηματογραφικές μεταφορές των έργων του, από το 1913 μέχρι το 2005. Ό "Όλιβερ Τουίστ" έχει τις περισσότερες κινηματογραφικές μεταφορές. Η βωβή ταινία του 1922, του Frank Lloyd, η εκδοχή του David Lean το 1948, ο "Όλιβερ" του Carol Reed το 1968 και ο Όλιβερ Τουίστ του Ρομάν Πολάνσκι το 2005. (** υπάρχει και ταινία για την ιστορία του Όλιβερ Τουίστ του 1933) Ακολούθως έχουμε το "Η ζωή και οι περιπέτειες του Νίκολας Νίκλεμπι" με σπουδαιότερη τη διασκευή του 1947 από τον βραζιλιάνο Alberto Cavalcanti. Ο Douglas McGrath πραγματοποιεί μεταφορά του εν λόγω έργου το 2005. Ακόμα: - "Ιστορία δυο πόλεων" ( A tale of two cities) 1958 του Ralph Tomas - "Σκρουτζ: Μια Χριστουγεννιάτικη Ιστορία" (Scrooge: A Christmas Carol) 1951 του Brian Desmond Hurst με τον Alastair Sim - "Μεγάλες Προσδοκίες" του David Lean το 1946 και του Alfonso Cuarón το 1998 - «Το μυστήριο του Έντουιν Ντρουντ»(The Μystery of Edwin Drood) 1935σε σκηνοθεσία Stuart Walker - " Pickwick Papers 1954 Noel Langley - "David Copperfiled 1913 Thomas Bentley (σπάνια βωβή ταινία διάρκειας 8 λεπτών)
Όλιβερ Τουίστ, του 1922 (τελείως βουβή έκδοση)
Όλιβερ Τουίστ, του 1933
Όλιβερ Τουίστ 1948
Τρέιλερ και αποσπάσματα από τον Όλιβερ Τουίστ του 1968
Τρέιλερ από τον Όλιβερ Τουίστ του 2005 του Ρομάν Πολάνσκι
Νίκολας Νίκλεμπυ 1947 (Οι διάλογοι καλύπτονται από αφήγηση, πρόκειται για έκδοση για όσουν έχουν προβλήματα όρασης)
Ιστορία δυο πόλεων 1958
Σκρουτζ, μια Χριστουγεννιάτικη ιστορία 1951
Μεγάλες Προσδοκίες 1946
Μεγάλες Προσδοκίες, 1998, Τρέιλερ
Το μυστήριο του Εντγουιν Ντρουντ 1935
Pickwick Papers (απόσπασμα από τη βουβή έκδοση του 1913, ίσως το μόνο σωζόμενο -πρώτο ρολό του φιλμ.)
The Pickwick Papers 1954 (με ισπανικούς υποτίτλους)
Από την "Καθημερινή" 24-25 Μαρτίου 2012 Η Ταινιοθήκη της Ελλάδας και οι "Κακές Παρέες" συνδιοργανώνουν το αφιέρωμα "Άνεμος από την Πόλη, που παρουσιάζει το σκηνοθέτη, ζωγράφο και συγγραφέα Ταϊφούν Πιρσελίμογλου. Για πρώτη φορά θα προβληθεί στην Ταινιοθήκη το έργο του πολυβραβευμένου Τούρκου σκηνοθέτη. Εως τις 28 Μαρτίου. Άνεμος από την Πόλη(πατήστε το σύνδεσμο για περισσότερες πληροφορίες)
Αυτό τον καιρό, παίζεται στην Εθνική Λυρική Σκηνή "Η εύθυμη χήρα" η οπερέτα του Φραντς Λέχαρ.
Η υπόθεση του έργου αφορά τη νέα, όμορφη και πλούσια χήρα Χάννα Γκλάβαρι από το υπερχρεωμένο κρατίδιο Ποντεβέντρο των Βαλκανίων. Ο βαρόνος Ζέτα, πρέσβης του Ποντεβέντρο στο Παρίσι, πρέπει οπωσδήποτε να την πείσει να παντρευτεί εκ νέου συντοπίτη της, διαφορετικά η κληρονομιά της, τόσο απαραίτητη στο κρατίδιο, θα χαθεί. Ρίχνει στη μάχη το γοητευτικό κόμη Ντανίλο Ντανίλοβιτς. Υπήρξε παλιός έρωτας της Χάννα κι έτσι τα συναισθήματα που ξαναζωντανεύουν και από τις δύο πλευρές είναι αληθινά. Αν και η αποστολή του Ντανίλο θα αποδειχτεί αρκετά περίπλοκη, το τέλος θα είναι αίσιο.
Η οπερέτα έχει γνωρίσει και κινηματογραφικές μεταφορές. Τα φίλμ που έγιναν βασίζονται (πολύ χαλαρά) στην υπόθεση της οπερέτας. Τα φιλμ που έγιναν σχετικά με το θέμα ήταν τα ακόλουθα:
Η ουγγρική βουβή εκδοχή του 1918 από τον Michael Curtiz
Ο διάσημος Γιαπωνέζος σκηνοθέτης Ακίρα Κουροσάβα, όταν ήταν νέος φιλοδοξούσε να γίνει ζωγράφος. Είχε κάνει σπουδές σε σχολή καλών τεχνών, ενώ είχε κερδίσει και κάποια βραβεία.
Αργότερα όμως, για οικονομικούς κυρίως λόγους, άφησε το όνειρό του να γίνει ζωγράφος και έκανε αίτηση για θέση βοηθού σκηνοθέτη.
Τη ζωγραφική όμως παρόλα αυτά δεν την εγκατέλειψε στη διάρκεια της σκηνοθετικής του καριέρας. Με τους πίνακές τους απεικόνιζε τα καρέ των ταινιών του, όπως τα φανταζόταν, και έτσι τα μέλη του συνεργείου του μπορούσαν να καταλάβουν τι είχε στο μυαλό του.
Δείτε παρακάτω κάποιους από τους πίνακες του, μαζί με καρέ από τις ταινίες του
Μετά το "The Artist", έχουμε άλλη μια ταινία για τον εορτασμό των 100 χρόνων του Hollywood, από την Rudolf Valentino Productions αυτή τη φορά. Το "Silent Life" αποτελεί μια βωβή ταινία, μεγάλου μήκους, (όπως και το "The Artist"), που συνδυάζει το έγχρωμο με το ασπρόμαυρο, το παραδοσιακό με το σύγχρονο. Η ταινία αποτελεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Βλαντ Κοζλόφ (Vlad Kozlov), την οποία ολοκλήρωσε μετά από επτά χρόνια. (Ξεκίνησε το 2005 ως ασπρόμαυρο φιλμ μικρού μήκους με τίτλο "Ονειροπολήσεις του Ρούντολφ Βαλεντίνο" και κατέληξε ως μεγάλου μήκους). Ο Κοζλόφ συμμετέχει και στο σενάριο, μαζί με την Ξένια Γιάροβα (Ksena Jarova), ενώ έχει και τον πρωταγωνιστικό ρόλο, ως Ρούντολφ Βαλεντίνο. Για τον Κοζλόφ να αναφέρουμε επίσης ότι ηθελημένα δε μιλούσε για περίπου 20 χρόνια, αν και είχε επιτυχώς θεραπευτεί από μια διαταραχή της ομιλίας του Στο καστ της ταινίας να αναφέρουμε μεταξύ άλλων τη συμμετοχή της Ιζαμπέλλα Ροσσελίνι, στο ρόλο της Γκαμπριέλλα Γκουλιέλμι - Βαλεντίνο (μητέρας του Βαλεντίνο), της Γκαλίνα Γιόβοβιτς (μητέρα της Μίλα Γιόβοβιτς) ως Άλλα Ναζίμοβα και της συν-σεναριογράφου Ξένια Γιάροβα ως Νατάσα Ράμποβα (δεύτερη σύζυγος του Βαλεντίνο).
Υπόθεση
Το 1926, και ενώ ο Ρούντολφ Βαλεντίνο, το μεγάλο αστέρι της οθόνης, βρίσκεται σε περιοδεία, προκειμένου να προωθήσει τη νέα του ταινία "Ο Γιος του Σεϊχη", παθαίνει ξαφνική κατάρρευση και νοσηλεύεται στο νοσοκομείο New York Polyclinic. Από τις εξετάσεις που του γίνονται διαπιστώνεται ότι πάσχει από σκωληκοειδίτιδα και γαστρικά έλκη. Παρά την επείγουσα εγχείριση που του γίνεται, αναπτύσσει περιτονίτιδα. Πέφτει σε κώμα, χάνοντας την επαφή του με την πραγματικότητα, ενώ παράλληλα βλέπει οράματα από το παρελθόν του στο Χόλυγουντ "σαν μια βωβή ταινία, που προβάλλεται σ΄ένα παλάτι ταινιών, την μαγική πύλη ανάμεσα στην πραγματικότητα και την φαντασία, ανάμεσα στη ζωή και την αιωνιότητα". Γνωστός ανά τον κόσμο ως ο "Μεγάλος Εραστής" , ο Βαλεντίνο κυριαρχεί στην οθόνη ως εκθαμβωτικός και αρρενωπός "Σεϊχης" , οδηγώντας το γυναικείο κοινό του σε υστερία. Εκτός οθόνης όμως η ζωή του είναι μια αποτυχία, καθώς δεν είναι σε θέση να ικανοποιήσει ούτε τη δικιά του αυταρχική σύζυγο. Επιστρέφοντας στην πραγματικότητα, ο Βαλεντίνο βρίσκει τον εαυτό του μόνο, εγκαταλειμμένο και χτυπημένο από την αρρώστια. Η Παμ, η κωφάλη βοηθός νοσοκόμα που φροντίζει τον σταρ, θα δείξει στον "Μεγάλο Εραστή" για πρώτη φορά στη ζωή του τι μπορεί να σημαίνει έρωτας.
Ένα φιλμ μικρού μήκους, κινούμενου σχεδίου, του Wes Ball, σε παραγωγή της OddBall Animation (http://www.oddballanimation.com/) , που διαδραματίζεται σε ένα μετά-αποκαλυπτικό κόσμο.
Σύμφωνα με τη λίστα με τους 10 καλύτερους κινηματογράφους στον κόσμο, που είχε δημοσιεύσει το CNN, ο θερινός κινηματογράφος "ΘΗΣΕΙΟΝ", στην Αθήνα, κατέλαβε την πρώτη θέση!.
Ο κινηματογράφος που λειτουργεί από το 1935, βρίσκεται στον πεζόδρομο του Θησείου, κάτω από την Ακρόπολη. Το άρθρο του CNN τονίζει την πολύχρονη λειτουργία του, τη θέα που προσφέρει και ότι προβάλλει και ταινίες πρώτης προβολής αλλά και κλασσικές ταινίες.
Το μικρού μήκους φιλμ "Solipsist" του Andrew Thomas Huang, που πρόσφατα κέρδισε το ειδικό βραβείο της κριτικής επιτροπής για πειραματικό φιλμ μικρού μήκους στο στο φεστιβάλ ταινιών του Slamdance, είναι ένα παράλογα όμορφο κατόρθωμα, ένα υποβρύχιο ονειρικό τοπίο, όπου γυναίκες καταβροχθίζονται από τη χλωρίδα, θαλάσσια πλάσματα χορεύουν και καλύπτουν το ένα το άλλο, και άντρες διαλύονται σε άμμο. Ο Huang χτυπά την τέλεια ισορροπία ανάμεσα στην ομορφιά και το παράξενο, δημιουργώντας ένα ανατριχιαστικό αλλά και μαγευτικό κόσμο, με πρακτικά και ψηφιακά εφέ που θα στοιχειώνουν τα όνειρά μας στο μέλλον.
Solipsist (δείτε το φιλμ) (διάρκεια 10 λεπτά και 10 δευτερόλεπτα)
Από Τετάρτη 21 Μαρτίου 2012 μέχρι και Τετάρτη 28 Μαρτίου 2012 θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα το 13ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου κινηματογράφου. Οι προβολές θα γίνονται στο Auditorium του Γαλλικού Ινστιτούτου και στους κινηματογράφους ΙΝΤΕΑΛ, ΔΑΝΑΟΣ 1 και ΔΑΝΑΟΣ 2.
Μετά την Αθήνα, από 29 Μαρτίου ως 4 Απριλίου το φεστιβάλ μεταφέρεται στη Θεσσαλονίκη
Badkonake Sefid (1995) (Το άσπρο μπαλόνι), του Τζαφάρ Παναχί
Σήμερα Τρίτη 20/03/2012, στις 19:00, στο Μπαρ " Βραζιλιάνα " στην πλατεία Μερκούρη , στα Πετράλωνα, η Πολιτιστική Ομάδα Πετραλώνων προβάλλει την ιρανική ταινία "Το άσπρο μπαλόνι" του Τζαφάρ Παναχί.
H βερολινέζικη πλατφόρμα Moving Silence και το Ινστιτούτο Ghoete, διοργανώνουν για δεύτερη φορά στην Αθήνα, ένα φεστιβάλ αφιερωμένο στη σύγχρονη βωβή εικόνα . Στα πλαίσια αυτού, μουσικοί από Αθήνα και Βερολίνο θα επενδύσουν ηχητικά βωβές ταινίες από σύγχρονους καλλιτέχνες. Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν σε συνεργασία με το C.A.M.P. (Contemporary Art Meeting Point) και θα γίνουν στο Ινστιτούτο Γκαίτε και στο C.A.M.P. (Ευπολίδος 4 & Απελλού 2,Πλατεία Κοτζιά), 21,23,24 και 26 Μαρτίου. (είσοδος ελεύθερη). Η πλατφόρμα κινηματογραφιστών και μουσικών Moving Silence ιδρύθηκε το 2009 στο Βερολίνο από τον μουσικό Marco Brosolo και τον κινηματογραφιστή Matthias Fritsch με σκοπό να συνδέσει τις ρίζες του κινηματογράφου με σύγχρονη αισθητική και νέες τεχνολογίες, αλλά και τη δημιουργία ενός διεθνούς δικτύου καλλιτεχνών. Από το τέλος του 2009 μέλος της ομάδας έγινε η Αναστασία Χ, ως παραγωγός, συντονίστρια αλλά και μουσικός. Εκδηλώσεις της Moving Silence έχουν οργανωθεί σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις. H moving silence παρουσίασε για πρώτη φορά κινηματογραφικές συναυλίες στην Αθήνα το 2010.
Το "Πάρκο Έναρξης" (Inception Park) είναι ένα φιλμ μικρού μήκους, σκηνοθετημένο από τον Fernando Livschitz της Black Sheep Films. Στο φιλμάκι αυτό τρενάκια του λούνα παρκ και άλλες καρνιβαλικές ατραξιόν, πετούν, περιστρέφονται και κάνουν βρόχους πάνω από τους δρόμους του Μπουένος Άυρες σε ένα όμορφα έξυπνο και καταπληκτικά αισιόδοξο ονειρικό τοπίο. Η ιδέα είναι υπέροχη και η εκτέλεση εκπληκτική, θα νόμιζε κανείς ότι υπάρχουν αόρατες γραμμές για τρενάκια πάνω από τα πεζοδρόμια. Το φιλμ βγάζει ένα απροσδιόριστο παιδικό συναίσθημα που δε συναντάται συχνά σε ανάλογα φιλμ.
Inception Park (δείτε το φιλμ, διάρκεια 1 λεπτό και 58 δευτερόλεπτα)
Πέθανε χθες στην Αυστραλία, σε ηλικία 86 ετών, ο Νίκος Δημόπουλος, διευθυντής φωτογραφίας και οπερατέρ, και αδερφός του σκηνοθέτη Ντίνου Δημόπουλου. Ξεκίνησε να εργάζεται στον κινηματογράφο, στις αρχές της δεκαετίας του 1950, στην Clark Films και ακολούθως στη Finos Films, όπου και κινηματογράφησε περισσότερες από 70 ταινίες της.
Το 1978, με την παύση λειτουργίας της Finos Films λόγω θανάτου του ιδρυτή της, μετανάστευσε στην Αυστραλία, όπου και εργαζόταν σε τηλεοπτικά σήριαλ εκεί.
.jpg)
